Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 4, 13a, fol. 1r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. Essandere
  2. dl
  3. ais nouveaux de Marale, de l’ame
  4. l’Homme, premier, Essai par M. X + Y.
  5. entaminum moralium novorum primum, de Anima Hominis
  6. autore.... Parisis. 6. ex typographia vidua Maucroy.
  7. 1b86.
  8. pagg. 524.
  9. Antor in praefactone ait plerosque siscursus de rebus movalibus, magis pisturas
  10. quasdam officiorum aut stimulos esse quam convictiones et stabilimenta. Tres
  11. continere
  12. sunt partes hujus Tentaminis, primeriva praestantia animae supta corpus, ida
  13. il
  14. de officus nostris ex modo illo quo anima in corpore versatur et operatur 3tia
  15. de officus nostris ex consideratione futurae vitae ac statu animae separatae
  16. deductis. In parte prima multis ostendit, animam hominis et bruti. toto genere differre, hanc
  17. esse reni corpoream, illam spiritualem a Deo inspiratam. quatuor ex hibet atque
  18. exuminal de brutorum cognitione seutentias, prima eorum est, qui ipsis animam tribuunt
  19. b humanae aequalem, quae est sententia Metempeychosin statuentium secunda animas
  20. iislargitur minus nobiles nostris, sed vera tamen ratione praeditas. tertia fundum rationis
  21. negat, veram taren ratiocinationem; seu progressum per consequuentias concedit, hanc esse
  22. a Chambrao propugnatam, quarta omnem consequentias Mertendi vimat simplicemus
  23. tantum perceptionem brubistribut. Noster etse nole se dicat
  24. rlfovirare hominum farmulas, qui ignem calidum dicunt, et brutis cognitionem aliquam
  25. sive perceptionem tribuunt, vult tamen hanc non nisi aequivecam
  26. esse quali dicitur
  27. magnes amare ferrum. Oameni cognitionem stabuit inferre ertitudinem sui, et ejus
  28. quod intus quod in egitur. Gritulatur novae luci prubsophiae hodre aciense ut jam non amplio
  29. eum hilosophis, sed cum literbinis, et bratis bistiis sub humana forma pugnandum sit
  30. nacantor. Haeremus tamen an haec tam generaliter
  31. promuntiar possint. Supersunt adhuc peripatetici,
  32. utrum corporea natura sit capax cognitionis.
  33. elii iqui non nisii copentam animam sensitivam corperam agnostant, licet minimer
  34. spiritualem, supersunt sassendi sectatoris, quibus non est exploratum, corpin corpra
  35. sensum non cadere; et u de Hobbii sectatoribus int dicamus quibes videtur omnem substam
  36. tiam (saltem creatam) esse corpus. Illud quidem facile agno seet omnes, ex sola
  37. extensione non derivati posse derivani perceptionem; sed nondum exp demonstratum
  38. squencet ont de MoroHenrico
  39. est, in corpore nihil aliud quam extensionem esscus et psopsius ins
  40. Moro aliisque int dicamus, Franciscus Glissonius peculioi oxere
  41. de vita naturae corporibus
  42. porro autor noster multa praeclara
  43. dicit de animae nostra dignitate et simmensam quandam in ea esse capacitatem
  44. naturalem quandan perceptionem assermit,
  45. tum lucis tum et felicitatis agnoscit quam a Deo recipere potest. Et quanquam
  46. Nihil agit mors in animam, et quamvis poneretur Deus annihilare hoc visibile universum
  47. ut concipiatur velle posse animae annihilationem. Cum destructio ejus
  48. Ad honorem Dei pertinere nullo, modo possit, quod in corpore setus est, ex quo alia corpora
  49. nascuntur. desiterium immirtalitatis non posse venire ab educatione laut communi
  50. voluptales et dolores a corpore pendentes animam. felicem aut infelicem
  51. impossibile tamen esse
  52. reddere non possunt. Virtutes et vitia sunt vera animae bona aut mala. ipsos affectus
  53. morbos et velut febres animae esse a (cap. 17) arbitratur. Anima nostra linquit c1B)
  54. est Natura aut substantia cognoscens, indubie a corpore distincta, domina suarum cogita
  55. errore.
  56. tionum et suorum desideriorum, ordinis atque officii conscia, capox idearum ac sensionum
  57. infinitarum; prout eas nobis dispensare volet suprema illa Natura, quae nobis dominati
  58. tam evidenti imperio ut vel ex hoc solo descendentiae nostrae charactere
  59. magistrum et dominum agnoscere possimus, qui nos summe felices
  60. Experimenta recenset, quibus agnoscimus potentiam
  61. supepiorem, scilicet quia anima nec unire se cum corpore pro arbitrio, nec ab eo separare
  62. ceut summe infelices reddere potest
  63. pote nec corpori quas vult dispositiones dare, nec inclinationi generali ad bonum trahenti resistere
  64. o est. Eandem potentiam naturae qubernatricem nobis opportune auxiliatrices manus afferre
  65. decer parte Ida
  66. dum corpts isecundum certas pnemberorum leges nostro arbitrio movet, et nos de iis instruit quae in
  67. Nulla animae cum corpore sympathia. Nulla actio corporis in
  68. animam Trajectus ex imaginibus cerebri in ipsam animam non nisi interventu dEi explicari
  69. potest. Mira vis animae in movendo ad nutum Orpore, divinae potentiae character est; ipsa
  70. per se anima hoc non posset Duo spiritus non possent uniri in unum suppositum, nisi unione
  71. corpore geruntur.
  72. seu conserso cogitationum ac mutua deptendentia actionum passionumque, idemque de unione animae
  73. corporisque dicendum esse nec aliter animam in corpore esse, quam quomodo il Thomas de spiritu

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 4, 13a, fol. 1r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068602:0001?run=74