Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Varia Physica LH 37, 4, fol. 58v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 57r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. Consequiantem videtur
  2. quals quad intellaqui tiam post cur duo aut plares epligdri pro seliseri
  3. nbris sigus libeatibus abit
  4. censequitur atem uti spunctum in sua signa, vel simavis simpliciora punctu dividi pett
  5. ita lineam plenam seu Geocultiicam, in le
  6. ductae a signis ad signa. Et quidem nihi
  7. solineas signales seu metmphysicas
  8. inter se distrugis quad at curo siguo ductae siut ad duo signa quibus alia sunt interjecta veluti ad apice
  9. sphaeram, d reveru tamen oritur perplexitas; et multo magis si intelligas ab uno sinno ad duo
  10. immediata rectam duci signalem intelligi ductam. Nam cum sphaem tangit planum, vel si mavis
  11. apicem coni, si jam n tertro puncto ad apicem con, et p duae ducantur rectae, una id
  12. apicem e sphaerae, altera ad apicem coni; ea quidem rectae non sunt parallelae, nam concurrum
  13. in puncto tertio, nec coincidunt, ram ducuntur ad duos apices diversos, et tamen nihil interjacet, eum duo
  14. inter duo puncta qua ad quae ducuntur nihil interjaceat
  15. est plus a se diste
  16. lominus B duae recta
  17. sant, quanto magis absunt, a
  18. apices contra hypothesu. nam cente non possunt pontinus sibi non magis
  19. ad moveri. Nec effugies diversas preas ducipesse ab eodem puncto tertio ad duocapices coni et phaet idem
  20. non se perfecte attinu
  21. daeus a puncto tertio duas lectas ad apicem sphaerae AB simul et AD nam cum inter hos unum
  22. tantum punctum intersit apex sphaerae Ad AC, necesse est tamen ex positis duabus rectis ad hos
  23. duos apices sphaerarum AB, et Ad ex uno puncto tertio ductis, infunta puncta posse interjici
  24. quia duae rectae ex daobus apicibus ad punctum lommune accedentes magis magi maxisque sibi
  25. appropiaquant. Jeaque si loqui velungs de punctis et instantibus tanquam de reibus
  26. lineas signales ab uno ad pluna siguo ad duo alia ducibiles negemus
  27. ter extent Etsi enim ponas ab apice sphaerae
  28. sudun est iduas rectas concurrere in eodem
  29. non potess ad ambae lineasule
  30. Unaquaeque scilicet dicenda erit suum extremum signum habete, quo alteram
  31. tanget. Extris intelligitur posse in puncto concipi diversa, et si angulos in puncto intelligas
  32. uites habeant, fore in facie puncti partes; etsi puncti ipsius pars incelligi
  33. facies an quod in facie est, puncto homogeneum aut comparabile non est, non magis
  34. s’in c puncto sint
  35. uam angulus lirteae aut numero comparari potest. Nam et et signa
  36. non debent haberi pro partibus puncti. nam et finita, et aliquando, interdum eifinita idem implere
  37. um implere intelliguntur. Nam hone tres tantum sphaeras se ordine intus tangere
  38. blis complebitur punctum A, at si plures interponas, potes autem interponere infinitas, complebilur
  39. capilibus infinitis. An hinc inferemus unum apiceum aliqu. majonem esse. Non equidem, sd inte
  40. iphaerae unam includentis et aliam alteri initusae externum et internum contactum aliquid majus
  41. magnitudo erit
  42. fetum apicem dicas sane aliqua apicis
  43. sciendum est magnitudinem veram, docum non habere
  44. ubi no ratio est, vel proportio nec rationem aut proportionem, bi non Uniformuis quaedam generatio intelli
  45. gi potest; ut scilicet aliquid simile sit alteri, aut simuli aequale, itaque non magis hic partem intellius
  46. Pini ad
  47. dici
  48. si dicas quod in circulo ciraa suum centrum moto movetur, onus esse ipso circulo, nam
  49. Circulus ipse centrum suam comprehendit, quod in
  50. movetur centrum excludit. aeru
  51. causa, nam ad Geometriam nihil interest;
  52. quod sijam instantia, intelligamus exisere, cum solu existant, tempus ex instantibus constabit. Ergone
  53. et linea ex punctis; cum sphaera decurvente per planum, quovis instanti unum punctum produtur
  54. ie aliquo, lineae producatur, nec ultra, et sic tamen linea prodeat. Sed dicendum est o in motu aliud
  55. fieri quam contactum, adesse enim cum contacitu intium progressus, jam in quavis instant adest velo
  56. litae seu conatus, seu initium motus. Itaque non quidem linea prodibit, sed tamen punctum
  57. legem involvat; id est plus quam punctum, qud designat
  58. e quod certam continuationi
  59. tactus quiescentis. Uude sequitur interesse aliquid interto lineam et punctum; quod adei
  60. in
  61. d omaribu
  62. est aliquid conatus datur qui ad delocitatem est, ut instans ad tempus; e qualis locum
  63. habet, cum est eta est in gravi initio descensus, q aut in eo quod vicentit centarfuuaita
  64. movetur, ubi conatus initio est ad impetum progressute temporis acquisitum, ut instans ad tempus;
  65. Itaque progressus quem instans quod instaus initim facit grave sustam grave producit initio ad
  66. q id quod gravis conatus initio prostat in instanti ad sd quod praestat post descensum
  67. aliquandia continuatum, nullo modo rationem habet. Utrumque tamen inter simplex punctum
  68. seu contacsum quiescentis, et lineam ipsam mediam est. Quodsi haec rudimenta linece
  69. seu ieinitia pro lineis habeamus sed infinite parvis, hinc sequitur possi posito duabus
  70. pestis quibus cunque asignari se tertiam proportionatem, dan posse nectam infinitas, sed lanem
  71. utrinque terminatam at taler fingimus ajuemptotus quasdam lineas, quasi scilicet, reda et, curva
  72. copeuorant tandem, sed infinito ab hinc, intervallo. Nam revera nihil tale intelligi, potest
  73. sip (aC neque simulis recta talis est assignabili, eu ommis recta sit rectae similis, unde nec rectae infinilae parva
  74. finitum a finito distinguaturs. Cur enum potus
  75. controhendo se intelliantur. simicitur praeberea, quid tandem erit
  76. asu implotus infinitas dicemus, quam hostrns dectas Frans sesefinitatum appellatione in ipsas
  77. anto ante dictas infinite parvas. ita nullum esseloprincipium discernenti finitum ab infinito, sed constarent
  78. respecta solummodo dicerentur. Verumi id sed hoc non sunt
  79. sequamenim pr percurratut enim erit hujus modi linc recta infinita
  80. in comparaio di stungun
  81. ed terminata sempore etiam infinti berminato; hoc posito necesse Esto sene, sed vide, quod inde ab–
  82. aicum absolvendum
  83. fardam consequatur, nep
  84. cercurrens punctum, ut patiam it splutum
  85. si mo aiqunditis alu ieouae ptolut
  86. tamen cum parum abest a termino, jam habet rationem sed postea fie pars absoluta
  87. sa tatotius absolutinem erit de aliquando dimidi
  88. psinere rationema
  89. esta fiat sil trans
  90. is dilichabenda est. st
  91. vel aiq aliaque assignabilem rationem habens. E.
  92. ibilem incipere assignabilem; sei tale punctum
  93. incibibite est Ereatuiia
  94. esta isimtis s
  95. talis motus, adeoque talis linea
  96. terminata Inde sequaem etiam
  97. a tia et

Cite

Leibniz-Handschriften zur Varia Physica LH 37, 4, fol. 58v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068606:0116?run=74