Leibniz-Handschriften zur Physica LH 37, 3, fol. 71v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 72r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Demonstrationes d de Resistentia solidorum
- Scientia Mechanica duas videtur habere partes unam de potentia
- agendi seu movendi, alteram de potentia patiendi seu resistendi
- sive sivede corporum firmitate. Harum posterior a paucis admodum
- tractata est, Archimedes qui prope solus veterum Geometram in
- Mechanicis egit, hanc partem non attigit. Inde ab Archimede
- nihil fere actum est in Geometria Mechanica usque ad Galilaeuu, qui
- exacto juticio, magnaque interioris Geometriae notitia instructus, pomveria
- Scientiae protulit primus idemque resistentiam solidorum ad Geometriae
- leges revocare coepit, et quanquam neque hic, neque circa motum
- projectorum rem acu tetigerit, usus hypothesibus non satis exactis,
- ex positis tamen fuitamentis recte ratiocinatus est. Sic ergo
- ille sentit de resistentia trabium, quae muris vel parietibus
- infiguntur. In figuris 1 et 2. Trabs ABC normaliter infixa
- sit muro vel sustentaculo DE, sit AC aequalis ipsi BC, et in fig. 1. sit
- in C appensum pondus F, quod trabem horizontalem praecise avellere
- possit a sustentaculo horizontali; erit secundum Galilaeum
- in pondolanpens
- posit a sustentaculo horizontali nulliusque flexionis capax, et pondus
- eanderz inveniet
- rigidum
- computa
- posterius directe evellere) in B ac puncto B. ac si perpendiculariter traheret ut in fig. 2. resistentia
- quia in fig. 2. omnium punctorum resistentia eadem. At resistentia
- ejusdem puncti H in fig. 1. repraesentabitur per HM applicatam trianguli
- inter A et B quocunque complebitur pro res repraesentanda resistentia
- in fig. 2. quadratum BC. et pro resistentia in fig. 1. triangulum ABk
- quadrati illius dimidium ergo et pondus F si ponatur haic resistentiae
- pondere adjecto eam transversa praecise par ut quantulocunque pondere adjecto eam vincat; etiam ponderis
- G illi resistentiae praecise paris dimidium erit. Seu abrum
- transverse erit dimidia potentiae ab
- unde jam quantamento multa Galitaens
- ix quo fundamento
- multa conclusimes deduci possunt
- SedHas aliasqe id genus Galilaei sententias paulus
- WVurzius summis militiae honoribus rebusque gestis non ita pridem
- clarus idemque horum studiorum valde intelligens experimentis
- praeclare meritus experimentis factis comperit pondus F in fig. 1.
- multo minus quam voluit Galilaeus ad abrumpendam trabem
- sufficere. Cujus causa nulla alia esse potest, quam quod is trabem
- consideravit ut perfecte rigitam, quae uno momento tota abrum
- patur, ubi resistentia ejus superata est, cum tamen omnia corpora
- quae nobis tractare datum est nonnihil cedant antequam divelli
- in fig. 1. debere esse circiter quartam partem ponderis G in fig. 2. Sed
- cum inde mihi data esset occasio rem considerandi profundius, et ad leges
- Geometrarum exigendi, veras tandem proportiones erui demonstravique inter alia
- pondus F fore tertiam partem ponderis G, et proinde firmitatem corporum
- compluribus sumtis examinare olim aggressus est, successu quibudam
- in his aliisque studiis eximio, sere nissimi delphini nuper
- qui idem argumentum excoluit, et Wurzio familiaris fuit. Sed et
- rupturae resistentium in sesqui altera proportione minorem esse quam
- conclusionibus parum respondente quemadmodum habeo a CL. Blondelto
- in Mathematicis Magistro et Academiae Architectonicae Pirectore
- el. Mariottus ex Academia Regia de rebus Opticis et Mechanicis.
- possint. Unde cl. Mariottus ingenioso calculo collegit, pondus F
- voluit Gabilaus. Quod ita ostendemus
- quia AB et ACG ideo pondus F ean em modo aget in resistentiam punctis
- ergo puncti B in utraque figura repraesentetur per BK resistenti itaque
- resistentia puncti H in fig. 2 repraesentabitur per HL aequalem ipsi BK
- ABK quia est ad resistentiam ipsius B ut AH ad AB ex natur natura
- vectis, idemque quod in puncto Ht fecimus, faciendo in puncto alio
- pendi transverse erit secundum Galilaeum dimidia quae abrumpendi
- t∞. Ex
- e
- a muno erecto, et in
- fig. 2. pondus G quod haben
- verticaliter praecise avellere
- (quorum prius vocabo abpere,
- posterius tansver se abrumpere
- ita ut quantulocunque
- vincat
Cite
Leibniz-Handschriften zur Physica LH 37, 3, fol. 71v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068532:0138?run=74