Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4k, fol. 25v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- coyor credere
- (intima Cartesi
- sensa a spinosae
- opinionibus parum
- abfuisse.
- indefinitum
- parte 1. principiorum
- supra artic. 26. 27. M.nium infinitum esse dixerat, quod nullos
- in eo fines possimus invenire. Hic pauto longius progreditur
- fateturque substantie corporeae universitatem nullos extensionis suae
- fines habere. Hinc patet indefiniti nomen tantum cludendi causa
- quasdam materiae particulas
- ab eo suisse introductum
- parte 2. principiorum artic. 34 subdividi materiam in tot partes, ut
- nullam cogitatione determinare possimus tam exiguam, quin
- intelligamus ipsam in alias adhuc minores reapse esse divisam,
- Hinc sequitur corpus divisum esse in omnes partes in quas dividi potest
- sive in minimas, id est in puncta. Id est non poterunt duo puncta
- assignari quae maneant simul. Nam si duo puncta maneant simul, utique
- cum duo sint, subs distantiam habebunt, adeoque portio ad ista materiae
- adhuc erit divisibilis in partes minores, adeoque reapse divisa.
- Omnino, inquit, parum refert
- artie
- quid hoc pacto supponatur, quia postea quota (qualia scilicet
- assumantur semina vel pincipia rerum, globuli scilicet aliaque id genus)
- quia juxta leges naturae est mutandum. Et vix aliquid supponi potest
- ex quo non idem efectus, (quanquam fortasse operopiis per easdem
- naturae liges deduci possit. Cum enim illarum ope materia formas
- omnes quarum est capar successive assumat, si formas istas ordine
- consideremus tandem ad illam quae est hujus mundi poterimus pervenire
- adeo ut hic nihil erroris ex falsa suppositione sit timendum. Vix
- Haec ille. Vix credi autem potest quam periculosa in his paucis verbis
- lateant et vero in more positum est autori postro vera animi sensa
- Noto hic ejus
- ejus
- cum odiosa videntur obiter animis insinuare.
- considerabo. Primum: materiam omnes successive suscintteformas
- ratiocinationes examinaatis
- quarum capax. Id est omnia possibilia aliquando aut alicubi existere.
- Et ne quis ab putet omnium alias esse formas quarum materia est
- capax; alias quaum quae possunt fingi; ipse satis diserse exp ostendat
- se de illis omnibus loqui quae fingi possunt: nam nam ideo recte
- ac tuto globulos aliasve quaslibet formas a se fingi ait.
- Haec jum sententia si vera est nihil relinquit perfectioni recum,
- voluntati divinae ex infinites possibilibus eligenti optima ac perfectisima
- Ne Nec perfectio DEi Etlico quodam more in eo ponenda est ut omnia
- quam pulcherrime co cohareant, justitiaeque sint consentanea, sed
- in perfectione metaphysica qualem finget spinosa, cartesius autem
- diserte explicore non ausus est, ut sciicet omnia possibilia producat
- ne q quid scilicet amplitudini ejus desit. Unde jum frustra de
- providentia et justitia ratiocinamur. Possumus in ersm ex infinitis
- iucidisse partem Mundi, in qua oportet justos esse infellices, et
- impios florere. Nec vero ea dere quaeri debenus, quemadmodum
- recte ait et spinosa. Ita enim ferebat rerum perfectio, ne qua species
- Denique Cartesius in respons ad Sextas objectiones num 6. et 8. sibi persuadet
- deesset
- Fres ideo esse bonas, quia DEu eas esse voluit, nec nullam esse rationem bonitatis
- quae fecit, ut DEus illas potius eligeret. Deus voluit trianguli inquit Aianguli tres
- angulos esse aegrales de duobus rectis necessario aequales duobus rectis. ipsa
- eruo necessitas est voluntaria est, unde sequitur vel necessario egisse deum
- ex sola caeco naturae suae impulsu, vel quam voluntatem noster vocat.
- vel nihil esse necessarium; adeque o omniaque a Dei arbitrio pendere etiam
- rationes bonitatis et justitiae Unde sequitur nulli demonstrationi fidi
- posse, ac deni imo nec virtuti, quia fortasse justum est ut Deus puntat probos
- tomm veracenque esse, si
- Dei arbitrie pendet. ita praepi
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4k, fol. 25v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068511:0050?run=74