Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Physica LH 37, 3, fol. 14r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. e
  2. il. 1677.
  3. Quaestio est in re magnetica sane maxima, an sit unum certum Punctum Mundi
  4. dirigantur
  5. ad quod eodem tempore tandar omnes acus magneticae, ubique ubicunque positae. Et
  6. An
  7. e
  8. sane si tate punctum exacte haberetur, invenir posset longitudo, imo et latitudo ex
  9. observatione coeli alia quam quae ad Variationem magnets inveniendam necessaria est
  10. ut alibi ostendi.
  11. Sed denique deprehendi hoc puncto supposito errorem aliquot
  12. graduum committi, qui sane non est parvus. Hoc vero ita didici. Robertus Duclaeque
  13. Northambriae Dux in libro quem inscripsit Arcano del mare a lib. 2. Cap. 5.
  14. D relationem exhribet navigationis cnusdam suae ad lilora Africae et Brasiltae anno
  15. 1594 deprehendit scilicer sub gradu 15. et 49 min. latitudinis ac 354L longi
  16. tudinis (posito primum meridianum transire per picum des Aeori il pice des
  17. per l’isola pico dell’AZores) variationem acus esse prope nullam, etsi
  18. tantillum versus occidentem in declinare videretur. Idem posten panti post
  19. aliquot postea mensibus in reditu, cum insulam Flores quae est ex Azorum
  20. pundro in conspectu haberet, deprehendit acum duobus circiter gradibus derlinare vertus
  21. occidentem; et cum transiit sub Longitudine Meridiano dat Pico d’Azores
  22. variatio fuit insensibilis. Hae duae observationes non possunt conciliari cum
  23. hypothesi poli magnetici, nam posito, certo polo Magnetico sive puncto,
  24. quod omnes respiciunt acus, necesse est ante onniia, ut pluribus locis sut uno
  25. mendiano positis, unoque ex ipsis variatiione carente, caetera omnia bariatione
  26. careant, tametsi enim ocnon consentiunt euu alias loca sub eodem
  27. meridiano posita hoc tamen casu, cessantis variationis necessario consentient
  28. id vero, hoc loco non accidit. Nimirum tunc tolus magneticus non eral
  29. idem cum polo mundi P. (nqueet forte nunquam idem est)
  30. sit
  31. meridianus pici AZorum APM. transiens scilicet per potum Mundi
  32. et Magnetift et Zenite AZom pici, qui posito quod nulla ibi( fuerit
  33. declinatio. Est autem M po potus Magneticus post P. potum
  34. Mundi, quod statum ex ea nulorio observati ejusdem observatione collegi
  35. alia
  36. et locum etiam P. Determinavi. Nam locum unde solvit, nempe plusmutho
  37. n
  38. variatio erut 13 gradibus versus orientem, unde quia angulus PSM est 13
  39. graduum (posito SP, esse meridianum plimuthi, SM. circulum magnum per
  40. lymuet transientem et planum variationis constituen ter definientem) habebis
  41. punctum M. et quidem reperietur distantia PM. esse circiter 18 graduu, cum
  42. tamen Bondius ut hoc obiter dicam, putaberit distantiam poli Magnetici a poto
  43. mundi esse non multo plus quam 8 graduum. Quicqua sit illud patcttaque hoc posito
  44. necessre est B, locum illum versus piasiliam ubi Dudlaqus etiam prope nullam variau
  45. trodem observavit ex ipsous relatione esse occidentialio rem pico Ahorum gradibus et
  46. ergo debuisset necesse est notabiliter declinavisse versus occidentem AC quia recta b
  47. BB
  48. exset
  49. olabilior, quam recta BP. Et tamen asserit dudlaeque acum in B non declinasso
  50. utque occillertalior

Cite

Leibniz-Handschriften zur Physica LH 37, 3, fol. 14r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068532:0027?run=74