Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 4, fol. 2r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. Affitmativam
  2. Caeterum venit in mentem etiam propositiones unocipilem egativa
  3. affistinativam
  4. et ei pppositam particularem itsi negativam reduci posse ad aequprollentu
  5. hoc hoc modo: Omne A, est B, quod redusimus ad hanc AB et A aequiralent
  6. hoc modo: Nullum A est B, id est AB est non ens, _etiam sic exprim, poterit. m
  7. non unt AB et AB Ens. Et similiter aequivatent quoddam A est B,
  8. aequivalent
  9. id est AB est Ens, sic etiam sic exprimi poleut AB et ABEicdu aequivalent
  10. Hinc ex isto Enuutia Enuntiandi modo etiam habetur U. N. et P. A. conversio
  11. simpliciter et oppositio, et earundem conversio simpliciter. Itemque
  12. ex U. N subalternatio nam si non aequalent AB et AB ens, etiam non aequiulent
  13. Nam esto Nullum A est B, fet inde AB et ABEus non aequivalent, inferendum est hinc quoddam
  14. A non este B, seu non aequivaleret A et AB, quia A et AEns aequivalent exhypothesi quodsi
  15. ergo A et AB aequivalerent, etiam AB et AB ens aequivalerent contra issumtum
  16. ita omnes propositiones logicas calejoricas reduxinus ad calculum
  17. Caterum hinc etiam manifestes apparet sous enoris in tali conversione
  18. aequipollentiaruur
  19. omnis ridens est homo. Ergo quidam homoest ridens, cum tamen fieri possit
  20. fieii poluisetut nullus homo nunc revera rideat, umo unquam riserit. imo, ut nullus hormo
  21. omnis ridenes est homo e sit exprimetur Riden, et Ridens homo
  22. coincidunt aequivalent; sed ridens est Eris ex hypothesi. Ergo hidens homo st Ens
  23. Exx homo ridens est Ens. seu quidam homo est ridens. Ubi Ens in homorider
  24. extiterit.
  25. propositione Evino Ridens est Ens, eodem modo sumi debet ut n veus propositione
  26. videns est Ens. si sumatur Ens de possibilitate, seu existentia in regione, dearu
  27. promo pidens est
  28. Ens nempe possibile seu in regione idearum. Sed si Ricens est Ens sumitur
  29. pro realiter existente, etiam Homoridens est Ens pro tali sumen potent, verumque
  30. eut aliquem hominem existentem ri acturidere. Idemest si
  31. se processissemus exper modum quo etiam parliculans afitmaerva
  32. ad aqui pollentiam reducitur: Omnis ridens est hormo, id est HRidens
  33. et Ridens homo aequivalent. Porro Ridens et Audens Ens aequivalent, ergo
  34. Ridens homo est Ridens et Ridens homo Ens aequivalent, r ergo Het
  35. fomo Ridens et homo Ridens Ens aequivalent, id est quidam homo est A ridens
  36. ed firvet modo scilicet in regione idearum, seu ut Es ut homo ridens sit Ens
  37. vel ut homo ridens, et homonidens eas aequivaleant, non ultra, seu at
  38. neque quidam homo est ridens significat actu aliquem hominem ridere. Verba
  39. postra totta
  40. e
  41. perore
  42. duee
  43. A arubiu
  44. Affstmativam cum sua opposita P. N,
  45. et Universo tolo coelo differre ab Unversali negitian eum saa
  46. linguae angbatuds edtem
  47. eru
  48. quand.
  49. opposita eum in posterioribuens assumatur, non in prioribus. In omnibus
  50. Ens.
  51. i elia pat
  52. tamen tacite assumitur Terminum ingredientem esse
  53. sunis homo est animal Omne A est B id est AB ∞ A
  54. quidam horu
  55. Quoddam A non est B id est AB non XA
  56. Nullum Aest B id est
  57. AB e non es Eus seu AB non ∞ABEns
  58. Quoddam A est B id est AB est Ens seu AB ∞ ABEns
  59. Ex his patet in omni propositione Affirmativa praedicatum esse particulare
  60. sed non aeque patet in mini negativa praedicatum esse universale, seu removeri
  61. noscGeneraliter agnoscere poterimus an Termuu isit au ersalis
  62. B A vel B, substitui potet YB, vel YB ubi Y potest esse quodcunque velut , F, et
  63. jam ex AB Ds non licet inferre AB AYB ∞A nec ex licet enim Blt
  64. contineatur in A, non e ideo YB continebitur in A
  65. similiter pro AB ∞ AB cuc
  66. non infertur, AYB ∞ AYB Ens. Ets enim YBsit Ens ex hypothesi, non ideo sequitur
  67. A7 esse Ens. Itaque hinc patet pradicatum prosositionis afformativae non esse uni–
  68. versale. Ostendamas jam simili Methodo praedicatum propositionis vegitivae esse
  69. AB non ∞ A, etiam (AYB non ∞X, quia YB ∞ B
  70. AB aut A sit ∞ B, aut AY ∞A, si ve non res procedit, nam si YB XB vel NY ∞ A
  71. universale Nempe.
  72. substitui poterunt pro Bvel proA. si vert _ non aequipolleant, multo magis on, aliqua
  73. sive enim
  74. eit et ACB, et A non agopollebunt. de est in AB non ∞ AB Ens
  75. m estB
  76. infer

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 4, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068617:0003?run=74