Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mechanik: Dynamika LH 37, 5, fol. 201r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 204v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. cum issa scriberem
  2. quam res postulet in his navys
  3. de quae à Gabilaes aut non aut sine demonstratione, aut secy, dicuutur
  4. non neque dicit neque demonstrat listam-
  5. tras punctorum pl sectionis rupturae, ad esse in latione distantarum a pu ncto divulsionis;
  6. nec tetigit lineas resistent sectionum a pun centro divulsionis eductas esse quod ad
  7. resistentias inter se, ut quadrata, unde sequitur, Triangulum habere, resistentiam parabolae
  8. Nec methodum attigit generalem, dato uno experimento caesera ora in cala
  9. und f detera
  10. bac
  11. minandi sine calculo per sempricem stateram. Quae vero de ruptura in tbis
  12. super geno vel frabis super fulcio dicit, nis ne assentiri quidem possum.
  13. sutat enim si datis quibus am viribus opus sit ad frangendum, fulcro in medio posito
  14. fieri posse ut nec centrplum sufficiat, fubero in alio quodam puncto posito, imu ut
  15. infinituplo opus sit, quod prrbare conatur prop. 102. angumento qup aralogistico
  16. ponatur resistentia trabis infultae in C. seu pondera ad eam lumpendam
  17. sufficientia A + B esse quantacunque. falei. moto versus A. ut in _CC
  18. minuetur potentia A ut continue et quidem in infinitum. Necesse
  19. ergo esset est ad potentiam B. angeri infinitum, ut resi diminita
  20. altera A. in infinitum, nihilominus summa resistentiae trabis aequi-
  21. valeat, at non augetur in infinitum polentia BB. remoto licet fulero
  22. C. usque tota trabis longitudine, Ergo ips potentia A+ B. altera in infinitum
  23. minula sed altera non in infinitum aucta non ut ante resistentiae
  24. Trabis aequivalebunt, sed resistentia trabis erit aucta. Erae argumen
  25. tum, quo audito collocutor exclamat, ed admirari vim Geometriae amda
  26. tam inexpectata eruentis, se enim crediturum fuisse potentim resistentam
  27. simanere eandem, at fuisse deceptum, non parum, sed integio infinito.
  28. dunihi ego repetere cogor, nescire me quomodo tolia exciderint tanto vivo.
  29. primum enim si potentia B in infinitum angenda est potentia A. in infinitum
  30. minuta seu. fulcro C, ipsi suppo silo, quo casu potentia B A evanescit, sequetur
  31. se fulero posito in A. patentia A. remota potentiam B. ad habem in A.
  32. rumgendam esse debere in infinitam, quod est absurdum. Sed et facile retextu sophisma
  33. est: dicit faeor impo duae sint potentiae A+B. faleor quantum minuitur
  34. to
  35. inter
  36. concedo Galibeo, si una in infinitum augeatur minuatur, alteram in infiritum
  37. esse minuendam angendam, sed cur? nonne, ut summa uaneat eadem, quia scilicet
  38. resistentia manet eadem En ergo resistentiam m fulcio ulcunque mutato eandem
  39. anere suppositum ab ipso Galilaeo velut fundamentum demonstrationis,
  40. rium probare nititur jam probationem consideremus: si mulato fulero in A in
  41. infinitum minuatur, potentia B. in infinitum angenda est. At verum est prius.
  42. probat: n cumfulcro ad dimidiam AC. perremiente A. dimidiatur, ad quartam A
  43. dim assumitur quinta de A. et sic in infinitum, ut fulero perveniente in A
  44. potentia fias pars infinitesima de A. seu evaneseat. Ergo
  45. A qu B. in infinitum augenda est, seu fiet infinita. Rispondetur minui
  46. smmalu
  47. aliqud in infinitum dupliciter intelligi potest vel ipsuque dividi et subdividi in infi-
  48. nitum, vel aliquod infinitum ei subtrahi. Hoc loco nullum infinitum subtrahitur
  49. a potentia A. sed potentia A subdioiditur tantum in infinitum jam si duae sint quantitates
  50. et una in infinitum dividatur, non est necesse alteram in infinitum multiplicari,
  51. ut summa maneat eadem, no contra hoc modo summa non manebit eadem,
  52. a +2B non ess er aequale a + b = a + 2b. Ergo 2b=
  53. Ergo 2a + 2b = a + 9b. Ergo 2a = a + 2b.
  54. valet summae priori, necesse est dimidiam aupliculae fuisse duplam etn genere, quotis
  55. hoc contingit Ca dober ram iomminutionis unius et angmenti alterius, qua est tat muendae
  56. enemlei adm r Ergo trarecb a+ +b.
  57. E ad augeadam: per hanc demonstradem
  58. trdn a- 104bboc. cntia anter augensum ta auctu dabet esse aqualis dffecentiae
  59. quodentum calious mut lisflicati 20.
  60. quibusdam cica Resistentiam
  61. Non demonstrat rupturam fr incipere in imo puncto;
  62. quem mior excidere potuisse tanto viro.
  63. sunt tunto enim a+ b. patet
  64. Ergo, a = 26. Ergo si duti sint quantitates, et una dimidiata, alteraque duplicata, summa aequi–

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mechanik: Dynamika LH 37, 5, fol. 201r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068534:0397?run=74