Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 5, fol. 1r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.
The machine reads it as
- d schedam Hamaxariam
- ad 8. Substantia corporea, seu materia predita vim habet agendi et resistendi
- Nam b Materiae natura consistit in resistentia, seu principio passivo.
- Si dicas replere spatium, ut solebam, olim, veradices, sed non satis explicata. Nihil aliad enum
- exprimes, quam addi aliquid positioni sive extensioni, de a uti res numerata
- aliquid addit numero, sed dicendum quid addatur
- ad 5. 2. In extenso non tantum sunt partes extra partes sed etiam partes coexistunt, et
- extensio involvit continuitatem, ut duratio, motus.
- 9n
- positionem incorporeorum
- non admiserim.
- extensib
- qui dicel Extensum esse quod punctu eedit, primum explicare debet, in quo consistat
- punctum, quo sentiet dificultatem, quando revera punctum est extensi extremum.
- an
- Deinde debet dicere explicare quid hic excessus. an velit repetitionem punctorum. Si punctum
- ubi
- definias principium magnitudinis circulus committetur, nam
- praesupponitur magitudo, ea enim cujus principiam est punctum non alia est quam
- extensio. Et sane omne extensum divisibile est, ut partes in eo assignari possinbu Actaque
- en
- magni
- sint assignatae in materia, potentiales vero sint in ipsa extensione, ut in numero.
- Miror Dn. Thomasium Spiritibus seu incorpor tribuere patce partes.
- P. 6. Omnis creaturae cogitatio mea sententia involvit corpus. Unde cum antiquis etiam
- patribus censeo etiam es genios vel alios quoscunque spinitus corpore praeditos esse
- Neque eti alia ratione ad caeteris substantiis creatis ccordinarentur
- sed semper corpus aliquod vetinere, nunc crescens nunc decrescens; eaque in re pulcharimum
- ordinem non minus ac in aliis rebus a natura observari. It ay non anima tantum
- sentio autem nullum alia
- sed et animans est immortale, nec magis in philosophico rigore vera mors, quam vera
- generatio est. Haec et multo plura puto a me demonstrata
- 5. 7. vellem medicinam tam bene constitutam haberemus quam doctrnam
- Ad 5. 8. Etsi putem omnia in physicis fieri mechanice, principia tamen mechanisim
- de natura co spirite materiae spiritus, corporis.
- ex altioribus peioriuntur, ut saepe monui. Leges enim motuum non ex solis consi–
- Ac
- derationibus numerorum et figurarum possunt deduci, sed ex Meta-
- principium motus primum agere ordinate cum intellectu, et r
- finem respectu, qui consistit in perfectione quan quam eadem etiam aliunde possiat demonstrari
- quam ex o smdne se anim dubitandum non est esse Mentis louge nostris per
- physicis quoad efficio
- G
- produnt nto leve
- spicaciores et potentiores, quanquam nostrae quoque mentis potentia paucis sit explorata.
- Coterum quae chaldorii despriotibus habent, jactantiae suspecta tensebuntur
- mento et vanttatis, done experimentis confirmentur. interim verissimum est, omnem
- mantem max, sed mxi antnam, sed in in primis nostram, omnia involvere aliquo modo
- in praesenti sao statu, praeterita et futura; et in omnia etiam agere, vicina et
- atque adeo aliqua habere omnipotentae et omniscientiae simulaerum.
- Ad S. 10. in omni Anima sive Entelechia praeter vim agendi, etiam aliquem perceptionis
- et appetitionis gradum esse oportet. itaque haec insunt omni substantiae corporea, quam opponi massis seu
- remota: A
- aggregatis quae nullo communi spiritu continentur
- Non licet deum comparare
- non est unum cum sit extensione infinitum, quale quid pro uno toto habere
- non licere, in Mathematicis est de monstratum. Et deus continet in se rationem ipsius universi
- D omnis passio adeoque et dolor a limitatione et confuso; apud Deum omnes cogitationes distinctae
- flumini, totut
- Mens intellectus in cerebro, aut alio, loco sed g qrnu nis dum
- deeenane ale
- Eoe rerum e ocis
- possibilitas in divino intellectu
- Non puto commode deum dici spatium, quod que madmodum et tempus est oedo possibilium posit
- ut tempus non substantia sed qua
- a
- diepositio seu ordo possibilium positionum, ut numerus sed omnium possibilium realitas in deo est
- ans
- determinato non est; sed totius Machina
- ne dispositio possibilis, ut numerus. Fundantur tamen ut omn
- esse spatium, sed est enim spatium
- spiritus sit ens incorporeum percipiens, exse movens
- appetitu subtilissimam materiam mentis genitricem primo trahens, admittere non ausim, e
- primum enim deus non debet dici anima mundi, cum sit causa Mundi deinde spatium non est substantia sed
- ita in deo est spatii fundamenta deu
- non male pronuntiatur. Sed seu
- Ens relatioumut ordo et numerus quemadmodum et tempus. involvitque possibilitatem existendi, cujus funda
- est in essentia divina. Deinde spatium appesitas es appetens concipi non potest, non
- uui quiae ites neuas pur puaris certr cue e
- mentum utique
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 5, fol. 1r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068579:0011?run=74