Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 6, 9, fol. 1r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- specimen inventorum de admirandis
- naturae Generalis arcanis.
- In omni veritate universali
- affirmativa praedicatum inest subjecto, innifeste expresse
- quidem in veritatibus primitivis sive
- identicis squae solae sunt per se notae; per analysin
- vero cive terminorum, quae definitionum jubstitutione fit
- a implicite autem in caeteris omnibus, quod r analysi
- terminorum ostenditur, substituendo sibi mutum definita
- et definitiones.
- itaque duo sunt prima principia omnium ratiocinationum.
- srincipium sempe contradictionis, quod scilicet omns omnis
- identica sit vera, propositio idautica vera, et contradictoria
- iddenda
- ejus falsa est; et principium rationis no praesuppostae
- rationis quod scilicet omnis veritatis ratio red
- omnis propositio vera probationem rec quae perse
- nota non est probationem recipita a priori, sive quod
- omnis veritatis reddi ratio potest, vel ut vulgo ajunt quod
- nihil fit sine causa. Hoc priucipio non indiget Geam
- Arithmetica et Geometria, sed indiget physica et Mechanica,
- eoque usus est Archimedes.
- Essentiale est discrimen inter veritates necessarias
- sive aeternas, et veritates facti sive contingentes
- disseruntque inter se propemodum ut numerirationales
- et surdi. Atque hoc arcano cognite tollitur difficultas
- de absoluta omnim necessitate Nam veritates necessariae
- resolvi possunt in identicas, ut numer quantitates commen-
- surabiles in communem mensuram, sed in veritatibus contingentibus, ut in numeris surdis
- contingentibus resolutio procedit in infinitum, nec unquam
- terminatur, itaque certitudo veritatum contingentium
- soli DE0 nol es perspit a priori nota est, qui
- infinitam notio infinitum une as intuitu complectitur
- Definitio realis est, qu ex qua constat definitum
- esse possibile, nec implicare contradictionem. Nam de
- quo id const non constat, de eo nulla ratiocinatio
- tuto institi potest, quoniam si contradictionem involvit
- oppositum fortasse pari jure de eodem concludi potest
- Ens necessarium, si modo possibile est, utique
- existit. Hoc est fastigiam doctrinae modalis, et
- transitum facit ab existentiis rerum essentiis ad
- existentias a veritatibus hypotheticis ad absolutas,
- ab ideis ad mundum.
- si nullum esset Eus necessarium, nullum foret
- Ens contingens ratio enim reddenda est cur exissent
- contingentia potius existant quam non existant,
- quae nulla erit, nisi sit ens quod a se est, hoc est cujus
- existentiae ratio in ipsius essentia continetur ita
- ut ratione extra ipsum opus non sit. Et licet in rationibus
- contingentium reddendis iretur in infinitum oportet
- tamen extra ipsorum seriem sin om qua rabio non est)
- in qua sufficiens ratio non est) reperiri rationem totius
- seriei. Unde etiam sequitur Ens necessarium esse Unum
- numero, et omnia virtute, cum sit altima ratio rerum–
- quatenus realitates seu perfectiones continent. Nihit aliud aut
- Loecquid argutemur, si nulla esset Res aeterna
- itaque hinc quoque probatur Deus, qui est radix possibilitatis, ejus enim mens est ipsa regio idearum sive veritatum e
- prum
- onitaes
- substantia aeterna, nullae forent aeternae veritates
- Nuliae Una quaeque substantia in perfecta sua tate pendere, cum omnis voluntas senten fiiur
- natione involvit habet aliquid infiniti quatenus causam indigum intellectusde Quin imo substantia (multiplices nihil
- suam neme Deum, involvit, nempe aliquod omniscientia et
- cta nam in nam in nominus
- jusdem universi secundum overss
- exfecta notione cujusque substantia continentur omnia ejus attre praedicasa ab o respectus et proprias cuiqe
- omnipotentiae vestigium; una quaque adio
- rciterisa praesentia et futura; imo una quaeque substantia, voluntatem transterato limitationes Qdemadmodum
- sipprem totum Universum secundum situm atque aspectum suum, quatenus caetera ad ipsum referuntur
- i e e esnt
- dece dodes sum consitus esses esinta neiu atr eie ea e
- eaperjecta ratio
- Omnes Veritates necessaviae sent hypothe sica
- Ver contingentes possunt esse
- Atque hoc arcano cognito tollitur difficultas de
- absoluta omnium rerum necessitate. et
- apparet quid inter infallibile et necessarium
- intersit
- Atque hoc defuit demonstrationi Anselmi a Cartest
- renovatae, quod Ens perfectissimum, seu maximum
- quia existentiam involvit, utique existerende i
- Demonstrandum enim supponitur enim enc perfectis
- simum non implicare contradictionem, et hujus eaque
- occasione a me agnitum est quae sit natura defi
- nitionis realis. itaque definitiones cansales quae
- generationem rei continent, reales quoque sunt
- ideas quoque rerum non hcogitamus aisi quatenus
- earum possibilittatem intuemur
- io
- quanquam ne tunc quidem dici possit, voluntatem esse causam
- veritatum; cum nec judicium sit. Ratio veritaum cat.x
- eis, quae
- si divinae essentiae involvunt
- verte ausit veritatem existentiae divinee a divia
- a
- vodunt
- dena
- catio Estr, quam aggre Et cum ratio sit angrega
- tum omnium requisitorum primitivorum, patet omnium
- causas resolvi in ipsa attributa DEI
- (quae alis requisitis
- is
- ite pendet
- rrdutum est veritatus le
- donitate sui
- vis commutatis aliud sunt quam diversae expressiones
- una ino
- gaphia
- infinita
- habet sed
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 6, 9, fol. 1r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068632:0001?run=74