Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 5v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8r); this page is its left half.
The machine reads it as
- comprobationibus confirmemus. Et quoniam in agendo
- aliquando festinandum est, magna red est, praesentiam
- animi sibi comparasse assaescendo; velut illi qui in tumal.
- tu atque etiam sine scriptura aut calculis, non ideo mi-
- nus ingentes numerost computare possunt, ut scilicetnn
- distrahatur facile mens, vel sensibus externis, vel ima-
- ginibus aut affectibus proporis, sed super id quod agit
- emineat, retineatque potestatem animaduertendi, seu
- ut vulgo dicitus reflectendi in sese, ut subinde dicere
- sibi ipsi possit, vide quid agas, dic cuc hic, ruit hora;
- vice extranei monitoris Germani egregie vocant, sich
- begreiffen. Galli nonminus pulchre s’aviser quasi monere
- se ipsum suggerere sibi; ot nomendatores Romanis can-
- didlatis nomina acmerita ciuium prensari dignorum
- ut insusurrator comoedo initialia verba superstitis pensi.
- ut ephebus quidam Philippo Regi macedonum illud: mo
- mento temortalem. Ipsum vero animaduertere, sauiser
- non est in nostra potestate, nec in arbitrio voluntatis
- imo prius intellectu occurrere oportet, pendetque a prre-
- senti perfectionis nostrae gradu. Voluntatis est in antecessum
- omnistudioniti, ut mens bene praeparetur, quod otiliter
- fit tum intuitu alienorum experimentorum damnonemque
- aut periculorum, tum et usu propriorum, sed qualicet,
- periculo vacantium, aut leurs altem aut ludieri damni
- tum vero asuefactione animi ad seriem quandam
- methodumque cogitandi, et postea velut sponte oc
- currat quod oportet. Sunt tamen quae sine culpa elabuntur
- aut non subueniunt, ubi non iudicii defectu, sed memoriae
- aut ingenii laboramus, nectam erramus quam ignoramue
- quod non est huius loci, neque enim efficere possumus
- ut aut nosse liceat aut meminisse quae vellemus. Sufficit
- ea animadueisionis species qua pugnamus in defectum
- attentionis, et quoties memona nobis praeteritas probati-
- ones
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 5v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068502:0082?run=74