Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 5, fol. 2r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. praeterea limites
  2. geodum moo
  3. vel conservetur, sed quid sit et 20 per se mela physice, non physice quodemmod
  4. esse sumendum, Limites quoque rei essentiam non explicare. Addi posses quod
  5. accidentia etiam, ut figurae, motusque habent partes unitas et circurrquaque terminatas
  6. Recte pro nova definitione defenditur vetus, per se subsistens, seu alio non indi–
  7. gens, si scilicet intelligatur res de requisitis immediatis q extraneis.
  8. Extraners inquam, nam alias totum excluderetur quia indiget partibus; immediatis
  9. a adhibeantur, sumtae ex rationibus universi, nuum nulla
  10. substantia sola esse potest, uti nullum potestes vacuum. Recte etiam agno
  11. se
  12. quia ei rn
  13. sat stantias quod dicitur omnem substantiam perpetuam et inextinquibilem
  14. esse, verissimum est (etsi prioribus de spirituum extinctione non cbhaereat) modu
  15. intelligatur de simplicissamis simplicibus substantiis quae mihi solae verae esse
  16. substantiae videntur, caeteraque (nempe acogregata) si akxiβja
  17. sectemur, existere Vosmo tantum, ut democrito verbo utar seu
  18. opinione. Et in simplicibus s materia et sprait entelectia, id est princi–
  19. intelligas, principium existendi, recta seu fundamentum dispositionis existentium
  20. iimmobile
  21. involvat
  22. non
  23. determinans
  24. sumta quam ipsa actio ac passio interrra
  25. non ipsam disposendi possibilitatem, recte de deo accipres dicest esse Ens
  26. simplex et infinitum. Penetrabile tamen nefcio anapte eo dicere nolim, ita enim
  27. poterit habere partes, nisi se vox ita explicetur, ut nullas partes in
  28. Replens nihil aliud est quam ipsum existens passivum qua tale. Accidens
  29. male dicitur determinare Modum putem propiie esse accidens
  30. seu limites quosdam adjiciens ei quod perpetuum est et modificatur. Ratatani audem tribo
  31. Relatio autem
  32. es aliquo
  33. Relationi autem seu omni accidenti adeoque omni accidenti nolum hoc tribuere.
  34. ex substantia e modis resultat nulla prosriu mutatione, sed consequentia tantum
  35. simul reale sit, quia Ratio ipsa res omnes vi summ
  36. intellectus constituuntur, quae causa est cut possibilitates et veritates sint aeternae, etiam
  37. quod dicitur putem utiliter haec distingui non
  38. modo Ens rationis dici potest, et
  39. saum et nec logices tantum, sed e philososophi esse bene discernere notiones
  40. neque antequum il facient habebunt demonstrationes in philosophia ad morem
  41. cum ea existentia abest
  42. saclidearum seque ego ante haec penitus evoluta potui pervenise ad Elem mea
  43. quodam calculi genere demonstrata. It aque relatio
  44. Elementa aternarum, veritatum
  45. Recte dicitur
  46. veritatibus fundentur
  47. se rerum, imo tempus et s
  48. locum seu spatium si ut ordines concipiantur possibilium rerum seu dispositiones possi–
  49. ordo valor non sunt phantasiae cum in
  50. tet locatio durationem et locationem modos
  51. bilium rerum. Quod in utroque substantiale est, in deo est. Unde
  52. recte dominus Animadvetor in Thomasianam substantiam notat
  53. Ens spatium, si non donatur vi Maeditum seu Ensrale Deus, non esse Ens reale
  54. numero rerum excludas. Est enim
  55. si substantiale intelligas per reale; seu si ordigeso nomnmetriaque est possibilitalae istarum
  56. bractatio. Et ideo extensio ipsa possibilis meb sive continua non habet
  57. ut saepe dixi dispositio possibi compossibiliam
  58. De Physicis
  59. quod secus est
  60. seu existentibsubi divisiones sunt actu factae. Quemadmodum non datur minima fractio in numeris,
  61. Unitas numerica
  62. ita nec minimum in Geometria, punctumque est extremum non pare, sed in rebus
  63. partes determinatas, non magi
  64. caeferum optume notatur
  65. DEum primum et necessarium esse cu
  66. ipsis dantur minima simplices nempe substantiae
  67. Cogitantem prius quidem se percipere, sed tamen et simul deum se
  68. conitationem sibi primam esse in cognoscendo,
  69. Essendo,
  70. Res et rei modus differunt, quod res sub diversis modis eadem
  71. Etsi spiritus sit simplex, tamen modificatur varietate phaenomenorum
  72. ess
  73. quae sunt in ipso, et haec respondent externis eesi ak BBcos loquendo ab ipsis non oriantur
  74. priorem
  75. A 5. 21. Recte hic dicitur materiam esse ut corpus anrimandum, for corpus ut
  76. sd
  77. persistit
  78. dum motatur
  79. materiam animatam. Soleo ego distinguere substantiam corpoream a materia
  80. ex materia et hujus, modificationibus rerum essentias
  81. Ad 5. 20.
  82. formari, est enim aliquid in natura altius Geometricis seu materiariis notionibus
  83. Ad 525. 26. Optime Hic no optime Unitas realis distinguitur a puncto et
  84. Matim tamen dicere punctum
  85. quanquam non careat situ
  86. Ad 5. 23. Hic recte negatur
  87. omne extensum puncto esse majus.
  88. quod veritates dat non posse pertinere ad stulti–
  89. parti qua
  90. non esse mensurabile quia partibua
  91. tiam; et ssi non habe applicetur ad usum, hominum id bitrofieri
  92. Ad 8. 28 Hic optime notatur
  93. non

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 5, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068579:0013?run=74