Leibniz-Handschriften zur Akustik LH 37, 1, fol. 8r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7v); this page is its right half.
The machine reads it as
- longiorem altera RS. sed alias aeque tentam crassamque non
- totam quidem attamen duabus suis medie tatibus TY
- singulatim poriori RS. nonnihil (quod pennulis in locis
- X. X adhaerentibus apparuit) contremuisse nam reverasin,
- gula partes JY, VZ ipsi As sunt unisonae, et putem
- determinari quoque posse, quid in aliis chordarum dluarum
- proportionibus sit futurum qua res iterum nostram explica
- tionem egregie illustrat nam ut siro in chorda percipimus,
- tium
- tales, ut vibrationum isochronismus servetut quo
- videbatum
- hicnotandum hoc et at quod chorda chordam unis onam imita
- tur si in eadem sint fabula lignum enim, velut corpus solidius
- dentorea
- sonum fortius propagat, et hanc in rem notari potest experr
- mentum diario eruditorum Gallico aliquando relatum de duobus
- horologiis ab eadem ligneo sustentaculo suspensis quorum vi
- brationes perfecte congruebant aut ex composito turbata ae
- co
- atlim ons ui quod sola aeris connexio non effecisset
- essavit enim consensaes, ubia communi susten. ta culo sunt anota
- patet autem exhis quomodo chorda quae libet ipsumque adeo
- lignum pro diversis suis partibus cui libet alteri corpori
- unisonum intelligi possit unum tamen, alio aptius et aptissi
- me omnium aer et organon auditus in hoc a natura destinata
- Dis jam explicatis facilius intelligetur quomodo organon
- auditus sit duilibet corpori sonsto uniionum. Et sane possuonu
- t
- Est autem unum corpus diversis aliis (inter se non unisonis) un
- sonum vel actu vel potentia, actu secundum diversas suas par
- les easque rursus vel discretas vel continuas. Diseretae sunt in
- lyra quae potest diversis,chordis esse consona, secundum dirersas
- suas chordas. Aliquando continuae sunt partes. ita pauls ast
- te ostendimus aerem imo et chordlam prexime propositam
- sponte quadam in partes abire magnitudinis tanta, ut
- cum data tensione sua fiant dato corpori unisonc, ita
- in chorda. F7. ipso sonandi opere partes assignantur FH. H
- lZ singulae, ipsi RS. unisonae. Potentia elenique consonum intelligi
- potestunum aliis diverris, si scilicet prout opus est plus mi
- nusve tendatur aut laxetur. Naturam autem cujus inimita
- bilis est sagacitas, arbitror omnes modos possibiles in organt
- pet
- auditus conjunxisse. Nam et caritates are implevit et met
- concipiunt partes dud vitri separatbranam fetendit; quam tympani vocant, et trans tymevanu
- in ossis petre
- dotula parte
- labyrintho
- variae magnitu
- minores
- dinis ossula conjunxit, ora celerioribus seu acutioribus,
- majores gravioribus sonis seu vibrationibus exprimendis apta
- Cumigitur sonus incidit in cavitatem auris, primum ab aere
- exprimitur modo dicto, deinde tympanum pulsatum tenditur
- nes, et conceptos a reliquis partibus lonsius excurrere conantibu impetus
- mum
- baculus s
- vaftexus iuodem in medioimm
- huae magistoum
- 3V4. 1416 granoctur vitrum
- quibus consentiunt egregie quae
- habet Chalesius in Musica, ad
- explicandos Tubae et fistularum
- saltus a Mersenno propositos
- dum enim vehementius inspiratur
- tuba cogitur aer ad celeriorem motum
- cumque in tota tuba vibratio sit per
- modum unius chordae, chorda autem
- tantae longitudinis tantum motum
- facile praestare non possit, dividitu
- tota haec quasi chorda per medium
- et bitariam, ut ita dividatur in parte
- consonas (ne vibrationes se mutuo
- perturbent) Atque hoc se quoque ex-
- pertum refert Galilaeus cum enim
- laminam aeream aut ferream aliquat
- ita tereret, ut ejus etiam vibratione
- animadverteret, quotiescunque motus
- ejus erat concitatior, non tota
- lamina per modum unius vibrabatur
- sed dividebatur vibratio in duas,
- Tonus ascendebat peroctavam. ila
- dum scyphi aqua pleni abra digito
- teruntur si vehementior sit motus
- ascendit sonus ad octavam.
- Hinc etiam ut
- obiter dicam, veram ii fallor rat
- inveni, cur is qui su vitrum
- soni vehementia rumpere conatur
- ascendat ad octavam ejus soni
- vitrum icese
- consonum, tam vehementem
- agitationem nn facile recipiat
- potius dividetur bifariam, at
- quaelibet pars si nam quaelibet
- pars facilius agitatur, et (cu
- dimidium ad octavam ascenda
- respectu totius) eo ipso cum
- eo qui sonum edit, per fecte
- consonat, non minus quam uno
- pars alteri; vibrationesque non
- sese mutuo confundunt
- sed juvant, atque magis magi
- intendunt. Cum vero sonu
- et valde sit vehemens,
- et satis diu continuatus
- continuatis semper novis
- imgulsibus motum continue
- acceleratum (quae duo ad
- rumpenda sono vitra
- natis semper
- impulsibus motum continuo
- acceleratum tantumque deuique
- Clilen sonsentienter) vibrantes, ut
- audi majorfia
- onatus excurrendi, majo
- te quo facto
- ruptura sequetur. St enim vitrum
- orpertuum poncipe
- oden telirone
- amus per modum lin
- es in apr 12
- usus eodem tempore
- Tot scexuam comm
- e atu
- eratur. Sed n
- in, solum immotum manens repistit. Unde firmitas eius vi a ibr
- istrahente tandem supe
Cite
Leibniz-Handschriften zur Akustik LH 37, 1, fol. 8r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068530:0015?run=74