Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 33r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.87.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- eti.
- c
- pti
- non
- cum
- t
- im
- us
- in
- tuunt
- m
- c
- c
- s
- e
- tet
- rc
- mus
- um
- d
- essentia Entis, qualis est virtus et modus agendi illius
- rectius hinc concludetur, Deum essentia finitum esse
- cum virtus et modus agendi in eo sint finita. Sd quod Phi-
- ca
- losophi concedunt cum negant Deum effectum infinitum
- producere posse, quod alias duo forent infinita. Nec ubique
- est Deus, sed certis ut essentiae ita et Loci terminis gaudet
- Ubi nota: Locutiones Mlas, Loco circumscribi, loco continer
- loco comprehendi, et similes, quanvis nihil mali in se habeant
- tamen quia finistre plerumque a matevolis accipiuntur
- ac si violentam aliquam inclusionem inferrent, quantum
- pote heic vitari debere. Tandem Deus nullum quidem
- principium habet a quo dependeat, d tamen essentia fi-
- nitus est. Illorum enim quae finita, alia ppincipium de
- pendentiae habent, ut creaturae; aliud nullum, ut Deus.
- Haec quae de finitate omnis Entis diximus, non ita accipi
- voluimus ac si omnem tollere infinitatem velimus. Datur
- siquidem infinitas temporis, quae aeternitas dicitur, datur
- infinitas Loci. At haec et illa cum finitate essentianisi
- pugnat. Licet enim tempus et locus, finibus externis quibus
- terminentur, careant, habent tamen nihilominus fines inter–
- nos essentiae suae, per quae sunt, quid quid sunt et ab aliis distin–
- guuntur, quod nisi esset nec definitione explicari possent, nec
- unum quid sed omnia essent, nec ab aliis distincta sed cum omni
- bas confusa dicenda forent. Interne itaque et essentiae ratione
- .
- finita sunt tempus et locus infinita nihilominus manent, quate-
- nus fines quibus externe limitentur non agnescunt, sempus si
- quidem nullos durationis fines habet cum et semperfuerit et sem
- perfuturum sit aliquod tempus: locus nullos extensionis habet fi–
- nes, cum etiamsi mille dentur loci, tamen ne cogitando quidem asse-
- qui possis, ubi ultimus sit locus, et quem non in infinitum exjue
- s
- lana ratio dictitet. Unitatem sive finitatem Entis vidimus
- restat
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 33r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068517:0081?run=74