Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 4v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. familiaribus notique avulsus, barbaris ignotisque venundetur;
  2. utique dolebit, et tanto magis, quanto melius bona sua praesentia
  3. intelliget. idem tibi dic Ad haec simmias: hoc tibi
  4. quoque dictum putato, o socrates, qui a vita libenter discedens,
  5. et amicis tuos, et quod plus est, Peis, Dominos bons tam
  6. facile eares facilius quam par est, care relinguis. Scis enim
  7. si qu omnia quae fieri solent, facere potiss voluisses potuissa
  8. te servare vitam. Tum socrates, conabor amici, nunc apud
  9. vos accuratius, quam nuper apud Athenienses judices, me defendere.
  10. Eqridem, o simmia, atque Cebes nisi me migraturum putarem
  11. primum quidem ad Deos alios sapientes et bonos, deinde ad
  12. homines defunctos, his qui hic sunt meliores, injuste agerem
  13. non moleste ferens mortem. Nunc certo habetote, speraic
  14. ne ad viros bonos iturum, sed hoc quidem haud omnino
  15. asseverarem; Quod vero ad Deos, dominos ralde bonos
  16. iturus sim, certum habetote, si quid aliud unquam;
  17. idque unum est, quod ego ausim affirmare; Quare
  18. mortem non aegre fero sed bono animo sum, speroque superesse
  19. aliquid defunctis, et multo melius fore bonis, quam
  20. malis
  21. Tum simmias quid facis, o socrates,
  22. qui cum praeclara adeo sententia te hinc pus prorixis,
  23. nec tanti boni nos quoque participes retinquis? denique
  24. nnon aliter te apud nos purgabis, quam si hoc quoque
  25. persuaseris.
  26. Huie socrates, recte, inquio judices,
  27. idque facere conabor.
  28. Principio itaque arbitror, philosophorum
  29. esse meditari semper mortem, ut ridiculum videatur eos
  30. moleste fexre s id adveniat, quod per omnem vitam agitavere.
  31. deinde ipsi onprimis morte digni sunt; quod ne rideatis,
  32. scitote ingens illis bonum esse mortem. Quid aliud enim
  33. mors quam corporis ab anima separatio est? Quid aliud auteri
  34. enim philosophi quotidie agunt? nam non tantum volus tatibus
  35. et cura corporis pum non ultra ducuntur quam necesse est
  36. et cum sapientiam quaerunt, non ignorant sinceris cogitationibus
  37. impedimento esse corpus, si inquisitionis socium assumant
  38. Nam nec visus nec auditus aliquid exhibent sinceri, et tum
  39. optime ratiocinamur, cum nec visus, nec auditus, nec dolor neci
  40. voluptas turbant. Quaeso te, simmia, ipsamne justi,
  41. et pulchri, et magni essentiam aliquid esse putas? ita
  42. certe. Haec vero an oculis perspici potest, minime.
  43. Haec tamen cogitanda sunt si veritatem et sapientiam
  44. quaeramus. Abducenda ergo a sensibus mens est.
  45. At impedimenta a corpore quotidie nascuntur, opris
  46. enim sustenta alendum est enim corpus, et ad eam rem
  47. opus pecuniis, pecuniarum autem causa qualia faciant homines nostis
  48. itaque qui pure intelligere volent, optabunt a corpore
  49. red recedere, cujus fo voti non nisi morte compotes fient.
  50. itaque si quismmortem moleste ferat eum non G.1b60Go
  51. sdgiAobco na For esse. scitote.
  52. Alii qui mortem
  53. majoris mali vitandi causa oppetiere, solo metu si qualem
  54. id fieri potest, fortes sunt, philosophus solus speboni
  55. majoris imo unici sive summi. Animadvertendum est enim,
  56. non esse hanc rectam ad felicitatem viam, ut voluptates
  57. voluptatibus, dolores doloribus redimumus et metum metu,
  58. et majus minori tanquam nummos commutemus; sed ille duntarat
  59. rectus sit nummus, cujus gratia haec omnia oporteat commuturi atque
  60. venundarii scilicet sapientia, sine qua temperantia
  61. abstinens voluptatibus, et fortitudo dolores perferens, tantum
  62. umbrae sunt virtutum. Ego me ex eorum numero esse scio

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 4v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068584:0008?run=74