Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 36v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.90.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. Numerus enim et ordo, non conveniunt rebus singulis in se
  2. sed cum respectu ad alias, suntque multitudini propriae. Deque perfe-
  3. etio ett pulchritudo singulis Entis speciebus conveniunt.
  4. tantur enim Entia qua non sunt perfecta, dantur Entia quae non sunt
  5. pulchra; sive pulchritudinem pro externae forma praestantia, quae
  6. significatio non est Metaphysica, Live pro eo quod delectatione ali–
  7. qua animum afficit, accipias. Post unitas Entis affectiones magno
  8. numero poni solent disjunctae, at nullae dantur ejusmodi disjunetae af
  9. fectiones, quae totam omnis Entis latitudinem exhauriant; praeci puas
  10. tamen enumerabimus. Ens dicunt esse perfectum vel imperfectum
  11. Sed substantia qua substantia, nec perfecta nec imperfecta dici po–
  12. test. Dantur enim quaedam Substantiae perfectae, quaedam impense
  13. ta. dem judica de accidente, qua accidente et multis aliis. Perfe-
  14. ctum autem nos finimus, ad cujus essentiam nihil potest desiderari
  15. Imperfectum ad cujus essentiam aliquid defideratur, vet desiderari
  16. e
  17. potest. Illi aequipollet completum, huic incompletum; quan quam
  18. sint, qui velint rem in specie ratione quantitatis virtutis et con
  19. sequatione finis, non vero ratione substantiae, dici perfectam et
  20. imperfectam. Completum autem et incompletum propnie aliquiddia
  21. neque quantitate neque virtute, neque fine, sed tantum ratione substantiae
  22. Tribuere quoque solent perfectionem in primam et secundam inam esse
  23. tiae dicunt, et cum bono coincidere; unde et bonitatem definiunt per
  24. fectionem Enti convenientem, hanc in viribus seu virtutibus et ope-
  25. rationibus ponunt, atque ad bonum non reguiri ajunt. Illam coincide
  26. re cum entitate reali; hanc non item. Illam alusive perfectionem
  27. dici, e valde imperfectis rebus convenire, hans proprie perfectio-
  28. nem esse, et tantum perfectis tribui. Verum non prima tantum
  29. sed et secunda perfectio a bonitate reali differt. Dantur enim bona
  30. secundum essentiam, quae tamen sccundum eandem non sunt perfecta
  31. Sic non solum secunda, sed et prima perfectio non coincidit cum Ense
  32. reali, potest enim etiam Ens rationis perfertum esse, ratione essentiae
  33. quod tamen entitatem realem non habet. Tandeni tam prima quam
  34. secunda propiie et non abusive perfectio dicih; imo maxime pro-
  35. pria
  36. A
  37. sec
  38. illa
  39. eno
  40. cur
  41. eni
  42. les
  43. de
  44. in
  45. ed
  46. qu
  47. e
  48. mi
  49. En
  50. est
  51. Hi

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 36v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068517:0088?run=74