Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4k, fol. 25r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. Periculosa in Carterio
  2. Cartesius princip. parte 1. artit. dubitabimus etiam, inquit de principiis
  3. quae hactenus putavimus esse per se nota Hinc sequitur ista quoque principia esse
  4. demonstranda. sed hujus sententiae posteaoblitus est artic. 13. 49
  5. Cartes. princip part. 1. art. 28 nullas, inquit, unquam rationes, ciria res naturales
  6. a fine quem DEus aut natura in iis faciendis sibi proposuit desumemus, quia
  7. non tantum nobis debetnus arrogare ut consiliorum ejus participes esse puternu
  8. Haec Haec si ita sint percit Anatomicis consideratio de usu partium. Periet
  9. etiam theologia naturalis; neque enim praemia ac poenee post mortem naturali
  10. sulte nic insinuat
  11. ratione nisi argumentis a fine sumtis demonstrari possunt pium non
  12. sum
  13. nyet
  14. artic. 34.. afersione requiritur etiam voluntas ut e aliquo odo
  15. perceptae assensio praebeatur
  16. artic. 35. pubat nos verum etiam perceptum posse non amplecti,
  17. idque esse libere agere, non necessario; ideoque laude dignum. Cum tamen
  18. DEus et angeli non possint non amplecti veritatem, nec ideo minus libere
  19. et laudabiliter agant. Videtur hic error haustus ex Jesuitarum, scholis xpicu X
  20. utic. 38 Ne quemadmodum inter nos homines, si quis habent potestatem
  21. aliquod matum impediendi nec tamen impediat ipsum dicimus esse
  22. eius causam; ita etiam quia potuisset Deus efficere ut nunquam fallere
  23. mur ideo errorum nostrorum causa putandus est. Potestas enim
  24. quam homines habent uni in alios ad hoc est instituta, ut ipsa
  25. utantur ad homines a malis revocandos ea autem quam Deo habet
  26. in omnes, est quam maxime absoluta et libera. Hoc estd
  27. defendere absolutum quoddam decretum, et Deo tribuere. jus in
  28. omnia ex sola omnipotentia, quemadmodum et Hobbes facit, ita ut
  29. tyrannus ideo tantum culpandus sit, quia a superiore puniri potest.
  30. Deo autem impune (absit verbo blasphemin) liceat esse tyranno,
  31. quia neminem habet quam metuat. Si voluisset fines rerum
  32. cum platone et Aristotele in spicere, intellexiss et Deum non absoluto
  33. decreto, sed optimo modo, et secundum fines quosdam fine quodam
  34. purposito omnia agere: ideoque non potentiam tantum ejus, sed et
  35. ipsam justitiam sive sapientiam et calitatem qua omnes creaturas
  36. rationales complectitur, in causa esse cur ita egerit quemadmodum
  37. egit quin ipse melius phulo sophatur in meditatione 4.C
  38. Quemadmodum artic. 26. non vult nos respondere objectionibus de infinito, ita
  39. artic. 40. 41. non vult nos respondere difficultati de conciliatione liberi arbitrii
  40. et praeordinationis rerum. Quia mens nostra infinita non omnia comprehendat.
  41. rerum inc
  42. sed o bone vir non est hic quaestro decomprehensione sed de responsione ad argu
  43. mentum thesi tuae contrarium. Tn vero respondes ad conclusiodm negando
  44. te an respondendum teneri. Pari pure poteris quidvis tueri. Miu videtur
  45. hoc esse effugium hominis vera animi sensa artificiose celantis Nicodemica
  46. prudentia Verebatur enim artic 426 dicere mundum esse
  47. infinitum et in artic. 41 metuebat ne stoicae fatalitatis patronus
  48. haberetur
  49. artic. 51. videtur dicere unicam tantum esse substantiam, Deum
  50. prorsus ut spinosa. Etsi invidium hujus essentiae arte declinet. Fatetur
  51. enim substantiae definitionem quam afsert soli Deo competere non vero
  52. et creaturis, adeoque crenturas aequivore dici substantias
  53. parte 2. Princip. artic. 9. inquit: quamvis forte monnulli aliud
  54. dicant non tamen ipsos aliud ea de re percipere, sed cum substantiam
  55. ab extensione aut quantitate distinguunt, vel nihil per nomen
  56. substantiae intelligunt, vel confusam tantum substantiae incorporeae
  57. ideam habent, quam falso tribuunt corporeae, hujusque substantiae
  58. corporeae veram ideam extensioni relinquunt, quam tamen accidens vocant
  59. ata ita plane aliud efferunt verbis quam mente comprehendant
  60. Hinc sequitur eos omnes qui hactenus dixere accidentia panis remanere in Euchar
  61. stia sidem sensisse cum Lntheranis, etsi aliter loquerentur
  62. Simentem suam
  63. ubi indisserantiam
  64. ait esse infimum
  65. libertatis gradum
  66. not sed uae
  67. illic dicis cum
  68. his nonnihil pugnar
  69. videntur. Jndisse
  70. rentia autem nulla
  71. videtur esse in rebus

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4k, fol. 25r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068511:0049?run=74