Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 2c, fol. 2v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. dens interdum non vult actum, sed tantum conatum.
  2. veluti cum Abrahamo isanci speriticationem imperavit,
  3. excentionens
  4. tantum obedientiam non rem voruit. sed cum imperat
  5. actus virtuosos, prohibet vitiosos; revera vult nonti
  6. et obedientiam et rem quam imperat.
  7. Omnis voluntas dei antecedens offectum haberet,
  8. nisi qadam obstarent. Reoera autem plenum haberet,
  9. si omnes voluntat dei antecedenteam effectus simul
  10. voluntatis
  11. stare possent. Tum vero dens omne bonum velit pro mensura bonitatis quam objectum ihabet
  12. mensura suae bonitatis, omne molum nilit pro mensura
  13. suae malitatis; hinc fit um omnia bona non siit simul consistere possunt
  14. quia
  15. compatibilia inter se, fit ut ex conflictu omnium decrepria,
  16. voluntatum antecedentium oriatur voluntas consequens, sapientiae maxime conformis
  17. seu decretoria, per quam oritur, quantum maximum bonum
  18. lonim potest. Et ita voluntas quidem anteddens tendit
  19. ad bonum, sed consequens ad optimum.
  20. finatem, omnino atsolutam
  21. quam et finalem dicere possis, e vulgo decretum appellamus, immatabilis est
  22. appetlamus, sempera effectum habet, quoniam in hoc decreto
  23. fopmando omnia jam in considerationem venere, nec
  24. ullum amplius obstac ulla amplias ratio, objici potest
  25. est tamen libera quia ex voluntatibus antecedentibus,
  26. Vol
  27. utique liberis, resultat, et spontenea, quia ab interno principio
  28. ipsa siplicet ideus sapientia et bonitate oritur Et licet
  29. determinata sit me optimum, id tamen sit
  30. morali non metaphysica necessitate, quae locum ultima locum tum demum locum
  31. cets
  32. habitura esset, si solum illud objectum divinae voluntatis,
  33. quod a deo eligitur, possibile foret; quo casu nulla fuisset
  34. electio inter plura, contra hypothesin.
  35. dMo Bonum malumoe triplex in intelligi solet
  36. Metaphysicum, physicum et morala. Metaphysicum honum Malumve
  37. niversum, sed
  38. bonum est perfectio veretem imperfectio et hoc bonmus
  39. malumve locum habet A generale est, sed dist speciatim
  40. non intelligentibus aeid aut tanquam non intelligentibus accidunt
  41. accipitur de illis honis malisque, quae rebus n creaturis
  42. Bonum Matumve physicum accipi solet de
  43. commodis incommodisque reaturarum intelligentium,
  44. quatenus scilicet aliquid ipsis jucundi molestique accidit; et huc pertinet malum poenae
  45. denique Bonum Matumque Morale est, actio virtuosa
  46. aut vitiosa, et huc pertinet malum culpa opstimum ut finem ultinum, Bonum qualecurque
  47. H Hinc jam dicendum est, deum velle mulum poenae Bonum
  48. non nisi ut bonum subsidiarium; sed nalum culpa non ut finem i ndiffereatia impere
  49. intosut dia ad sillem; quali
  50. velle nisi aga quidem anteredenter optimum consequenter, mala atiam metaphysica
  51. malum corpo ut bonum subsuliarium optimo inclusum,
  52. t physica
  53. finem; sed matum tidsa
  54. rationem abcexnq
  55. medii
  56. ehendo
  57. en
  58. mel
  59. quidem
  60. dea
  61. sed matum culpo Borum, ut finem, malum poenae, aliasque imperfectiones phuficasant metalsysicus
  62. ut bonum subsidiarium, seu ut medium ad finem; sed malum
  63. anteredenti voluntate
  64. quod deus prae caeteris malis rejicit,
  65. culpae, reemedii rationem habere sed taattum
  66. Quaritur eerga quanam ratione malum culpa existat, et cur dicamus
  67. tandem
  68. onditiohisinet qua one
  69. existas, seu quomodo a deo permittatur, et cur dcamus merito dicamus
  70. Deumnullo modo peccatum permitsere, sed tantum velle, sed tantum permiffere tantum
  71. Considerandum e est Matum etsi existat, tamen non esse
  72. matum,
  73. mali
  74. inte objectum antecedentis dei voluntatis, atque adeo in ejus voluntate consequente peronissionem ejus
  75. non nisi per concomitantiam oriri; quia deus non permitteret malum
  76. nisi majus bonum faceret de malo ut jam Augustinus notavit
  77. Porro malum poepae porro peccabums non partectit edi ad
  78. porro peccatum licet esset utite ad aliquod bonum, seu mediam ad finemrationem haberet
  79. hoc tamen non sufficeret, ut objectum esset voluntatislicitum voluntatis; atque iot est quod
  80. nam ut recte monuit Apostolus, non esse mala ut eveni facienda malaut eveniant bona
  81. Unica erus.
  82. Itaque qui per decielu aetemo de futuris
  83. usum precum, et homani studii ilita
  84. tem tulli putant, et sophisma ignavum
  85. veterum renovant, considerare debent
  86. et preces et iatera, quibus nunc movetur
  87. deme cum jam
  88. delis ad agendum
  89. in mor
  90. jam
  91. undem
  92. in eundem
  93. movisse ad decerne
  94. dum, cum Menti
  95. ejus ante rerur
  96. existentiam
  97. obversasentu
  98. etiam sunt
  99. bona subsidiana
  100. seu ut

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 2c, fol. 2v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068558:0004?run=74