Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 2c, fol. 3r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.88.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half.
The machine reads it as
- clegitima,
- Unica ergo ratio permittendipcali hac est
- ut permillatur malum peccatum, quoties sine culpa, aut intermissione officii
- impediri non potest veluti si quis periculoso tepo praesertom tempore
- in statione collocatus, exqua injussucenturionis d aut
- tribuni discedere non debet, vide il
- audiret, duos alios milites duello confligere vell amicos suos duello confligere velle. Huie
- il certe iimpediendi mali causa accurrere ad eos no recte
- fas non foret. ita fieri aliquando posset, ut princips peccatum
- pe
- subditi non esset impediturus nisi peccato suo, quo casu utique
- necessaria ejus permissio foret.
- pccati aben
- Deus qui peccare non potest, n morali
- quadam necessitate suae sapientiae bonitatisque
- agendum
- aept ad optimum eligendumq obligatur
- ejusque intermissio omni peccatos creaturae
- pejor foret, quia divinam perfectionem
- im pugnaret. Nam minus bonum habet rationem mali
- sunt onereiteres
- quoniam scilicet
- la haec ratio est, quia inter innumeros Mundos
- non
- sapientia sua
- possibiles optimum elegit, in hoc autem malum
- aliquod culpae involvebatur; quod nosutique a posteriori seu ab effectu
- ratio
- Et proinde judicare debemus, etsi possibiles saem s fuissent
- judicamus, vel ideo quia permisit
- essunt mundi, a quibus peccatum abfuisset, eos
- tamen in summa, omnibus computatio nostro
- mundo perfectione inferiores fuisse. I2t
- In quo pictura per umbras, ctiharmonia
- per dissonantias apte admissas,
- exaltata est.
- seccatum ergo Voluntatis divine permissivae
- objectum est, non ut finis, imo nec ut de medimi
- sed tantum, ut conditio sine qua non poterat
- optimum obtineri; seu s tanquam id quo non admisso
- deus sapientiae bonitatique suae summae non
- uttimam
- Hinc patet originem mali esse in veritatibus
- satisfecisset
- aternis, quatenus in meuu non in voluntate i ideanra
- .
- sed in originali imperfectione creaturarum, quadenus
- debere,
- one
- interrum
- quae continetur in veritatibus aeternis, quae objectumi constituentintibus.
- sunt objectam internum divini intellectus; nque malum
- aadeo ab optimo rerum systemate possibili
- excludi potuisse.
- Exhie etiam intelle destinari ad
- permi
- al
- non ipsius, sed peccantium sit culpa, neminemque ad
- peccundum destinat, sed tantum peccaturum aliquando
- eccasi
- non impedire decernis, neque ideo, pro complice habere debet, quando per
- quia sais sapientiae supremae legitus impedire nec debebat
- De hono moelulsysico seu perfect
- amonia rerum decretu
- alis.
- nic
- contus
- untur, iil corggulare
- s
- euo
- Mugnitudiis, et
- ts
- Bomlitis. E ex serentiat boutate
- rlecti
- Eessiu opti data aeie xadtuntias
- un abonilatereativa ad persones
- isttia, cui summ grudus
- istiba non arbitharia, non exolica
- ues
- i
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 2c, fol. 3r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068558:0005?run=74