Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 4, 4, fol. 29r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.88.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. Stra
  2. quod
  3. ostro
  4. ard
  5. e
  6. et
  7. ciari
  8. ad
  9. re
  10. ca
  11. net
  12. icet
  13. de
  14. et
  15. te
  16. non
  17. b
  18. Consideranda est mentis nostrae (hoc est substantiae quae in
  19. nobis conscia est) natura, quatenus absque corpore subsistit atque
  20. illo longe nobilior est, et innumerarum quae in hac vita non
  21. occupirrunt voluptatum casus, hinc enim nos ut immortales conside
  22. rando summarumque voluptatum capaces, inde autem nos mortalibus
  23. et caducis corporibus, multis infirmitatibus obnoxiis et paucosque bonum autius p
  24. perituris conjunctos esse; equidem nihil omittemus quo nobis fortunam in hac vita
  25. aequam reddamus, de caetero tamen comparatione aeternitatis
  26. hac vita non magis affici debemus, quam si comoediarum exitum
  27. spectemus. (
  28. Deum esse cogitemus, hoc est Ens summe perfectum, a quo
  29. rerum omnium existentia singulis momentis dependet, qui una co-
  30. gitatione quicquid fuit, est, erit, aut esse potest intuetur,
  31. cuius perfectiones sunt infinitae, potestas immensa, decreta infallibi
  32. lia; hac enim ratione docemur casus nostros aequo animo accipere,
  33. utpote a Deo nobis haud temere immissos, et quia verum amoris
  34. objectum est perfectio, si quando mentem nostram ad eius naturam
  35. speculandam deven mus nos eius amorem naturaliter tam praulises
  36. deprehendimus, ut ex nostris etiam afflictionibus gaudium per
  37. cipiamus, reputantes voluntatem eius impleri hoc ipso quod in
  38. illas incidamus. Coeum consideramus ut Ens summe perfectam,
  39. hoc est cuius perfectiones nullum terminum involvunt, hinc
  40. enim clarum fiet, non minus repugnare cogitare Deum (h.e.
  41. ens summe perfectum) cui desit existentia (hoc est cui desit ali
  42. qua perfectio, quam cogitare mentum cui desit vallis. Ex hoc enim
  43. solo absque ullo discursu cognoscemus Deum existere, eritque nobis
  44. non minus per se notum tam necessario ad ideam Entis summe
  45. perfecti pertinere existentiam, quam ad ideam alicuius nu
  46. meri aut figurae pertinere quod in eo clare percipimus
  47. Unde simul. (
  48. et pau
  49. etrannos
  50. 4

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 4, 4, fol. 29r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model k3-trocr@runs-615-epoch-5, run 617). https://leibnizlegible.com/page/00068593:0059?run=617