Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 2c, fol. 3v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half.

The machine reads it as

1. Haclgo lunita reg
2. Quod si ergo, ut ostendimus hc unica
3. tunc unc adest
4. legitima permittendi peccati causa est, cum scilicet non debeta
5. debeat non permitti; facile apparet, minime
6. probari posse superlapsariorum quorundam rationes,
7. qui deum admi permisisse lapsum putant, ideo
8. tantum, ut haberet in quorum potna justitiam,
9. aut in quorum venia misericordiam ostenderet. Heque
10. Nisi enim majores obstit rationes deum impulissent, movissent
11. melius justitiam ostendebat impediendo peccatum,
12. melius bonitatem impediendo miseriam ost endebat
13. bonitate sed ex bonitate et sapientia combinas
14. Ex his quae diximus etiam institia divina asseritur,
15. Cujus summus gradus est sunctitas. Nam justitia
16. juctia DInstitia a ergo Dei res arbitraria
17. cela pstil non est, sed exaeternis sapientiae regulis fluit
18. ec nec veus omni jure solutus est, ut possit punire
19. Innocentem. Licet enim superiorem non habeat, ipse tamen
20. contrarium
21. quam pecatum Adco
22. cui nihul magis repogaa
23. Asanctitati ejus pugnare videtur quod ad peccati
24. actum concurrit sed non male jam Augustinus notavit
25. formale peccati in privativo consistere. Privatio autem
26. est ex limitatione creaturarum, quae facit ut nc scient
27. cognitio earum non sese ad omnia porrigat, et ut
28. voluntas earum, quae ad summum bonum hoc est ad Deum
29. tendere debelat in inferioribus consistat
30. iut
31. Nunc Communia omlagnitudine
32. Bocitatisque diinae supersunt. Huc
33. eitam ea pertinent icunt de concrjuci
34. et bonitate agitur; et inprimis de
35. concursu ad peccatum. qui
36. negari pote non potest isi patu
37. deo peccati realitas a deo independens
38. dicatur; s idem tamen
39. Comparatione rem illustravi fluminis navem secundi flaminis, navin
40. deferentis, quae tanto fertur tardius, quando est oneratior. Ut ergo
41. lonis
42. virtutis, vigoris in est
43. nt
44. causa iatis a flumine sed tarditatis ab onere; ita quod perfectionis es rebus a Deo est, sed d
45. a mpr
46. un perfectio reum a deo imperfectit
47. limitatione creaturarum, quae saep
48. sginali
49. itum
50. r cum scilicet amore pa postero retus adhaeretanima, deo regle
51. po quemadmodum fnec noxiaque inertia impetum divinitus
52. procedit tamem in peccatumprorumsit
53. fieri potest, ut navis cujus motus tardior a vortice
54. coqia
55. Caeterum cum scriptura indurare deum aitp
56. impressum refaroat aesistendo
57. infringit
58. divino pernissu
59. occasio
60. ascitur
61. lectam
62. etsi intercursurum
63. comprehensis, quibus ille
64. cireunstantis oticere captimam rerum seriem elogisse, peccandi altini peccat
65. videret
66. Hunc autem serdem
67. quod optima esset
68. peccatum p
69. divinum Tivinam aute
70. peraverandi ebtur: neque enim deum suae sapientiae
71. deesse aequum erat, ut homines peccatis quasi pervim
72. verul per vim eximerentur: quin ille justo in eos judiciousus est
73. moviden-
74. tiam non passam ut circumstantiae
75. mutarentur.
76. u
77. quadam loquendi ratione
78. eptiatrerum
79. debetur senici
80. nsserici. nata est
81. taru
82. es aedeo quam dens justi imo delueto elegit
83. em ex comoinatione etiam sapientiae et Vo Bonitatis electio optimurerum Ordinis nam est
84. sint reoe aptisine colligata, nec
85. HE∞, XCoPH6)S renu quae facit, ut ordo quidem sit inter voluntates
86. dei antecedentes, pro vcu objecti gradu bonitatis in objecto
87. peccatum influxus; hoc tantum innuitur, de hominem circujustantiis objici in rerum serie
88. siduliaque ei etribue isi similesque ei attribuit in
89. etsi in ea inter intercurreres peccatum, hominesque
90. vine hominesque en circumstanties objici cerneret,
91. quibus illis occasio peccandi aut in peccato
92. it mala ia adgubenam imo delacto eregit
93. prodii
94. fcuics summus gradus est sunctitas) asseruimus
95. cumu sci bopitas a
96. ustitiaitur, cujus summus gradus est anctitas dinis et Bonitatis, de quibus nunc agendi locus st.
97. combinat
98. opitur ex sapientia et bonitate combinatis.
99. satis ferit sibiivina
100. 0

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 2c, fol. 3v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068558:0006?run=74