Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 8, fol. 1v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

1. Papienlissimi quidem potestate futurum sit, ex dato quadrato ejus modi invenire ejus causam, quoniam problema non est detera
2. determinatum. Sequi videtur ergo effectus non involvere suam cautam. Quare si utiunde nobis certum sit effectum involvere sumt causam
3. necesse est in productis quadratis caus modum prodoctionis semper discerni posse. Adeoque impossibile esse ut duo quadrata ejusmodi sint perfecte
4. similia, quia ex rateria constabunt, ia autem mentem habebit, et mens retinebit effectum status prioris HEt vero nisi faecamum imporsibre
5. esse ut duo sint perfecte similia, sequetur, principium individuationis, esse extram rem in ejus causa. et effectum non involvere causam
6. seundum suam rationem specificam, sed secunam rationem individualem. Adeoque un ob alio non differree fatntin se sui fitemur
7. Quas res differentes, etiam in aliquo differre in se; sequitur materiae milibet adesse aliquid quod priorum effectum rtineat nempe mente
8. Et hinc vere etiam probatur, effectum involvee causam. verum enim de eo, eum productum a tali causa. Ergo adhuc improsentiarum, empu
9. in eo est qualitas, quae id ferat, quae etsi relatiun, habet tamen aliquid a parke rei. Patet ex quantulis, quarta sequantur
10. omnis motus semper quandam contineat directionem (cilorum susito omnem motum esse rectilineum, mnpopibili est Mundum esse plonum, ita ut vacum
11. sit tantum interspersum, sed necesse est esse magnasquasium insulus aut saltem interruptiones. Certum est enim lincum quandam interminatum pers
12. vestigia moveri non posse(. Sed hoc etiam supponit corpus certum occupare locum. ) ideoque colenum, sine interraptionibus sive insulis, seu valuum in terspersum
13. postulat motum in se rediuntem. Nos veri posuimus eum semper esse directum. Quoniam vero ista supponunt, certum corporis esse loum, ut bim habe
14. nostra de vacuo demonstratio. Ideo Id superest examinandum. Experientia docom corpus a corpore pelliq idstm in locum tendente, alterum exceder
15. indocur aliter explivari posse, quam quod ea imexplicabilia incompatibilia. Nec incompatibilitas fert plus et minus. Se toc exartius et subtit
16. Hoc aut
17. acutiemo
18. quasi essent res homous eneae. Quod indicio est mogniandinem materiam ipsam ed resolui in aliquid, in quod et motus resolvatrus, scilicet intellectionem
19. quandam generalem, nam cum duo corpora collidantur, patet non singulorum rentes efficere, ut sequatur lex compensationis
20. se
21. Sed genera
22. Nam, utrique imd omnibus aeque assistentem: Caeterum ob id non est necesse sandem semper motus quantitatem servori in mundo, quon
23. s
24. unum corpus ab alio feratur, in certam plagum, sua sponte autem in contrariam, utique aequaliter, utique quiescet, id est non exibit loco.
25. Unde de celeritata respertuim, vi, sive actione, sive motu respectivo, quo scilicet corpus ad altud resertur, cet in aliud agit, enuntianda
26. quantitatis motus consermta. Unum ad hac examinandum
27. ruptus poneretur quietulis (quod aliinde constat esse inggitum) temon
28. so in
29. reliquimus certe motum rectitinenn eumque continuum. Nam
30. si r
31. portiones aliquae erunt coortinuae, aut sequeretur corpus a loco in locum
32. tnsferi, ita, ut non eat per intermedia quod absurdum esse pono, et alius ostendi debet. Quanquum id videatur satis difficite. Sed tatis positio induceret
33. nobis aliud semper corpus recreatum, nunc hic nunc illic. Sed hoc nunc reticto videnmus quid sequatur. Corpusam oveatur recta AB, corpus C recta CD, quae
34. rectae non sunt purallelae, patet quovis moment mutari distantiam, adeoque infinitae numero mutationes fient imo tot quol sunt possibiles, seu quod puncta
35. recta adeo recta in oania puncta dividetur, quod est impossibile. Et caetera omnia svement absurda. Quid ergo E concludae cogur Motum non est esse continuum
36. sed fieri per saltus, seu corpus aliquandia durans in Hro loco, immediate post fore in alio lieet dissito, idemateriam hic extintam alibi reprobnci Mens
37. nero salvae semuer manet, quae ipsi assistit. Et idem ex alii conflrmuri potist, quod scilicet posito Mota continuo, demonstrari potest euo non cessatarum
38. u ut condusit Hobbes. Sed hoc ferri posset, nisi hinc sequeretur, nec certus ejus species se modos cessaturos, quod contra est. Aimo absoluti loquendo
39. probari poterit, fieri posse, ut corpus quiescat. Si aequali celeritate huc illuc feratur.
40. cum tamen demonstrari pussit, quod mevetur motunc iri adeoque nullum
41. cine si jerret lineo sint infinite parvae, lineae tamen, manebit difficultas, eodem enim modo ab lli pes
42. everte
43. illis resembo
44. n est angulus quantitas pt puncti, f. posuimus enim punctum cujus parsauta est, extremum scilicet, aliud enim massignabile, ulli
45. esse, jam ostendimus. Erit ergo anguliquantitas, nihil aliud quam quantitas sinus proportionalis, quae utcunque produas eadem
46. nitii ita ut ipse angulus videatur esse Ens fictitium. Si pro aliqua re in ipso puncto existerte sumatur. Sulicet si ponamus, e
47. Angulus est in puncto, seu lin linea quavis assiguabili resecta subsistit. Datur quantitas anguli. Idem est angulus lateribus
48. productis. His positis erit argulus, id quod est in lineis qualibet intersecta minoribus, seu spatium comprehensum duabus lineit concurre
49. tibus, qualibet apsignabili minoribus.
50. At tale Ens fictitium est, quoniam lineae ejusmodi ficritiae. Etsi Entia sint isto sint fictiliam
51. Geometria tamen reales ex tribet peritates, quae aliter et sive ipsi, ea enumtiari possun, sed Entia illa
52. enuntiationum compludia, vel ideo admodum utilia, quia
53. fitilia praeclara sum
54. imaginario nobis Entia ejusmodi apparere facit HcL
55. intelligi potest, quantorere nos pallant qui ideam sibi esse ajun circuli
56. De
57. distincte apparent, unde nobis suspicio oritur postea Entis nulla latera habentis
58. id est polyhona quorum latera
59. Quid vero an non imago illa saltem
60. nulla exprimit polycona; Ergo imago illa menti perfectum exprimit circulum. Est hic quaedam difficultaes nura et subtlus
61. subtilis Etsi inim falsa sit imago in se tamen Ens est verum; adeoque sequitur in mente esse circulum perfectum
62. vel
63. potius esse imaginem realem. Erunt ergo in mente ot caetera omnia: et in ea omnia jam fient, fieri quae posse negabam, sed
64. dicendum est in mende esse i copitationem uniformitatis, nullam autem circuli, perfecti imaginem, sed a nobis applicari uniforitat
65. postea ad hanc imagine
66. id oblivionem
67. d
68. Hd
69. nos sensisse in aequalitates, obliviscimur; conscii aliquando fuimus nos sensisse
70. um crtt
71. Enlimus, vel polygogum, nunquam nos in eo sentire uniformitatem
72. fuduus hoc enim nec esse
73. sed sallem non sent
74. difformitatemo seu veminisse voc nihil in eo difforime sensisse; quoniam in aequalitas non statim percelle bac oculo
75. Et ob hanc memoriam ipsi jam uniformitatis nomen tribuimus
76. Examinandum adhi restat nonnihil de Lineis interminatis
77. primum
78. in linea interminata necesse est esse punctum
79. H
80. medium
81. Cum enim tolum p potent ejus dimi
82. videndum, an non multorum per exigna, teroporis interm al
83. Ner sint in eo puutum alicubi, id erit linea
84. onscii simus
85. quarum non memininus seu de quibis non possum
86. loqui, scrivere, quae non possumus Taracteribus exprimen, o
87. eorum exignitatem, cum parvam habeant ad talia rela
88. nem. Non ideo tamen, minue sentiuntur, a nobis consciis. S
89. eorum, quaemadmodum eorum quae somniamus, obliviscim
90. Aiete ad eram, CBrer, minor eric tripla, si si aequalm po
91. jam sunt aut aequales aut inaequales linsae Crer et Cren. si aequales punctum C. erit medium. si
92. in aequales, alterutra earum erit majur
93. Equidem posse viderr statim assumere, ita licere linea
94. ierc Lerc. interminatam utrinque Jocare, ut partes duae sunt aequale, in B. scilicet, et tunc B erat
95. medium, sed videndum anhioc amplius probari possit. sit ergo major Cerc. minor ien: ajo primum non posse esse unam alter
96. plo triplam. Quoniam in tres interminatas ab uno latere, non resolvi potest interminata utrinque sed in duas tantum
97. eademque ratione ostendi potes
98. ec rationem posse exprimi fractione numeris finitis assignabili media, inter 2. et 3 eam
99. ob rationem causam. itaque fraction illae numerus, erit infinite parva a quantitate excedet 2. seu linea interminat
100. una alter crete c2en. alteram
101. CA ierc. finita excedet quantitate, qualis e. 9. CB. ipsa ergo assignata et
102. definita, erit B punctum medium. Hinc jam lineae ED per C transemiles, non erum
103. eodem modo er B punctum esse, medium ipsius FG inberminatae, et ipsius H interminatae
104. erit ergo punctum B medium universi
105. sequi difficulias
106. videndum autem an non necesse si
107. ducatur recta M. erc. interminata versus N; ejo
108. 1.
109. medio univers.
110. se
111. FoG erit. Ponat
112. aliarumque omnium inde ductarum
113. inveniri ejus muodi medium posse
114. equalis
115. Sed hinc videtu
116. ipsi Bicx, cum sit paralleta, certum
117. est enim ullam infinitam sibi paralletam ferri posse angulo ad seipsam recto seu in recta BF videndum ja in an
118. sit aequalis an duaequalios, major an minor.
119. arre esse eqb
120. uns
121. uco a eu
122. experientia confiru
123. BH aequalis seu si aliquod medium universi
124. in MN. non continuo motu, id enim
125. impossibile est sed per saltus, si scilicet trans creetur
126. Est
127. sit sinea on finitu infiniti
128. svel utrimque, vel ut lubet, ab una parte quae actu resoluta ponatur in suas partes; AB, _
129. oisi
130. aspendicu
131. an
132. daa nnem unpes panbunun viru oo vemhro rmu hesoim incur V. no. 30
133. AB. BC.
134. unum
135. exx B AB in alterum ex BC in BY. lertrum ex CD in YAequartum ex DE in d(E) quot e
136. tentitus in
137. singulis sit possibile, onu singulae trans latee, intelligamus dici potent totam lineam paralletu
138. ibi et perpendiculariter promolam. Nec hic absurdum. Jam ponatur oblique AB, BC. CD. DE e
139. perimentis contransterri in a bub ab. bc. cd. de ert nonne dici poterit eodem modo totam lineam ad huc promotam
140. quitur magis progeram tolum lineam in plagam DE
141. i per sua verigra eante ut
142. eu seriper occupare jocur; in cer
143. de ump
144. ut alimnde videtu
145. indicari pposse dicendum erit BH aequari MN. Hinc jam patet quomodo moveri possit linea in finita
146. 31
147. enim mocus nihil aliud, quam transcreatio transgreatio, sed una restat magna difficultas
148. au. b.. . d. C et serobin
149. n
150. ibdem, vel non posse
151. si AB moveatur in
152. nam et motus ejusmodi obliquus compositus ex perpendocularioet duo la
153. BC. ex BC in CD. quod fierintique iuposibile est, posito corpus minus ocupare loci
154. mola hic peretratio, se
155. moveri oblique
156. su
157. er enim ani ex cedit altero succedente
158. e
159. in
160. po
161. Hinc sequitur, vel lineam inter
162. pellaci unum totum. sed illa sio
163. n c
164. ay interruptib
165. u
166. prope

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 8, fol. 1v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068516:0002?run=74