Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 2v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. in generamutationum videm, autem aliquid aut locum mutare, secundum totum aut partes
  2. aut in loeo manens aliter mutari, Ut si exalbo fiat nigrum. Habemus ergo duas mutatione
  3. motum scilicet localem, et Ulterationem Hoc posito jam eos hoc modo interrogando
  4. aggrediamur. Sutatisne quodlibet, utraisue pariter mutationem suscrpere, an vero aliqua
  5. unicam tantum. Theo. arbitror eos dicturas, suscipere utrumque. Soc. Ita est alioqoi
  6. non erit dicendum omnia esse in mutatione ac fluxu, nisi secundum unum modutum
  7. secundum alterum vero erunt in statu. c Hinc jam sequitur, omnia semper
  8. omni mutatione mutari. Quo posito nihil possumus de recum
  9. sersuum vetate veritate pronuntiare, dum enim pronuntiamque res jam transus cum enim
  10. fluxus albedinis, sit ejus transitus in alium coloremi semper vero fluat, non poterimus
  11. unquam dicere rem esse albam. Sensus ergo scientia non est, nesecundum eosquidem
  12. quia omnia putant moveri. Atque ita amicum tuum Theodore expedivimus, et scienta
  13. non esse sensum ostendimus. Nisi forte aliter Theaetetus persuadeat. CTheae
  14. Vellemvos nunc illud excutere, a quid secgndum eorum opiniopem dicendum
  15. in irum
  16. sit qui omnia pronuntiant stare.
  17. Theo. De his tute respondebis Theaetet
  18. cgo enim non nisi Protagorae gratia locutus sum.
  19. Soc. difficulter adducur
  20. ut in hos dicam, nam etsi Melissum quoque et caeteros, ve
  21. non contemnam, minus tamen quam unum Parmenidem vereor: Colloutus sum
  22. cum illo sene, admodum ad huc adolescens, visusque est mihi profundam generosama
  23. omnino sapientiam possidere metua ergo ne ejus dicta minus intelligamq
  24. Deinde nimium a praesenti instituto discederemque, cum id agamus, u qucognoscatur
  25. quid sit scientia. Theae. Redeamus ergo ad priora quando ita vis. Scientiam
  26. dicebas esse sensum. S si quis quaereret quonam alba et nigra homo videat
  27. et Quonium gravia et acuta audiat, oculis, ut o arbitror, et auribus responderes.
  28. Theae. ita certe. Sedo sac. vide tann rectigne dicatur; oculos esse id quo videmus
  29. an id per quod videmus. heae credo posterius
  30. Sec. vide tame an non
  31. praeterea necesse sit unum quendam esse sensum omnibus communem, qui nobis ostendat
  32. iptum non esse et non esse, simile, et dissimile multum et diversum, unum
  33. quae omti coru ini omnibus illis sensibus reperiuntur. Theae
  34. ipsum essenrum credo, intelligis, et ipsum esse aut non esse, simile et dissimile, idem
  35. et
  36. et diversum, unum et plura, quaerisque quonam ex corporcis instrumentis perci-
  37. piamus ipsum sphac et crgr. exempli causa paret impar Soc. Egregie admodum
  38. Theaetete persequeris, et hoc ipsum interrogo:
  39. Theae. Hoc pofecto fateor
  40. me ignorare, nec quid aliud dici possit video, quam ipsam per se animam haec percipere
  41. Soc. Haec mea quoque sententia est, quam tibi cupiebam persuaderi, itaque hoc me
  42. onere l assensu tuo opportune liberasti. Porro seusus corporei statim
  43. adsunt nobis a nativitate, at de eo quod sit aut non sit, non nisi post aliquod temporis
  44. spatium judicare incipimus ergo et veritatem percipere, sive quod idem est scientiam habere
  45. plane ergo nunquam sentus et scientia idem sunt, ne in illis quidem quae corporeis
  46. intrumentis percipiuntur. ut sciamus pronuntiare debeamus e esse, aut non esse
  47. quodnon sensuum qua veritas ergo in sensibus corporeis nulla est, necv
  48. scientia erit sentire, id est videre, audire, qutlgcru tangere.
  49. Qvaerenda ergo erit scientia non in sensu corporeo scilicet, sed in illa interiore
  50. animae facultate, qua qum ipsa secundum se ipsam, circa ea quae sunt versatur
  51. ostinionem
  52. Et hac quidem sot Theae. Hoc arbitror, homines vocant sententiam animi
  53. Soc. recte arbitraris. Theae. Non possum dicere quamlibet op centenfiam esse
  54. scientiam, sunt enim et falsae. Erit ergo Scientia, sententia vera. Soc. Hoc
  55. ut examinemque opus erit dispicere quid sit ipsa sen Animi sententia, cujus natura
  56. nihi semper perobscura visa est: vel ideo quod nondum capio, quomodo possit aliquis
  57. falsa st statuere sive opinari. Nam qui sit atidi, opinatur aliqea vel de
  58. iit quae novit opinatur vel Eaptute artique ea opinatur dei quae
  59. aut ea opinatur quae novit, aut quae non novit. Si novit, tunc putavit esse alia quam quae
  60. sunt. et alia illa utique etiam novit. Quomodo vero si utraque novit, unum pro altero sumer
  61. ad est ea ignorare potest. At sinquis vero quae non novit inter se falsa opinione g
  62. ne conjungere quidem potest quisquam, quoniam de illis ne cogitare quidem potest. Et qui
  63. socratem Theaetetumque non novit, is nunquam putabit socratem esse Theaetetur
  64. Illud vero multo minus 3 dici possi potest, aliquem quae povit putare esse ea quae
  65. non novit. ater qinol aliquid quod falso Non video ergo quomodo quis fa
  66. opinari possit. Deinde, evi falsa opinatur, opinetur ea quae non sunt: epinio autem eorum
  67. quae non sunt, opini nullius; adeoque nulla eista opinio est, cum omnis opinio sit de
  68. aliquod Dicendum est erge aliud esse opinarie fasu, quam ea quae non sunt opinari. Illud
  69. ergo restat videndum, an qui falsa opinatur, aliena opinetur. Quod ita tili declaro: cocitatio
  70. est quasi tacitus quidam animi termo ad se ipsum, interrogatio et responsio, affirmatio et negatio
  71. Hergo alia de aliis affirmemus, ut bovem tuantaupar de pari, utique falsa opinabimur.
  72. prim invicem propuntiat serio. Deinde si ambo cogit
  73. porro sed tamen nemo mortalium unquam contrana e
  74. cormabit esse alia eigo si utraque novit, nec de se invicem poterit affirmare; si vero non _ no B Z
  75. Thea, quid tate gotundem ad hac
  76. de iis ne quidem cogitabit. Redit ergo difficultas.
  77. ropuonto, e sountos e dac siti ps Tlea. Dic osero ol sonates, hubine tibi psi ad
  78. exitum hujus
  79. inquorum numero Protigoras
  80. ipse est.
  81. (X) videtuo Plato ipse in Parmeniis
  82. opinionem inclinare, unde ejus examd
  83. detirat vitat
  84. Marsilius ficinus vertit, opinionem, ego
  85. sit malim.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 2v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068584:0004?run=74