Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 9, fol. 12v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11r); this page is its left half.
The machine reads it as
- N. ur incidim tract. Nic. Oregii de animi immortaeit ale secundum stristotelem, inscriptum It2buno viit
- ipsum Papam adhuc sardinalem sibi ejus fuise hortatorem. Ait Aristoteli atiud esse in tellectum passivum, idenin esse
- frantosiam, aliud vero esse intelectum possibilem, qui rcipiat species intellectiles, imnateriales.
- Intellectum agentem
- non esse Deum Aristoteh. Aristodetem sentisse, quod intellectus separatus non retiniscatur, quonam reminiscentia non
- sit sine imaginatione. Eqidem mihi videtur esse aliquam per se remniscentiam nostri, et perceptionis. Sed non variae percesHionis
- Ades nec erit voluptas nec dolor, sine imaginibus. Neque enim hae sine reminiscentia. Ne Deus quidem haberet voluptatem
- isi varias crcatinas perciperet, quae ipsi sunt imuginum loco.
- Deum est Mens perfecta, scq suarum isa perceptio
- num causa est quod non est in mente alia qualibet. Videtur mihi sine reminiscentia pihil ad nos pertinere quie fient
- post matem. Iteque reminiscentia cuit ut qua mrtem qualis in ob dornis cente.
- Speratio Mentis maxime mira mihi illa
- videtum cum cogito me mogiture, et iiter cogitandum, hoc ipsum jam noto, quod de cogitatione mea aogitero, et pauto most miro
- ragi triplicationem; reflexionis: n mox ex me mirari adverto, et nescid quomodo mivor ipsam admirationem, oblutu
- deforus in uno velut per vicem magis magisque mime redeo, et sup. cogitationes ipse meas animum elevo,
- Hoc ut fiat necesse est quadam etiam inervorum contentione ut aliorum extranearum perceptionum, vis et vivacitas
- uebititerum et frargatur Unde fit ut lassemur denique hac eit contentione, et dolorem capitis sen, aut
- etiam si forte co pergeremus, possimus mente alienari; sarpe autem hanc anmi operationem
- nec si velimus excitare possumus quando scilicet incipimus sbdibitare an possimus, et de obstaculis cogitamus variasi
- peaeptiones retianeas velut expericndae difficultatis causa pasci facimus, proisus quemadmo dum non possumue obdorulis
- quoties de dormiendi difficultate cogitamus. exeterum ubia semel hc in istam animin se reductionem recepti sumus
- fit etium nonnum quam, ut aliquandiu continuemus, ac vix aegre ac vi quadam denique revocemur at extornet.
- nuso nihialiquando contigit, ut non possem curusdam di obliviscier et pene hora ontegra idem cogitarem
- mmortus dum scilicet cogitabam de hac ipsa cogitatinis difficultate, perpetursque in reflationes reflexionibus,
- ipse me obtunderem. Ut pene inciperem, dubitare an anquam aliud essem cogitatur, jamque subvererer ne
- musu noceret ista autim intentio,. quoqu quo magis agitabam, eo minus ejicere animo poteram
- Caelerum durantibus ejus modi reflexionibus. Si quis inteebris se, nm sate formice non potest, torum experientia
- desideret, tantum aliquando in lenetris nocu, cum forte dormire nequit, incipiat de se et cogitatione sua, et perce-
- sitione perceptionum sogitare, et hunc ipsum sui statum nimirari, et quasi diversis aninis ictibus per vices magis mac
- intra se aut supra feire; mirubitur ipse hunc nondum sibi forte expertum mentis statum. Porro nunquam sine aliis sensum
- merceptionibus sumus sentimus enim intra nos hanc animi intentonem, qua intranos reducimur. et externa supprimimus. Et
- certe fatignea quae in puras intellectiones comitatur saepe hinc oritur. porro animadverti hanc perceptionem perceptro
- nis contingere etiam sire car characteriibus. Atque adeo et memoriam, ppercipere enim perceptionem seu sentire se seu
- maminisse, ut ait Hobbes. Nondum satis expluco, ndftquomoto fiant ill ictus animi tiversi in illae semper recipiocata reflexione
- eorumque ictuum velut intervalla. Sed illividentur fieri a sensu intentionis avier corporea
- dictinguente sed si bene observes ille ictus facit tantum ut memineris, te panto ante jam
- psum in unimo habuisse, reflexidum scilica reflexcars, canque velut observes, et
- distincta amagine comitaile designes. Jam ante ergo erat, ideoque perceptu
- e dantia at coninuaniuis nesistus
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 9, fol. 12v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068583:0024?run=74