Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 36r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.90.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. 2os
  2. danus
  3. id
  4. omne
  5. neo
  6. re
  7. i qua
  8. tir.
  9. hoc
  10. sed
  11. tam.
  12. et
  13. quod
  14. un
  15. ter
  16. elt
  17. boni
  18. nam
  19. vel
  20. pa-
  21. man
  22. na
  23. te
  24. m
  25. ate-
  26. un
  27. ma
  28. lum dici solet. Vel respeotu efficientis, vel respectu finis. et hujus
  29. vet omnibut communis vel quibusdam tantum proprii. Et utriujue rao
  30. tione boni, vel honesti, vel jucundi vel utilis disjunctim, vel honessi
  31. jucundi utilis conjunetim sive simut. Haec tamen distinctio in ma-
  32. lolocum non obtinet. Bonum quoque et malum aliud est publicum
  33. aliud privatum. Malum sigillatim, aliud culpae aliud pcenae dicitur
  34. Sed haes et alia apud alios legi possunt. Hic obiter nota, falsum
  35. esse illud tritum finem et bonum converti et reciprocari interse
  36. Si bonum pro eo quod alydios tale est accipias, si dixeris quen-
  37. x
  38. dam finem andas quendam Garroperios bonum, atque ita omnem
  39. finembonum dicendum. Ile. Ibonum quod tantum Garrontrios ta–
  40. le est vocos bonum dici. Ut soni et mali, sic quoque varii sunt
  41. modi r8 veri et falfi. Luaedam talia sunt adnidios, quaedam a–
  42. rontrios; quae dam tota talia, quaedam exparte; quaddam aniios ta-
  43. lia, quaedam respeotu aliorum in suo tantum genere. Et sic ulterius
  44. Idem de aliis quoque disjunetis, quas vocant, affectionibus judica, quarum
  45. varietatem, si quis ad certa capita redigere voluerit, operam certe lu-
  46. serit. Unde nos ut inferius quoq dicetur, nugas inaigitare illas sole-
  47. mus. Haec de vero et bono, quae ne quis Tavio suspicetur, sciat pos
  48. se aliquid verum esse, id est talem insuo genere essentiam habere, qua–
  49. lem habere debet, nec tamen bonum esse. Verum enim dicit homici-
  50. dium V. g. quod fit corde, aeque et illud quod fit manu, etiam verit
  51. Ens; bonum tamen idem diri nequit. Verum dititur adulterium Theo–
  52. logis, quando conjugio devinetus tum solutarem habet, aeque ac quan
  53. do cum uxore aliena concumbit, Et verum Ens. bonum tame tame
  54. diri non potest.
  55. Praeter dictas et confictas has unitas Entis affe–
  56. etiones, alii addunt numerum, ordinem, perfectionem d pulchritudinem.
  57. quas itidem unitas Entis affcotiones vocant, sed secundarias, sicutil
  58. las primarias. Sed nec has pro genuinis Entis unitis affectiaribus
  59. agnoscere possumus. Luicquid enim de singulis entis specietur
  60. s
  61. dici nequit, non est affectio Entis unita: dumerat, ordo, perfectio
  62. et putchritudo, de singulis Entir speciebus dici nequeunt, Ergo
  63. Numerm

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 36r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068517:0087?run=74