Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 7r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6v); this page is its right half.
The machine reads it as
- optimum unicuique. Qui autem optimum norit, eum et deternis cognovisse
- cum eorum eadem scientia sit. Singulis ergo assignandum quod
- unicuique sit optimum cunctis vero commune bonum. Sed cum
- n libros ipsos Anaragero nactus sum, spe mea fat prorsus excidi.
- Neque enim ille in propessu Mento ac rerum ornatu utebatur
- sed aetherea quaedam et aerea et aquea comminiscebatur; pr
- quod, inquit perinde est, ac si quis dicens, me omna mente facere,
- mox rationem redditurus, cur hrc sedeam, ossa mea, et neros alleget
- et modum sedendi explicet; et disputationis meae causas aer afferat,
- aerem et linguam; verarum interea causarum oblitus, quod scilicet
- Atheniensibus melius visum est me condemnare, et nitr melius visum
- hic sedere: profecto jam tadudum, ut arbitror, hi nervi atque haec
- ossa apud Megarenses aut Baeotios essent, ipsius quod optimum est
- optione delata, nisi justius honestiusque censuissem poenas civitati
- pendere, quascunque a me exigat, quam subterfugere atque exulem vivere
- sed si quis dicat absque ossibus nervisque me hic sedere non posse,
- recte dixerit; causas esse dicere non debet. Cum ergo
- causas rerum ex optimi electione sumtas neque ipse per me consequi
- neque ab alio me discere posse viderem, velut secunda navigatione
- imstituta aliud ingressus sum iter, et ad aliud quoddam causarum.
- genus quod unum mihi supererat, animum converti, quod si non omnia
- explicet, nihil tamen patiatur dici falsum. Caesi nimirum a rerum
- ipsarum contemplatione ad formas sive rationes per se consideratas
- revocare mentem: quae his non consonant, audacter esse dico,
- quae ex illis consequuntur vera; caetera tantisper in medium relinquo.
- Haec vero ad demonstrandam Mentis immortalitatem sufficere
- intelligetis. Sed ut clarius intelligar, nonne cum pulcarum aliquid
- dicimus, nonne volumus pulchritudinis esse particeps, seu ipsius per se
- pulctri. A Certum est nu quodque pulchritudine esse pulctrum,
- et ipsa magnitudine esse magnum, et ita de caeteris
- loritataque non
- dicemus aliquem aliquo capite esse majorem, sed magnitudine; ne
- forte mox eundem alio a eodem capite minorem esse dicere cogaris,
- quod absurdum est, idem simul et majuitars et mingit atis esse facere
- causam. Itaque sed nec binario dices decem esse plura duobus,
- sed multitudine: nec pi uni addas unum u additionem
- esse putandum est, id quo fiant duo, sed dualitatem, nec divisionem
- qua quit singula fiun, unum sed participatione essentiae cuique
- propriae. Quod si quis porro instaret, non aute responderes, quam
- rationes ipsas per se, accurate considerasses. Haec cum tanta
- claritate dicta essent, ut vel ab hebetissimo quovis intelligi
- posse viderentur, mirum non est omnes haud gravatim assensisse,
- ipsas per se species esse aliquid, et harum participatione cetera
- Tum socrates perrexit, nonne sinimias
- socrate major, phaedone minor, magnitudine utique et parvitate
- denominari.
- at ipsum per se magnum sive magnitudo nunquam parvum esse potest.
- idem subjectum contraria potest pati, contraria ipsa se non
- patiuntur. Sunt tamen et subjecta quae etiam non nisi certam
- patiuntur formam, qua ablata destruuntur, ut ignis calore ablato,
- et nix frigore, destruuntur, et ternarius sine imparitate esse
- non potest, quamvis alia sititernarii
- alia imparitatis forma, illa tamen hanc secum ducit, et
- veluti perficit; porro non tantum contraria s invicem consistere
- non possunt, sed et quae contraria seam ducunt, duitas non
- est contraria drinitati, sed illa imparitatem, haec imparitatem
- secum ducit, quae pugnant. Binarius ergo est ad impar, ut
- ignis ad frigidum, aliaque id genus. Htis ita positis si quis a me
- quaerat cur calestat certum aliquod corpus, quod mihi
- forte ostendet, respondere quidem possum, causam esse quod habeat
- caliditatem; sed magis illi satisfecero, si speciem calidi nominavero,
- dixerove ideo, quia in eo sit ignis; et aegrotare aliquem, non quia
- in eo sit morbus, sed quia febris. Quod si quis quaerat cur aliquid corpus
- sit vivum, respondebit, non quia in eo vita; sed quia anima, quae
- vitam secum ducit, ut bie ternarius imparitatem
- quare ipsa mortem suscipere non potest, non magis, quam ternarius
- paritatem: F potest tamen extingui ternarius, ac tum succedere
- poterit paritas; non ergo sufficit dicere immortalem esse animam,
- is altero i spose extarspia san pero aae utit
- et hanc ipsam possumus causam reddere
- cur pulchra sit, quae sit autem rursus causa
- hujus ipsius participationis, vet et quomodo
- aliquid fiat pulchrum, velut difficile et dubium
- nunc relinquemus
- adeoque immortalis est
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 7r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068584:0013?run=74