Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 4r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Platonis Phaedo vel de Animi immortalitate:
- salvis sententiis contructus
- Echecrates a Phaedone qui morienti socrati affuerat
- totius rei gestae, et altimorum inprimis sermonum tanti
- viri narrationem petit. Cui Phaedo morem gerens
- refert ea die qua venenum in carcere hausit socrates
- praeter se, Athenienses
- ofuisse illi Apollodorum et critobulum et patrem hujus
- critonem, et Hermogenem, Epigenem, Aeschinem, Antisthenem,
- C lesippum Menexerum; peregrinos vero sA simmiam,
- (Pars hactenus dictorum solita est: ejuisdem, aequat a cebetem, et Phcdondam Thebanos; tum Euclidem et Terpsionem
- Megarenses.
- His ad socratem mane ingressissait
- nuper, ut fieri solebat imminente morte, vinculis soluta
- phaedo, 2ef) sedentem in lectica, et cruranuper u fieri solebat imminente morte,
- ut fieri solebat, imminente morte
- nuper vinculis sus soluta manu perfricantem reperere.
- Quos ut vidit socrates, bi iiquit, secates voluptate et
- dolorem res contraria, apicibus connexie videnturita facili esse est
- nim
- transitu ab uno in alterum; sibe paulo modo crus poopter vincula
- delore affectum, nunc suecessisse voluptatem. Nunc enim immi
- videte inquit, quam amici; quam facilis sit
- a dol a contrariis in contraria transitus, nam hoc croe
- erus modo dolore afficiebatur ex vinculis, nunc subito successit
- voluptas. Quod si advertisset Aesopus, condidisset opinor fabulam,
- narrassetque nobis, Deum duarum rerum ita pugnantium cum
- alia non posset saltem apices conjunxisse. Tum Cebes, suscepto
- sermone, opportune, inquit o Socrates, Aesopi mentionem facis; nam
- intelligo te in carcere, quod nunquam ante facere solitus eras
- Poenata nder scribere coepisse, et Aesopi fabulas rarmine
- complexum; quod inprimis miratus est Evenus, Poeta ut scis et
- Philosophus, jussitque ut a te causam rogarem. Socrates, cum
- ite respondisset somnia quaedam aliquoties admonuisset ut Musicam
- exerceret, id se vero intellexisse de Soesi; subieit hoc, inquit,
- o cebes responde Eveno, atque illud adde, ut si probe sapit
- me quam primum sequatur migro enim hinc hodie: non
- tamen forte sibi vim inferet, non enim fas esse ajunt
- Tum Cebes? quid istud o socrates, fas quidem non esse
- phisosoptium
- optare.
- seipsum violare, tamen Phs opu morientem sequi
- Cui socrates: audivistis tal quiddm jam a Philolao, sub est tamen paradoxi quiddam
- ssit; nam si quibusdam aliquando melius,
- est mori quam vivere, cur non liceat sibimet prodesse, et
- quid opus ut alium expectent, qui ipsis prosit
- Sed haec si placet, discutiamus nonnihil, quando nihil aliud
- est, quod ad solis occasum usque, quod mihi moriendi tempus
- decretum est, agamus Atheniens de Athenienses posuere
- agendum superest, ita enim me apud vos quoque purgavero,
- qui meam moriendi facilitatem culpastis. Profecto A
- Altioris sane indaginis est arcana illa sententia, in quodam
- carce
- hic cotodia esse homines, neque cuiquam seipsum solvere atque
- aufugere jure licere. Illud vero clarius, et mihii certum
- ridetur, homines ipses esse quandam Possessionem Deorum; e
- nec prius debere quenquam se interficere quam Deus necessitatem
- imposuerit: quemadmodum si quod ex mancipiis tuis se interimeret
- irascereris utique, et si posses, etiam punires. Tum cebes
- esto inquit, neminem mori debere, nisi jussum, sed ut libenter
- moriatur, etiam jussus, hoc a ratione alienum videtur: non est servo
- mancipio jus fugiendi, at si a Domino bono ejiciatur utique domo senns, et a
- a cartiaeidtia fur tinm t uoturum ttin eo et gutes
- a pag. 158 ad 282
- Martii 1676.
- j’ay rencontre de puis la Paraphrase
- de Theophile, Nou il y a des vers entre mes lez. qu a fai
- du bruit en france du temps passé. Il y a des endroits
- que Theophile n’a pas bien compris, par exemple, quand
- cebes disoit, pro jupiter, Phaedo adjente: Thebanorum
- more, voulant dire, que ceux de Theles mistoient dans leurr
- discours cette e phiase on aspeenm exclamation
- Aheochile l’a pris comme si cebes mome avoit dit ces
- mots, 2 hebanorum more.
- (t arbitror Evenum paucis post socratem
- diebus obiesse, idque Platonem non explcuisse
- in dialogo, velut rem eo tempore notam;
- ut intelligi daret, quandam fuisse in
- socrate inprimis morituro, vim vatisinatricem +)
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 4r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068584:0007?run=74