Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 4, 4, fol. 29v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. Unde simul quisnam Deus sit quantum naturae nostrae fert infir
  2. mitas agnoscemus; ad ideam enim eius ingenitam tantum respi
  3. cientes inveniemus providentiae eius incircumscriptam exten
  4. sionem, per quam una cogitatione quicquid fuit est erit aut
  5. esse poterit intuetur; decretorum infallibilem certitudinem
  6. quae nequacquam mutari possunt potentiae immenses vires,
  7. quas perspectas habebimus, si de De De De Dei operibus digne statuamus,
  8. vastamque illam de idea universi ideam habeamus, quam
  9. praestantes philosophi veteres novique animo concepere;
  10. cogitemusque tantae molis existentiam singulis momentis ab ipso de
  11. pendere. Horum itaque omnium consideratio hominem eorum
  12. probe gnarum tanto gaudio perfundet, ut jam satis se
  13. vixisse arbitraturus sit, ex quo tales ei cogitationes Deus
  14. incluserit. Et quonicem nerum dann objectum est per
  15. fectio; si quando mentem suam ad naturam eius speculan
  16. dam elevat, se ad eius amorem naturaliter tam procli
  17. vem deprehendit, ut ex suis etiam afflictionibus gaudi
  18. um percipiat, reputans voluntatem eius hoc ipso im-
  19. lavi sequ. cum illo voluntate sua conjungens tam per
  20. fecte eum amat ut nihil prius habeat in votis, quam ut Dei
  21. voluntas fiat.) Inde fit ut talia considerans mortem,
  22. dolores, aerumnas, metuere desinat, cum sciat, nihil
  23. posse sibi accidere, quod non Deus decreverit, Divinumque
  24. illud Decretum tam justum ac necessarium existimet, tamque
  25. se illi subjici debere perspectum habeat, ut etiam cum ab
  26. illo mortem aut aliquid mali expectat; etiamsi (quod
  27. im possibile est) supponeretur posse tamen nicht immutu
  28. re. Sed simata calamitatisque non refugit, quippe quae
  29. sibi a providentia immittuntur, certe longe minus bo
  30. repudiat. (§. 21.)

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 4, 4, fol. 29v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model k3-trocr@runs-615-epoch-5, run 617). https://leibnizlegible.com/page/00068593:0060?run=617