Leibniz-Handschriften zur Mechanik: Dynamika LH 37, 5, fol. 8r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 9v); this page is its right half.
The machine reads it as
- De motu2)
- cogitate
- confulanea
- Ciedideram olim ictu aliquo corporis quantulicunque corpus quantul umcunque non
- nihil noveri, quam sententiamd nunc retracto Jauque ad speulationem
- Quandam redeo solim a me intermissam:
- Credebam ne naturum icdus plene tenere, sed munc neque inc, neque alios in ea
- re satisfecisse invenio. Esto linen AB, in quoe desceniat corpus C. primo
- momento quat ponde nisu primo, qui sit instar linee AB AE infinite
- parvae, seu incipiat moveri, sume nomnto aget et quia quolibet smmenti
- tantundem novi impetus accipit, ideo impetus in fine temporis B. eut ad
- impetum primum tot linea AB ad lineum AE seu ad punctum. Ictum
- ergo que inflret Galilaeque et post cum, qui rem magnam demonstrasse
- sibia in eo visus est Borellus, ajunt esse infinitum. Ego vero ajo celri–
- tatem esse infinitatus vires seu lictum quem inferat non esse, nec ex
- dea ratione ex Iinpothesi explicari posse, cur corpus acleteratum fortius
- agat, quando altius lapsum etsi explicari possit celeritas motus.
- qund ita demonstro cogiletur mpingere corsus C. in dentem DF ex
- tochlea F exemitem, satque ita circumacta trochlen F Circumar
- e tochleam G interadente fune FGH, atque ita et elevari pondus
- H. Jam ponce celeritatem corporis corpus H esse gravcus corpore e
- et tamen, ut experientia docet ab eo attollia ulique si ea, quain
- id tribuendum est celeritati corporis
- retuli hypothesis vera est
- quae quod ejus ponderi dees compensa. Sed hic ecce incommodum iugens
- si natura e post impactum corpus C, descendit ad profunditatem
- quantulamcunque D2, corpus CA, ascendet ad aequalem et, HK
- absurdum autem est corpus aliquodmay magis
- grave tantum ascendere, quantum eresse est ut minus grave tantundem
- asenda
- descendat. Cum haec rade natura agat contra seipsam. Non descendet
- ergo corpus C usque ad I, id est non desendet omnino, nec ula
- ratione attollet db, cum Di posita sit quantulacunque
- Nondim ergo video cur corpus ab alto lapsum, aliud gravius
- in ali aliquantulam altitudinem attollat. Necesse est
- ergo rem, non a celeritate corporis aucta, etsi aucta sit, sed
- ab aucto sed husc objectioni respondetur, natulanu magis indeprimere
- corpus leve, sed sortiter conans, quam grave debiliter conans, quia
- non est gravitas, sed cog gravitat seu conatus qui considerari debet
- quare concludo celentetem umotus non augere ressistentiam ab attritu.
- Redeo ium ad contemplationem vtam crcum volvendamur corporum
- quae aliis innituntur, propillendorum. hoc Ea ponamus in plano esse
- horonti parallelo BC. esse corpus A. ad impellenti resistet attritu, qui a capan
- plani BC. seabrite oritur nec impelli epotest, nisi vel abrasit resistentibus vel
- inflexis, vel superatis. Pjm impolle si abradenda sunt pabet variari difficil-
- tatem pro corporis plani friabilitate; si s inflectenda pro duritie, si superanda
- pro inaequalitate. Sed cum ista infinitas contineart varietates, ideo ut ad calculum
- res queat revocari facilius, considerabium attritur, t uniformam quandogum causam,
- quae motum impediat instar glutinis cupudim, aut infinitorum in omnibus punctis
- ponderum appensorum. quidus ita pas
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mechanik: Dynamika LH 37, 5, fol. 8r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068534:0015?run=74