Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 4r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. Platonis Phaedo vel de Animi immortalitate:
  2. salvis sententiis contructus
  3. Echecrates a Phaedone qui morienti socrati affuerat
  4. totius rei gestae, et altimorum inprimis sermonum tanti
  5. viri narrationem petit. Cui Phaedo morem gerens
  6. refert ea die qua venenum in carcere hausit socrates
  7. praeter se, Athenienses
  8. ofuisse illi Apollodorum et critobulum et patrem hujus
  9. critonem, et Hermogenem, Epigenem, Aeschinem, Antisthenem,
  10. C lesippum Menexerum; peregrinos vero sA simmiam,
  11. (Pars hactenus dictorum solita est: ejuisdem, aequat a cebetem, et Phcdondam Thebanos; tum Euclidem et Terpsionem
  12. Megarenses.
  13. His ad socratem mane ingressissait
  14. nuper, ut fieri solebat imminente morte, vinculis soluta
  15. phaedo, 2ef) sedentem in lectica, et cruranuper u fieri solebat imminente morte,
  16. ut fieri solebat, imminente morte
  17. nuper vinculis sus soluta manu perfricantem reperere.
  18. Quos ut vidit socrates, bi iiquit, secates voluptate et
  19. dolorem res contraria, apicibus connexie videnturita facili esse est
  20. nim
  21. transitu ab uno in alterum; sibe paulo modo crus poopter vincula
  22. delore affectum, nunc suecessisse voluptatem. Nunc enim immi
  23. videte inquit, quam amici; quam facilis sit
  24. a dol a contrariis in contraria transitus, nam hoc croe
  25. erus modo dolore afficiebatur ex vinculis, nunc subito successit
  26. voluptas. Quod si advertisset Aesopus, condidisset opinor fabulam,
  27. narrassetque nobis, Deum duarum rerum ita pugnantium cum
  28. alia non posset saltem apices conjunxisse. Tum Cebes, suscepto
  29. sermone, opportune, inquit o Socrates, Aesopi mentionem facis; nam
  30. intelligo te in carcere, quod nunquam ante facere solitus eras
  31. Poenata nder scribere coepisse, et Aesopi fabulas rarmine
  32. complexum; quod inprimis miratus est Evenus, Poeta ut scis et
  33. Philosophus, jussitque ut a te causam rogarem. Socrates, cum
  34. ite respondisset somnia quaedam aliquoties admonuisset ut Musicam
  35. exerceret, id se vero intellexisse de Soesi; subieit hoc, inquit,
  36. o cebes responde Eveno, atque illud adde, ut si probe sapit
  37. me quam primum sequatur migro enim hinc hodie: non
  38. tamen forte sibi vim inferet, non enim fas esse ajunt
  39. Tum Cebes? quid istud o socrates, fas quidem non esse
  40. phisosoptium
  41. optare.
  42. seipsum violare, tamen Phs opu morientem sequi
  43. Cui socrates: audivistis tal quiddm jam a Philolao, sub est tamen paradoxi quiddam
  44. ssit; nam si quibusdam aliquando melius,
  45. est mori quam vivere, cur non liceat sibimet prodesse, et
  46. quid opus ut alium expectent, qui ipsis prosit
  47. Sed haec si placet, discutiamus nonnihil, quando nihil aliud
  48. est, quod ad solis occasum usque, quod mihi moriendi tempus
  49. decretum est, agamus Atheniens de Athenienses posuere
  50. agendum superest, ita enim me apud vos quoque purgavero,
  51. qui meam moriendi facilitatem culpastis. Profecto A
  52. Altioris sane indaginis est arcana illa sententia, in quodam
  53. carce
  54. hic cotodia esse homines, neque cuiquam seipsum solvere atque
  55. aufugere jure licere. Illud vero clarius, et mihii certum
  56. ridetur, homines ipses esse quandam Possessionem Deorum; e
  57. nec prius debere quenquam se interficere quam Deus necessitatem
  58. imposuerit: quemadmodum si quod ex mancipiis tuis se interimeret
  59. irascereris utique, et si posses, etiam punires. Tum cebes
  60. esto inquit, neminem mori debere, nisi jussum, sed ut libenter
  61. moriatur, etiam jussus, hoc a ratione alienum videtur: non est servo
  62. mancipio jus fugiendi, at si a Domino bono ejiciatur utique domo senns, et a
  63. a cartiaeidtia fur tinm t uoturum ttin eo et gutes
  64. a pag. 158 ad 282
  65. Martii 1676.
  66. j’ay rencontre de puis la Paraphrase
  67. de Theophile, Nou il y a des vers entre mes lez. qu a fai
  68. du bruit en france du temps passé. Il y a des endroits
  69. que Theophile n’a pas bien compris, par exemple, quand
  70. cebes disoit, pro jupiter, Phaedo adjente: Thebanorum
  71. more, voulant dire, que ceux de Theles mistoient dans leurr
  72. discours cette e phiase on aspeenm exclamation
  73. Aheochile l’a pris comme si cebes mome avoit dit ces
  74. mots, 2 hebanorum more.
  75. (t arbitror Evenum paucis post socratem
  76. diebus obiesse, idque Platonem non explcuisse
  77. in dialogo, velut rem eo tempore notam;
  78. ut intelligi daret, quandam fuisse in
  79. socrate inprimis morituro, vim vatisinatricem +)

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 4r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068584:0007?run=74