Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 8, fol. 12r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11v); this page is its right half.
The machine reads it as
- nsti
- intius
- virtus
- subfectum, justitia praedin
- avis sit subje
- be
- bernacla predicatum sit
- subjectum, avis praedi
- catim
- Ut totum ad partem, cum notioni subjecti
- velut ge speciei inest notio praedicati verbi guitia s
- velut generis; ut totum ad totum coincidens
- cum duo con aequivalentia de se invicem
- dicuntur, ut cum justitta trrangulum est
- subjectum trilaterum praedicatum; et
- denique cm ut pars ad totum, ut cum
- metallum est subjectum rurum est
- praedicatum. Itaque dicere possumus:
- quaedam temperantir est virtus quaedam
- bernacta est avis; quoddam triangulum
- est trilaterum (et si hac duospt propositiones
- potuissem etiam enuntiare universaliter)
- denique quoddam metallum est aurum.
- Aliis casibus propositio particularis
- afirmativa locum non habet. Nam Hac autem ita demonstio:
- praedicatum vel subjectum aliquid
- contineant contineat quod non est compatibile
- cum aliquo ad alio nan si species
- subjecti contine
- vel ut aequale vel t sibi vel ut partem
- incidens
- si ut aequale sibi tunc seu coincidens, tunc
- utique praedicatum est speciet subjecti, quia
- speciei subjecti coincidit. Si continet ut
- partem sin species subjecti praedicatum
- continet ut partem, praedicattum erit
- genus speciei subjecti per artic. 11. itaque
- praedicatum, et subjectum erunt duo genera ejusdem speciei. Jam
- duo ene
- si non roincidunt
- se habent
- necerario se habent, ut
- ut totum et paatem seu id est
- genus et speciem, vel si coincidunt
- habemus rursus quod si initio intentum.
- Sin sint inter se ut genus et species
- Hoc autem facile ostenditur, nam
- ex species et gen ex speciei notione formatur
- notio generis sola abjectione, qui cum
- ergo ex specie duorum generum communi
- ambo genera per abjectionem prodeant, necesse est
- continuntam continuam prodeant, id est
- superfluis abjectis relinquantur, unum
- prodibit ante alterum; et ita unum
- erit ut totum, alterum ut pars.
- Imo est paralogismus, e
- imul cadunt. omnia quae multa
- quae hactenus diximus video enim
- speorim propositionem particulareu
- affirmativam locum habere, etiam
- cum nentrum est genus vel species,
- ut omnemam quoddam animal est rationale
- modo scilicet quae adhibentur Termini, sunt
- compatibiles.
- Hinc patet etiam non esse
- necesse ut vel subjectum per praedicatum
- vel pradicatum per subjectum dividi
- possit
- quibus multa hactenus inaedificavimus.
- Ergo specialiur susti diximus, adeoque de integio orudemur
- 23, 4, 5
- corpus sensibile
- amq
- homogenerum f
- durabilissimum
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 8, fol. 12r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068621:0023?run=74