Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 2c, fol. 3r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.88.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. clegitima,
  2. Unica ergo ratio permittendipcali hac est
  3. ut permillatur malum peccatum, quoties sine culpa, aut intermissione officii
  4. impediri non potest veluti si quis periculoso tepo praesertom tempore
  5. in statione collocatus, exqua injussucenturionis d aut
  6. tribuni discedere non debet, vide il
  7. audiret, duos alios milites duello confligere vell amicos suos duello confligere velle. Huie
  8. il certe iimpediendi mali causa accurrere ad eos no recte
  9. fas non foret. ita fieri aliquando posset, ut princips peccatum
  10. pe
  11. subditi non esset impediturus nisi peccato suo, quo casu utique
  12. necessaria ejus permissio foret.
  13. pccati aben
  14. Deus qui peccare non potest, n morali
  15. quadam necessitate suae sapientiae bonitatisque
  16. agendum
  17. aept ad optimum eligendumq obligatur
  18. ejusque intermissio omni peccatos creaturae
  19. pejor foret, quia divinam perfectionem
  20. im pugnaret. Nam minus bonum habet rationem mali
  21. sunt onereiteres
  22. quoniam scilicet
  23. la haec ratio est, quia inter innumeros Mundos
  24. non
  25. sapientia sua
  26. possibiles optimum elegit, in hoc autem malum
  27. aliquod culpae involvebatur; quod nosutique a posteriori seu ab effectu
  28. ratio
  29. Et proinde judicare debemus, etsi possibiles saem s fuissent
  30. judicamus, vel ideo quia permisit
  31. essunt mundi, a quibus peccatum abfuisset, eos
  32. tamen in summa, omnibus computatio nostro
  33. mundo perfectione inferiores fuisse. I2t
  34. In quo pictura per umbras, ctiharmonia
  35. per dissonantias apte admissas,
  36. exaltata est.
  37. seccatum ergo Voluntatis divine permissivae
  38. objectum est, non ut finis, imo nec ut de medimi
  39. sed tantum, ut conditio sine qua non poterat
  40. optimum obtineri; seu s tanquam id quo non admisso
  41. deus sapientiae bonitatique suae summae non
  42. uttimam
  43. Hinc patet originem mali esse in veritatibus
  44. satisfecisset
  45. aternis, quatenus in meuu non in voluntate i ideanra
  46. .
  47. sed in originali imperfectione creaturarum, quadenus
  48. debere,
  49. one
  50. interrum
  51. quae continetur in veritatibus aeternis, quae objectumi constituentintibus.
  52. sunt objectam internum divini intellectus; nque malum
  53. aadeo ab optimo rerum systemate possibili
  54. excludi potuisse.
  55. Exhie etiam intelle destinari ad
  56. permi
  57. al
  58. non ipsius, sed peccantium sit culpa, neminemque ad
  59. peccundum destinat, sed tantum peccaturum aliquando
  60. eccasi
  61. non impedire decernis, neque ideo, pro complice habere debet, quando per
  62. quia sais sapientiae supremae legitus impedire nec debebat
  63. De hono moelulsysico seu perfect
  64. amonia rerum decretu
  65. alis.
  66. nic
  67. contus
  68. untur, iil corggulare
  69. s
  70. euo
  71. Mugnitudiis, et
  72. ts
  73. Bomlitis. E ex serentiat boutate
  74. rlecti
  75. Eessiu opti data aeie xadtuntias
  76. un abonilatereativa ad persones
  77. isttia, cui summ grudus
  78. istiba non arbitharia, non exolica
  79. ues
  80. i

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 2c, fol. 3r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068558:0005?run=74