Leibniz-Handschriften zur Physica LH 37, 3, fol. 14r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- e
- il. 1677.
- Quaestio est in re magnetica sane maxima, an sit unum certum Punctum Mundi
- dirigantur
- ad quod eodem tempore tandar omnes acus magneticae, ubique ubicunque positae. Et
- An
- e
- sane si tate punctum exacte haberetur, invenir posset longitudo, imo et latitudo ex
- observatione coeli alia quam quae ad Variationem magnets inveniendam necessaria est
- ut alibi ostendi.
- Sed denique deprehendi hoc puncto supposito errorem aliquot
- graduum committi, qui sane non est parvus. Hoc vero ita didici. Robertus Duclaeque
- Northambriae Dux in libro quem inscripsit Arcano del mare a lib. 2. Cap. 5.
- D relationem exhribet navigationis cnusdam suae ad lilora Africae et Brasiltae anno
- 1594 deprehendit scilicer sub gradu 15. et 49 min. latitudinis ac 354L longi
- tudinis (posito primum meridianum transire per picum des Aeori il pice des
- per l’isola pico dell’AZores) variationem acus esse prope nullam, etsi
- tantillum versus occidentem in declinare videretur. Idem posten panti post
- aliquot postea mensibus in reditu, cum insulam Flores quae est ex Azorum
- pundro in conspectu haberet, deprehendit acum duobus circiter gradibus derlinare vertus
- occidentem; et cum transiit sub Longitudine Meridiano dat Pico d’Azores
- variatio fuit insensibilis. Hae duae observationes non possunt conciliari cum
- hypothesi poli magnetici, nam posito, certo polo Magnetico sive puncto,
- quod omnes respiciunt acus, necesse est ante onniia, ut pluribus locis sut uno
- mendiano positis, unoque ex ipsis variatiione carente, caetera omnia bariatione
- careant, tametsi enim ocnon consentiunt euu alias loca sub eodem
- meridiano posita hoc tamen casu, cessantis variationis necessario consentient
- id vero, hoc loco non accidit. Nimirum tunc tolus magneticus non eral
- idem cum polo mundi P. (nqueet forte nunquam idem est)
- sit
- meridianus pici AZorum APM. transiens scilicet per potum Mundi
- et Magnetift et Zenite AZom pici, qui posito quod nulla ibi( fuerit
- declinatio. Est autem M po potus Magneticus post P. potum
- Mundi, quod statum ex ea nulorio observati ejusdem observatione collegi
- alia
- et locum etiam P. Determinavi. Nam locum unde solvit, nempe plusmutho
- n
- variatio erut 13 gradibus versus orientem, unde quia angulus PSM est 13
- graduum (posito SP, esse meridianum plimuthi, SM. circulum magnum per
- lymuet transientem et planum variationis constituen ter definientem) habebis
- punctum M. et quidem reperietur distantia PM. esse circiter 18 graduu, cum
- tamen Bondius ut hoc obiter dicam, putaberit distantiam poli Magnetici a poto
- mundi esse non multo plus quam 8 graduum. Quicqua sit illud patcttaque hoc posito
- necessre est B, locum illum versus piasiliam ubi Dudlaqus etiam prope nullam variau
- trodem observavit ex ipsous relatione esse occidentialio rem pico Ahorum gradibus et
- ergo debuisset necesse est notabiliter declinavisse versus occidentem AC quia recta b
- BB
- exset
- olabilior, quam recta BP. Et tamen asserit dudlaeque acum in B non declinasso
- utque occillertalior
Cite
Leibniz-Handschriften zur Physica LH 37, 3, fol. 14r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068532:0027?run=74