Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 4v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3r); this page is its left half.
The machine reads it as
- A1 Cap IV de Tempore et Loco
- (1) Aeternitatem autor ait esse
- Tempus. Hoc excnsari potest, si dicat
- esse tempus infinitum. Interim aeternitatem
- quando de Deo dicitur, plus aliquid dicitpotare,
- nempe Existendi necessitatem. Ita deus
- fluxu temporis non afficitur, ut creaturae.
- qual existendi necessitate carent, et aliunde semper pendent,
- (2) Autor impugnat peripateticos
- qui statuunt Nunc praesens non esse partem
- temporis. Sed illi recte,na ea modo
- quo punctum non est pars linea
- (3) Recte impugnat eos qui locum
- definiunt superficiem ambientis, nam
- loc locus est aequalis locato, sed superficies
- non est aqualis corporis quod includit, sed solum ejus superficiei.
- autor esse
- alquo
- accidens. Equidem esse in spatio est accde dato spatio est accidens
- sed spatium ipsum esse Accidens cmmode
- dici nequit spatium et tempus sunt quidem tempus et spatium sunt quidam
- ordines rerum existentium universales.
- secundum quos una res est alia prist vel
- posterior; aut altera propior aet remotior
- Non igitur sunt substantiae vel accidentia
- sed Relationes qui sed ideae sed aliquid
- tamen
- ideale, sed in rerum veritate fundatum.
- (5) impartat aliis ridiculam sententiam
- quasi putent deum simul esse in omnibus
- momentis, seu hoc momento esse in omnibus
- momentis quo pacto omnia momenta
- coexisterent hui momento. Revera deus quolibit temporis
- cuilibet momento sexistit, sed ipse
- a temporis momentis non dependet, cum ipsa
- potius pendeant a DEO. Abseu praeterita aut fintura
- deo nunc esse praesentia, sam sensu intelligendum
- est, ne simul esse, ut praesentia non esse ut
- futura dicantur. Sed perinde deo cognita sunt
- ac si nunc existerent et de omnibus semel in
- universum ab aeterno decrevit, tanquam nullis
- temporum intervallis discernerentur
- (5) Autor amplius eous audet Deum
- circumscribere certo loco abusus scripturae locis,
- quidicunt habitare lucem in accessam, esse in coelis
- objicit ubi Deus est ibi esse veram felicitatem male.
- opus est non solum praesentia sed et sensu de ut divinarum perfectionum eo
- frnamur vult deum esse essentia esse in certi
- loco, sed potentia coelum et terram replere
- Tempus utrinque interminatum
- omnimode
- seu durationem Infinitam
- Hoc excusari potest, modo
- observetur
- sed si deus
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 4v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068517:0008?run=74