Leibniz-Handschriften zur Mechanik: Dynamika LH 37, 5, fol. 94r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 95v); this page is its right half.
The machine reads it as
- si corpus grave post descensum reflectatur, ut ea qua venit via iterum assurgat
- omnem vim quam ascendendo acceperat, iisdem locis ac temporibus retrograde iterum perdit. itque iEt
- qua corpus ad propositam altitudinem ascendere potest, eadem est cum vi quam descensu acquisivit, asque
- ascendendo rursus perdit. itaque si corpus aliquod balista, mortario vet alio motore perpenti
- linea ad horizontem perpendiculari sursumjaciatur, vis non putandum est motum esse duplicem contrarium
- in m compositum, unumeimpressum quo grave ascendit, alterum a gravitate ortum continue accelera-
- tum quo grave descendit, quasi ulterque motus servaretur set tantum grave videatur ascendere, quando
- celerior est impressus descentere quando celerior esse incipit acceleratus a gravitate. Ita enim sequeretum
- si fingoremus eteri vim a gravitete impuissum ie cabe l pect i plauren subjectuei de destrun
- estavati, sequeretur, bin imprissam quippe adhuc superstitem, gilcasa e tictionis vola in
- nccasa papur ronersivas nim rapetum gradituto coufect onpurctam grave sursum esse
- componi hos duos motus inter se impressum ex
- admiq
- upp statuendum igitar
- trinsecum et glis intr acceleratum ita ut nenter alterum destruat, sd unusquisque tantum
- cum cursum
- rem suam alteri impermixtus et minime contrarius agat; sed potius ol pecepta. Utrum
- a contrariis ictibus aetheris deorsum pellentis, destrui, vi
- autem hacsi ex sententia componentium hoc duos Motus discrimen aliquod in praxi oriri
- vel FG verH
- eatur
- qua grave moxeatur fursum: et quovis momento ascensus ut F, eleritas FdC qu
- deorsum it DG aleritas residua ascensus, quae in H evanescet. sequentui igitur tempere E(A)
- si ambos motus ponamus continuari motumque sursum reprae senteri rectangulo HE(A) CC
- deorsum trapegio A E(A) L H ((quod est continnatio Trianguli AEH, ut inde fiat triangulum
- A A) L)) patet motum deorsum praevalere, et repraesentari Trupeque Triangulo H(C) L.
- gravi scilicet in momento E rursum descendere incipiente, et triangulum A() HlC
- per omnia simils esse et aequale triangulo AEH Et proinde hoc modo non potest notari
- error practicus in hac Hypothesi, sed si fingeremus grane in mnomento (A) quo rursus pavimentum
- attingit ab eo perfacto elastro reflecti, ita ut tempore (A(E) (A)(E) aequali ipsi AE lineam
- aliam esse proportionem aceplerationis, non scilicet uniformem, ac proinde lineam Add non esse
- rectam, sed aliam, verbi gratia pambolicam, vel etiam alterius naturae, quemadmodum revera
- non foret recta, si ponetremus impotum quo gravia destendunt, non esse uniformiter augeri, sed gran
- magis ad terram appropinguent eo fortius attrahi; figitm si motuum compositio etiam cum expei
- ripitia pugnatura esset. Si eime (L. minor esset quam AEH utique grave minore tempore terram ruisu descendendo
- attingeret quam qua ascendit, obstruhendo licet animum, ab omni resistentia aeris aut simili propedimenti
- foritque adeo effectus suae causae cariqualis. Itaque ista doctrina de Motuum compositionibus non
- est admittenda, nisi quatenus cum posentiis summis potentarum conciliari potest. alio qui figment
- Hine et in Et quand si ab ipsa natura
- non praeitur nobis via. Unde non succedit compositio motuum in illibus obliquis, nisi s nisi
- potius quam realitatis loco r habenda erit,
- quando angulus quem duae directiones motuum compositorum faciunt, est rectus: quemadmodum in
- sepanata scheda ostendi motum et et modum etiam explicui, quomodo sit procedendum, quando
- corpore duo impelluntur simnil, eodem modo, linea ad utrumque obliqua et inter ipsa media
- ex regula scilicet concursus Electivi alternorum. Poreo si non fingatur a nobis compositio duorum
- motuum sed ab ipsa natura exhibeatur, ut si navis feratur corpus aliquod, verbi gratia navis
- cum corpore aliquo imposito feratur certo aliquo motu, et corpus impositum tamen simul in
- aqui feratur motu contrario, dico motum corporis in navi quidem posse suochabere effectus
- sed quateuus cum mota navis cenjunctus spectatur, corpus hoc habendum pro nullo, perinde
- ac si quiesceret itaque si navis impingat in aliud corpus revera duplex erit potentia
- vaeritur autem si navis in aliud corpus impiagat, an vis impactus eadem sit, sive
- corpn in navi positum qurescat, sive peculiari in navi mota cieatur, et dico eandem esse
- isi forte eo monrento non cohaereat navi sed in aere saltum exerceat) causa est, quod
- corpo ilod si novis ex impactu reptellitur, corpus in navi simul etiam repelletur, et praeter
- itaque corpori Eri
- ibet tribuenda erit potentia
- in t mutationem qua a vicini corporis immedato contata recedit, si
- hunc accipiet novum.
- quidem no causa recessus sit in ipso, aut quin quantum est in ipso; deinde etiam
- si ut pars consideretur alterius corporis, et cum eo motum habeat compiunem, praeter
- motrix secum
- eum quem habet in ipso, ut sunguis cum homine, pila in navi decurrens, cum navi, tunc
- eatenu etiam ipsi tribuenda est vis motrio. Et proinde corpus abet corpori non
- tribuendus est tantum motus qui agnoscitur contactus immediati mutatione, sed
- etiam communis: Gnec tantum tribuemus est ei motus in linea ex motibasi
- totame forte
- irte tribuenda esset quies qu
- modo potentiam exerehe possit
- sed tribuenda ei atraque potentia est separatim, quia utriqque mulationis ratio
- compositis resultante, utrae
- duos diversos motus contrariosea
- Caeterum ex his quae de
- in ipso est vel pro toto, vel saltem proparte.
- rantionibus circa compositionem Motuum necestuiis diximas, consequens
- est ut corrigantur, qui Galileanam doctrinam de Motu projectorum gravium
- oblique vel horizontalite projectorum, et lineam ex miplura motu compositam
- describentium, demonstrant simplici horum Motuum Violenti et naturalis
- et si duo motus contrari
- supponerentur inconfusi
- cum corpus non nisi
- eorum differentia moveatu
- siustre ponum
- is copera pretum
- cum Hypothesi
- o quulatem ex
- fursum ascendem
- + in quantum ejus
- corporis pars est
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mechanik: Dynamika LH 37, 5, fol. 94r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068534:0183?run=74