Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 8, fol. 6r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5v); this page is its right half.
The machine reads it as
- paliter ocleritatis velut infinitae sed ansit nulla comparatione rerum
- sensibilium Anostri; imo absoluteseu respecta ordinariarum quantitarum.
- fateorsi fingeremus oculum in partioula materiae gravit Pollocari eum
- non esse observaturum notabilem differentiam inter Gravis status, sed
- sempor perinde ipsi fore ac si grave quiescat; verum inde non sequitur
- ffectuam in gravi, qui nobus debent apparere, seu qui debent absolute
- considerari differentias etiam negliu endas esse
- Qoodsi vero major novisfirni prosylloquomi intelligatur vel de vi
- ipsa sive potentia, non le sola celeritate, vel de ostimatione absoluta non
- vero tantum comparata cumagente, tunc nego majorem husus novissimi
- prosyllogiomi.Nego scilicet primo differontiam inter duos gravis
- status quoad vires debere prae nulla haberi etiamsi ageretur de comparatione
- cumagente, secundo nego differentiam inter duos grravis statue debere pro
- nulta haberi absolute, seu quoad ordinarias quantitates.
- NNempe quoad Cd licetagens celeritate sua incredibiliter vincat
- gravis patienti celeritatem, nonnem etiam locum habet quaad potentiam
- tamen
- quia potentia omnium consensu non tantum ex celcritate sed et ex
- male aestimanda est; et tanto minor sit potentia quanto major est
- teruitas: dataque celeritate, tenuitas tanta assumi potest ut potentia
- siat minor data summa igitur agentis celeritas summa ejus tenuitate
- repensatur. Et proinde potentia quavnus gravis status vincitalium
- Cetramsi,
- euuodem statum minime (pernenda est sicum potentia matercae
- gravisicae ipsam impellentes conferatur.
- Quoad (2) vedoc vero licet
- ad licet differentia interduos gravis patiantis
- statas deberet pro nulla haberi comparate cumagonte, non tamen
- debet pro nullas haberi absolute seu quoad quantitatas ordinarias, nisi
- quando defferentia est incomparabiliter minor iis quorum est
- differentia, quod hoc loco non fieri manifestum est. Nempe si sint duo
- a el b eorumue differentia sit a -b; dueo a- b non posse habere pronulla
- absoluto, seu a et b non posse haberi proequivalntibus, nisi quando
- a- b est incomparabiliter minor quam a, itemque incomparabiliter mimor
- quamb. vti difeentia interangulum rectum et angulum sernicirculi
- seuquem radius adcircumferentiam facit ideo habetur pro nulla, quia
- defferentia illa est angulus contactus qui neutri eorum esL comparabilis
- Edemus docet calculus differentialis a me prropositus et temmata
- PrOduXI
- mcmparabilium inActis eruditoram ame producta quibus
- a 1
- obserbatis paralogismi evitantur; neglectis autem inabusum calculi
- diferentialis vel infinite simalis inciditur; ut in hac cergumentatione
- ut factum quae speciositate sua arutissimos etiam viras sesellit. Cum
- ergo neque virium neque celeritatum diversarum ejusdem gravis desandentas
- differentia sit ipsis differentibus o comparabiliter minor patet tantum
- ab esse ut Rocargumento semper inferatur aequabile incrementum
- vel decrementum virium, ut nequidem probetur celeritatum. Quod
- tamen quam tamen aequabilem caleritatis mutationem veram esse aliunde
- constat, aliaque ratione probari debet probatau revera a mehebetur non
- experimens tantum, quibus adeo abunde confirmata est, sed etiam a priori.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 8, fol. 6r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068568:0011?run=74