Leibniz-Handschriften zur Varia Physica LH 37, 4, fol. 109v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.90.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- et parallelis, posita Luna in aequatore, eodem argume ntandi
- modo ostenderetur Lunam in toto aequatore fossam excavari
- et Lunam versus potos ferri mare, unde explicali non posset, quomudo
- in spatio
- mota circa suum centrum terra sex hors es caestus subiretur ita
- enim molus telluris circa axem parce ejus situm respectu aestut non
- conriaret. Itoque per Meridianos explicanda res est. Eac
- proinde si consideretur Aetherem in Meridianis motum, min
- Meridiamo Lunari versus terram reflecti tam in zehith quam Nadio
- Lunae, et ob crassitiem globi lunaiis, ipsiusque aetheris, cujus respectus
- terra subjecta exigua est, pressionem ad omuis terrae partes illi
- merdi. meridiam subjectas pervenire, et cequam a Merichand
- sub Meridiano illo depressam, alibi maxime autem sus Meridiano
- maxime remoto intumescere, successive autem alias atque alias terrae
- partes sub Meridianum Lunarem venire. Cartesii audem suppositio
- qua aestum derivat Motu aetheris cucateaxem tellinis, efficeret ut estus noca
- dre manere idem, quia motus diurnas nihil lejus respectu immutaret
- nan
- quia non in meridiano, sed in aequalore aut parallelo in tegro
- contingeret depressio, quod eodem modo probaretur in easu talis
- notus, quem assumit Cartesius, quo in casu motus nostri Magnetici probarimm
- At inqures
- depressionem in integro. Meridiano contingere.
- non videtur negari posse Motus Aetheris in aequatore et parallelis
- neque enim alias Lun fenetur circa Terram, nec tellus circa suum centrum
- ad duondum est eas partes fe quae ita moventur esse his quae per Meridianos
- feruntur louge subtiliores, et no facile per corpus lunae ac terro quieu
- quemadmodim et per interceptum a aettrera penetrare; sunt enim omnium
- subtilissimae et primae, respectu phaenomenorum quae a nobis percipiuntur
- Sed e Magneticae partes quae per Meridianis feruntur sunt longe crassiores
- majoremque vim habent, unde praevalent in globo terrae rotundando. Quem priores
- praevalerent facerent cylindricum. Lunam autem his partibus non aeque pe–
- netrabilem ceibia inde patet, quod luna non est corpus magneticum, quod
- s
- axclu catiqe aliquibus suis punctis eantem semper plagam respiu
- semadmodum facit tenra. Itaque luna Materiam Magneticam, non minus
- turbabit, quam eam turbabet corpus chalybeum cupreum loco chalus bei
- admod admotum magneti. Et posset meto tentari, an limatura
- chalybis magneti ircumfusa admoto corpore non magnetico vel diver
- divelsae etiam alio magnete perturbaretur, et a meridiant
- qui admoto corpori responderet, nonnnihil versus in alias partes deflecteres
- quo modo exhiberetur visibiliter aliquid Analogum aestun marino. Sed si
- in non succedit, causa est quod tanta est in libero aere facile dispenguntur particulae
- repulsae, quod non contingit in vortice terrae aliis similibus vorticibus clauso
- forte eliam corporu non magnetica apud nos poros satis magnos habent, ut
- magnetica effluvia sine difficultate transmittant, quod ex eo apparet, quia per
- vitrum aliaque solidissima corpora Cuno ferro excepto) magnes operatur. Terrum
- non transit, sed in eo ipsamet exercet vim suam, an autem, detur corpus, qu
- quod non tauan omnimo pervadere commode non possint haec effluvia
- sed repellantur, ignoro. Tali vero corpore dato posset experi exhiberialiquid
- tantum praecise in puncto uaestu marino analogum, lunam autem credibile est tale esse corpus respectu
- tls Magneticae Materiae quae circa tellurem fertur tum ex ipso aescus
- experimento, tum quia est corpus Mandanum, quod spondetiusi qualia solent
- aris, et effluviis regularibus esse praedita, quae alterius
- miori
- corporis effluvia regularia non admittunt. Quod secus est de corporibus imper
- suis propriis atmop
- sectas et
- pria
- velut corporum mundanorum fragmentis, qualia sunt corpora quoe nos
- adhibere
- magneti admovere possumus, quae regulares quasdam atilo sphaeras
- non habenti unde non mirum est, quod regularibus Magnltis effluvis
- neque eos vicissim afficiunt aut repellunt, ob capacitatem pororum
- quia scilicet in hac terra generata sunt, ubi istisismodi effluoiis continue pervaduntur
- seu vortices
- non afficiuntur
- sed si portio ex Luna aut alio sidere admoveri posset magneti, idem praestaret
- in limatuura circa magnetem, quod Luna in aqua circa tellirem
- plicatio aestus marini mihi elegantissima patissimaa videfu
- Ad rem am em haq similitudine aper de clanandam fingendum est circa rarvum Magn
- 2
- suit
- em
- mautum sed
- et totusaus vorte axem suum semper
- parallolum servat alioqui congratetur
- pautatim vortexterrae circa te
- circa alium axem quam ipsaterra
- sola terra axem multre
- servaret eundem. Itaque
- terra esset
- vortex magnea
- circa ipsam cum
- hris polis BP
- una D
- ind
- ei
- qi
- et iutr
- unde
- a versus E repulsa
- motus tam inter, D et E quam
- inter E erF ob angustius
- spatium fiet citatior,
- aliquo exiguo sed aliqua
- latitudine inter L et A
- inter Geet L
- quae cum
- totam terrae latitudine
- occupet facile
- nirum
- 1
- bto
- p
- subjecto MTNE pressionem
- aquarum contingere, ac proin
- i ei
- i
- pororumque situa
- tiones iis aptits
- periodus sex horarum et
- relardatio quotidie con
- ingens, nota jam ra
- consequantur
- n
- no cer sit mens
- idianotera
Cite
Leibniz-Handschriften zur Varia Physica LH 37, 4, fol. 109v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068606:0222?run=74