Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 7v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6r); this page is its left half.
The machine reads it as
- exploratum est, Deum, et ipsam vitae formam; et si quid aliud
- est immortate, etiam indissolubile esse. Quid enim posset esse
- indissolubile in rebus, si id quod per se particeps vitae est, disslveretur
- Hic socrati cebes assensum praebuit, simmiasque ipse fassus
- est, non habere se quod ultra objiceret, tantum rei ipsius magnitudine
- et humana imbecillitate intra se turbari. Haec socrates
- benigne audivit, et crebra veritatum meditatione obviam
- his perturbationibus eundam suasiti realaAetuostratione
- jamque a demonstrationibus, satis ut putabat absolutis, ad
- narrationes quasdam et velut historias de statuanimarum
- post mortem deflexit, quibus mentes fortius percellerentur.
- Et hoc jam facile aguoscetis, inquit, si anima sit immortalis
- non hujus tantum vitae, sed universae futurae curam nobis habendam
- esse, si mors totius dissolutio esset, lucrarentur improbi, qui a
- cirpore simul et pravitate liberarentur, nunc vero cum anima
- sit immortalis, nulla est superest malorum declinatio, quam ut
- at optima et prudentissima fiat. Neque enim aliud ad manes secum
- transfert anima quam cognitionem His ita positis, longam et jucundam
- incexit fabulam narrare de inferis. Animas scilicet corpore egressas,
- per varios aufractus a Daemone duce tandem ad locum destinatum
- verduci. Ubi ad caeteros venerit, tunc omnes malam animam perhor rescere
- neminem se ei ducem praebere, itaque vagam errare donei ab ipsa necessitate
- post certas periodos, in habitationem sibi convenientem transferatur.
- Porro terram nostram aere quodam crasso obrutam, puros
- qui puros rerum contemplationes tam nobis adimat, quam piscibus mare.
- sed et ut in fundo maris salsedine ita hujus aeris contagio apudnos
- exesa esse omnia. Qui in summum educatur et velut ad superficiem
- huu maris perveniat, ei res longe alias apparituras. Inde
- de puriore illa terra dissernit geminis coloribusque fulgente, quod
- aerem nobis, aetherem illis esse. Varios inde narrabit fluvios,
- Tartarum, et Acheronta, et Pyriphlegethonta his fluviis jactari
- animas, et quasdam nimium graves in Tartarum mergi unde
- nunquam exeant, alias jactationibus expiari. Sed qui sieprae
- Cateris virise inveniuntur, hisunt qui ex his terrenis locis, tanquam carcere soluti
- atque liberati ad altiora transscendunt puramque supra terram habitant regionem
- inter has autem quicunque satis per philosophiam purgati sunt absque corporibus
- omnino totum per tempus vivunt, habitationesque his etiam puleriores nanciscuntur;
- quarum pulchritudo neque facilis dictu est, neque praesens tempus ad dicendum
- sufficeret. Horum ergo gratia quaeramus in hac vita virtutem et sapientiam
- ptraemium namque pulchrum est, et spes est ingens. Haec porro ita in singulis
- habere se, ut narravi fabulam, nemo sanae mentis dicet; sed talia quaedam
- circa animas et carum sedes periclitando atque tentando dicere operae prebium putavi
- honestum enim periculum est, et es oportetque haec quasi carmina quaedam,
- magorum ritumentibus infundi, quamobrem isse jam
- diu protrato fabulam. Qrare qui voluptatibus et ornamentis corporis neglectis,
- gnimam suis prepriis ornamentis, temperantia, fortitudine, justitia, sapientia
- decoraverit, bonam spem habeto; cum fatum vocaverit, migraturque.
- et me vero o amici, ut Tragicus aliquis diceret, jam vocat fatum.
- Et jam tempus est ut ad lavandum divertam, praestare enim judico, ut
- totus venenum bibam. Surrexit, lotus lavit, quaedam cum Critone
- cum mulieribus, puerisque seorsum locutus est. Et his dimissis
- cum vesperasceret, poposcit venenum. cui crito: posse cum pad
- adhuc aliquamdiu expectare, idque alios factitare soteo solitos, qui sero,
- pasti etiam, et fortasse iis quorum amore ducebantur, potiti, bibere.
- Tum socrates, merito illi, cum se lucrari putent: ego merito aliter
- qui nihil aliud lucrarer, quam ut mihi ipsi ridiculus apparerem,
- velut parcus servator rei cujus nihil mihi amplius supersit. Tum crito.
- quid amplius mandets: Ego vero nihil, inquit, est quam ut prac
- hortationum mearum memores, vestri curam geratis, quod si feceritis
- omnia exmea sententia agetis. Quaesivit porto crito: quem admodum
- o soirates, sepeliri te jubes: utcunque inquit, libeto, si tamen me
- apprehendetis, ac nisi ego vos effugero. Ac simul subridens, et
- ad nos conversus non persuadeo, inquit Critoni, me esse hunc socratem,
- qui nunc disputo, et singula dicta dispono. Sed putat me esse illud
- quod post visa videbit, cadaver. itaque corpus meum, mi crito, sepelito
- ut tibi justum videbitur, me vero alio profectum scito. Interea venenum
- allatum est, et Socrates ad carceris custodem conversus, cedo iniquit,
- bone vir, quid me facere oportet, tu enim harum rerum peritiam
- habes. Nihil, inquit aliud, quam post potionem degmbulare,
- quoad gravari
- H. d eppgenio
- Sed hoc moa sontentia demonstrandum rectaba
- quicquid vitae sit particep s, non posse
- extingui. 7
- qulotit eib
- in quo contritum
- erat venenum
- qua
- quoad gravari tibi sentias crura, postea jacere: atque ita
- tu facies. His dictis porrexit caliiem socratis socrat
- vero, hilariter, 6 Echecrates accepit, nihil omnino
- commotus, neque colore, neque vultu mutato, eumque sparsisset
- aliquid ex poculo, diis litaret, felicem ab illis sibi
- transmigrationem precatus, facile atacriterque ebibit. Pleris
- nostrum cretinere ebusque quodammodo lacrysmas potueramus, ut
- vero bibentem vidimus, et bibisse, ultarius non potuimus, sed
- me quidem dolor adeo superabat, ut lacrymae largiter mihi
- profluerent non socratem sed nostram omnes vicem miserentibus
- nobis, qui velut parente orbaremur. Quo socrates animadverso
- quid facitis, o viri, atqui ego maxime hanc ob causam?
- mulieres abegeram. Audiveram enim cum gratulatione
- et applansu esse ex hac vita migrandum. His dictis prubuimus
- et lacrymae subito examere succedente in locum doloris
- odmiratione. Interea socra Sed socrates cum crura gravi
- sentiret, decubuit resupinus; tum qui venenum praebuit, pedes
- compressit, quae sivitque an sentiret, negavit. inde tibias
- parlatimque manu ascendens, ostendit nobis eas frigescere, aita
- et
- cum ad cor perveniret rigoro decessurum. jamque friguer
- praecordia, cum detegens sese, (nam coopertus erat) dix it qua
- vox illi postrema fuit, Gallum o Crito, gattum Aesculapio
- debemus, quem reddite neque negligatis. Fiet inquit crito, et
- quae sivit quid aliud juberet, ille nihil respondit, sed cum parvo tempore
- interquievisset commotus est, et minister eum deterit, atque ipse
- lumina fixit. quod cum Crito cemeret, ora oculosque composuit. Hic
- sinis fuit amici nostri o Echecrates, viri qu nostro quidem judicio
- sapientissimu
- nis contracti
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 7v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068584:0014?run=74