Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 8, fol. 28v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 29r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. IV.) si praemissa sit particularis
  2. . 4. quidam fortunatue est miser)
  3. affirmativa
  4. (verbi gratia miseri)
  5. dug Quidam fortunatus est miser) et unius termini numeros oassumseria
  6. ortumati)
  7. 6(+ia7
  8. Salva semperreg. 1. quodim posset
  9. tunt seffie qud in cepepecet sufficit uno termino jam assumfostimus
  10. tunc alterius terminid numeros, quomodocunque assumere possumusmodo
  11. id quod in propositione univer sali negativarequiri proxime
  12. semper
  13. sintelligam
  14. modo
  15. diximus locum non habeat. Itaque exempli caus (id est modo nompo n duo numeri
  16. si ter numerus miseri sit qualiscunque
  17. quidam numieri ex iais qui diversarum sunt
  18. notarum et terminorum verbi gratia modo
  19. verbi gratia Et contra si in propositione
  20. aliqua univer ontingat ter numeros
  21. terminorum jam in praemissis rite
  22. assumtos hoc modo se habere (quem
  23. in universali Negativa diximus se
  24. si conclusione non habere, signum
  25. est ipsam conclusiomem particularem
  26. affirmativam recte ex praemissis deduci.
  27. in exemplo nostro, itaque exemplicansa
  28. in propositione. Quidam fortunatus est iniser
  29. pro Terminos
  30. neque +10 et - 4 neque hidgo: +5 et 7. com
  31. munem divisorem habeant.
  32. Et contra si contingat numeros
  33. pro t numeras siseri existentibus qualibus cunque
  34. verbiigratia +5- 4. numeripo fortunato
  35. possunt esse etiam qualescunque verbigatia +-7
  36. modo observetur regula tomini prima
  37. et modo non lom sid est modo E nono hi duo
  38. et 15 et - 4. item 415 et -7 non habeant
  39. divisorem communem) et modo non obsrvetu locum habeatum
  40. regula 2. (id est modo mey 15 et -7. neque 4 e + 15
  41. divisorem communem habeant
  42. Corollar, 1 Hinc statim sequitur particclarem
  43. niveem affirmativam contradictorie
  44. universas
  45. simul veras, neque simul falsas. Nam
  46. regula quod in unip. Neg. omitti requiri diximus, reg. 3 nemp
  47. id id in part Aff lo ejus cont communis divisor dicto modo
  48. id non fieri in part. Aff. requivitur ut hic regue 4. diximus.
  49. si pramissa sit Universalis
  50. affirmativa deta num locum non habere
  51. quod in prop. Uni negativa diximus regam.
  52. Corollar. 2. Hinc etiam statim
  53. sequitur particularem affirma
  54. tivam posse converci simpli
  55. citer. Nam quemadmodum
  56. sd(unde ommis ueniv. affirme includit partic, affirmativam
  57. quam negation opponi diximus) et
  58. praeterea requiritu ut numera subjecti
  59. quilibit dividi possit per numerum praedicati
  60. ejusdem notae
  61. e pep terminis sefundum praemissas rite
  62. assumtis eveniant, er ipsa universaliter
  63. affirmative ex praemissis rite deducetur
  64. bi itaque exempli causa: in propositione
  65. omnis omne malleabile est metallum
  66. sit numerus
  67. sit verbi gratia numerus sapientis +20-21.
  68. af quia
  69. de universali negativa
  70. diximus cui opponitur
  71. Nam utrobique conditiones
  72. nullo subjectumm a
  73. diversae notre habere
  74. autfin n. Mgs
  75. af.) communem
  76. ignorum nempe hidum
  77. item +10 et - 21. non habent communem divi
  78. Ssecundum reg. 1.)
  79. nec hi duo =1d et = 3. nec hiduo +20 et = 3.
  80. per reg.z. locum adeat
  81. (alioqui essec univ. neg at. g3)
  82. nec demque hi duo -21 et +10 communem
  83. divisorem habent. Ett ex t vero 2 et +onumento subjecti potest
  84. Cali proprium)
  85. et hi duo (quae omnia Univ. Affirm. habet u particulari affirmativa commune, sequitur
  86. etiam terminorum nem de illis qui sunt corundu
  87. res semper patet per reg. 1.) + 2C
  88. solem. alio qui s.
  89. quia in ea duo numeri diversorum notarmu
  90. atotum
  91. praedicato non distinguant
  92. et sufficit a
  93. diviforem
  94. numerus pii Y+10 =3. et procedet universplis affirmativa
  95. ver 12e 21, nec
  96. uectin
  97. ectum
  98. Conclusionis alicuus terminis Conclusionis vel non habere (in partic
  99. Et contra: si
  100. haec duo requasita in proposit
  101. omnis sapiens est pius
  102. t
  103. (+5-4)

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 8, fol. 28v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068621:0058?run=74