Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 2, fol. 2v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Ison ane
- Hinc videtur probabile Gruta quae sunt valde nobis
- Analoga, similiter et plantas quae brntis in multis respondent
- non tantum comporea ratione verum etiam anima constare
- eet secundum quam brulum aut planta unica indivisibilis substantia aec
- permanens suarum operationum subjectum ducatur. Quod quamvis nag in atione
- comprehendi nequeat, mente tamen maxime intelligitur
- Hujusmodi autem animae nunquam pereunt, sed cum perire videntum
- in aliqua mipti corrupti parte inconspicua involutae remanent
- dubra dub.
- pro incultitudine lapidum A, B, C. debet prius intelligi lapis
- A vel B vel C. At non idem est in anima quae cum aliis animabis
- Et videtur, aliquid difficultatis esse
- in hac raliocinatione; dantur in Ueniverso amperata substantiarum corpora
- non constitut corpus.
- Ergo datur necessar aqegatum quod sit unica indibisibilis substantia. Etenim
- tunc consequi legitime inferretur si haec unitas intrinsere tanquam
- pars hujusmodi aggregatum componere. Nam hoc unum substantiale
- non constituit intrinsere angregatum, nec est portiio aliqua, sed
- omaino, essentialiter diversum intelligitur. Quomodo igitur requiretur
- ut subsistat hoc aggregatumV
- declaratio
- Non dico corpus componi ex animabus, namneque etiam corpris
- neque animarum aggregato corpus constitui d; sed substantiarum.
- Animat autem proprie et accurate loquendo non est substantia
- sed forma substantialis, seu forma primitiva inexistens substantiae
- primus actus, prima facultas activa. Porro cum sibe
- vis autem argumenti in hoc consstit, quod corpus non est substantia
- sed substantiae, seu substantiarum aggregatum. Ergo aut nulla
- datur substantia, adeoque nec substantiae, aut datur aliquid aliud
- quam corpus. Id autem utique porro etsi harum substantiarum
- aggregatum constituat corpus, non tamen constituunt per
- modum partis, quia pars semper toti nomogenea ess
- eodem
- modo ut puncta non sunt partes linearum. Interim rrpus
- organica substantiarum in cr aliqua corpore materiae
- massa inclusarum est hujus massae ita in piscina
- sunt parte
- insurt multi pisces; et B humor cujusque piscis rursus est l piscina
- quaedam in qua velut alii pisces aut sui generis animalia stabulantur.
- et ita porro in infinitum. utique igitur in materia suat substantiae, ut in linea
- puncta. Et ut nulla datur portio lineae, inqua non sint infiita puncta, ita nulla
- datur portio materiae in qua non sint infinitae substantiae. Sed quemadrodum
- non punctum est pars lineae, sed linea in qua est punctum ita quoque
- anima vllo nn est par corparis, sed corpus ejus cui in est. Interum An vero
- aterr
- dici possiit animal esse partem materiae uti piscis est pars pistinae, armentum gregis
- considerandum. Et vero Animal, Homi Et vero si animal
- concipiatur ut res habens partes, id est ut corpus anima proditum, divs divisibile
- destructibile; concedam esse partem materiae sedcum omnis pars
- materiae habeat partes; sed non concedam esse substantiam neque
- etrem indestructibilem. Pidem est de IHomine. Nam si homo
- sit ipsum Ego, neque dividi neque interire potesti nequ
- et
- pars est materie homogenea; se sin hominis uppellatione
- intelligatur id quod gerit homo erit pars materiae. industri illud vero
- oetod ildesinctibile dicetu etim, Mensesqud pars mubua non erit.
- probabile judieo planta
- et bruta esse ammata
- asse verare tamen aufon
- de allo speciatim corpore
- praeter humanum cujus
- intimam experientiam
- habeo non possum.
- Inteum illud affirmate
- audeo inesse ipsis
- crpira ammata vel
- amimatis analoga
- seu substantias
- corpus non est una substam
- tia sed substantiae cum
- aggregatum substantiam
- ergo aut nulla erit substan
- tia aut alia quam corpus
- Et vel nihil substantiares
- inerit corporibus adeoque corpora
- erunt Pornomena tantum
- vel in corpore cortinen-
- tur substantiae indivisi.
- biles, quae non sint
- amplius aggregata
- Usique autem substantiae
- illae quarum angregatum
- est corpus, vel si ita
- loqui velit aliquis com-
- ponunt. Et si quis atra
- velit partes appellare
- per ns licet Geometra
- tamen iis tantum consti-
- tutulibus quae toti
- homogenea sunt nome
- partis imponunt
- neque punctum appellar
- solent lineae partem.
- Tantum
- Discrimen est infer
- epesitionem lotra
- et relationem linea
- ad puncta, et
- corporis ad substan
- ta. Nam in liveis
- intelliibilibus
- nulla est divisir deter
- minata, et cetes
- a sed possibile
- ndeffinitae, in rebus
- vero actuales division
- sunt factae, et instituta
- resolutio materiae in
- formas. quod puncta
- sunt in resollutione ima
- naria id animae n
- Overa. Linea non est
- aggrenatum punctorum
- quia in linea non sunt
- parles actu
- sed
- materia est aggrigatum
- sulstantiarum, quian
- materia sunt partes
- non
- .
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 2, fol. 2v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068576:0004?run=74