Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 8, fol. 5r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Aliquot voir egrequ cumagnovissent Dynamicas meas rationes
- aliquam sive vimsive speciem habere: retenti tamen sunt quo minus a vulgapi
- Potissimums
- sententia decederent potissimum unius cargumenti speciositate, cui
- accurate responderi postulabant. Ego vero nitli videbar nitul
- itu
- omisisse quod responsione indigeret. Ut vero res in Clara luce
- collocaretur recurendum putaviad formam loqucam. Nam nihil
- aliud est formaa logicis praescripta quam plena At orclinata
- expositio argumen rarionit A sape mecum miratur sum eam
- nonadhiberi crebrius vel potiut tunc ubi maxime exitum capseret
- minime adsuberi, nempe cum scripto agitur. Nam in colloquiis
- et disputationibes, quae vilea voce instituuntur, nisi ac cedat consignatio
- in scriptis fieri via potest ut accuratus formae usus diu procedat
- quoniam catena illa lonquis producta : non magis quam calculus,)
- mente retineri facile vix potest.. Unde Aiam plerums disputantes
- Dost unum vel alterum syllogismum in liberae sermones defundiblent.
- sedubi scripto agitur, nihil est facilius quam ultro citroque miltere
- Aremitbere sibi argumentationes et responsiones formeles, et
- tandiu reciprocate serram, donec appareat vel ea afferri quae non
- negantur, vel nullam novam propositionem afferri ad probandae
- quae negantur: id enim necesario lapparere opertet si forma constant
- ter servebur. Ut igitur tentarem an hac ratione inter nos
- cantroversia componi posset, remita adformam revocavi.
- Syllogiomus principalis.
- eique
- e materia gravifica impellens corpmus grave, etgdans novum
- continue gradum stendentiae deorsum, facht mutationem
- virium in ea esse semper aequalem, quibus cunque descensus
- momentis, quemad modum mutatio celeritarum in
- eodem gravi tunc semper est aequabilis: sequitrer
- im eo corpore nim esse celeritati proportiontalem
- sed verem est pruus.
- Ergo et posterius.
- Rerpondeo negando eam partem minoris, quae aeffirmat mutationem
- vonem tunc esse aequalem: licet concedam eam partem quae loquiturde
- aequaelis mutatione celeritatis. probatur haec part negata hoc modo.
- prosyllogismus A.
- Si incasibus oliversis omnia eodem modo se habeant quoad patiens
- aeque ac quoad agens, mutatio virrum in illis casibus eliversis
- est aequalit
- jam si lmaterca gravisica impellat corpus grave, ejus det novum continue
- gradum tendentiae deorsum quibus tunque momentis descensus,
- (: Sive illud corpus nunc primum incipiat descendere, sive jamaliquam
- celeritatem descendendi acquiserit ut cung:) sunt diversi casus
- inquibus omnila eodem modo se habent quoad patien que ac quaad
- agtens
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 8, fol. 5r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068568:0009?run=74