Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 6, 12f, fol. 5r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. Ex Cordemoii tr. de Corporis et imculis ristiuctione
  2. Ex eo quod natura atque distinctio corporis et materiae non salis clare
  3. noscuntur fere omnes vulgaris physica errores oriuntur
  4. tatieu
  5. cerpus est substantia exsensa, et proinde cum multa sint) limitata seu figura
  6. pradita; et cum unum quodque corpus sit un eademque substantia, ideo nec dividi nec
  7. ejus figura matari potest, neque penetruri. Materia est multorum corporuum
  8. compages si plum corpora considerentur ut inter se unita dicentur portio materia
  9. si a iastne si unio absit cumulus si inter se invieem flunat liquor, si connexae
  10. inter se, quasi ancinis quibusdam; vel parvo adeo motu facile separari ada possint masie
  11. corpus partes habere nequit, sed materia. Clarisimae interim exe sulistantiae
  12. extensae ideam est, sed male cum materiae perceptionibus confunditur ntque
  13. omne extensum divisibile est. Res consideranda non ut apparent, sed ul sunt
  14. nulla in materia extensio est, qui nisi quia amum quodque corpus ex qua constat
  15. ea praeditum est. et massa ideo est divisibilis quia componitur ex partibus quo
  16. sunt diversae substantia notabile est tum captescanos vulgares, qui omne extensum
  17. divisibile vocant, tum corde moium semigassendistam, qui omnem substantiam indi-
  18. visibilem indicat, et vere unam, ad ideas provocare. Ambo cursan ambo recte ex mea
  19. scntentia, aliu issa sb si enim imniat unemeu st et vel organica conon
  20. vel organicorum corporum collectanea sunt, consequens est omnem quidem nateriama esse
  21. omni quide tenti divisibile esse sid substantiam ipsum nec dividi nec ex tingui posseus
  22. Absque his physicae principia nosci non possunt. Magna est consuetudo masim
  23. u
  24. cum corporibus (substantiis extensis +) confondendi; verum est corpus esse
  25. n
  26. substantiam extensam, sed falsum est materiam onm esse substantiam. Nam
  27. una quaeque substantia in aemet ipsam dividt non potest (+ vir clarissimus confuse
  28. et pernobulam vidit veritatem conccurate demonstrare non potuit +) et si
  29. ejus natura in extensione sita est statim ac extensa concipitur, cum eadem in
  30. omnibus sus extremitalibus sit nullam ejus extremitatem ab alia separabilem
  31. esse fatendum est si eodem aegumento probaret nec corpus hamanum posse devidi
  32. quia anima una eadenque in eolo corpore existit, scilicet in eo lapsus est, quod non
  33. agnovit, aliud in corporea subsiantia dani praeter unionum quod extensionem
  34. a quo scilicet ipsa subclantiae notio oriatur, quaerque solu extensio durc non potest
  35. scillat id vero est potentia seu virtus agendi patiendique secundum, axioma receptissimunt quol
  36. actiones sint suppositorum +) In nullum incidere potui quem de materia et
  37. corpore tanquam de uno eodemque re verba facientemaudivi, qui super hac rementem
  38. suam mihi explicare potuerit, etiam quando cum ipsis supponere volui substan
  39. fiam esse divisibilem quod natra repuat tumti naturalire pugnat. Cum
  40. quaesiva an substantia esset divisibilis in infinitum, negabant, et indefnite divisibrtem
  41. ut
  42. dicebant sed hanc indefinitam divisibilitatem eodem modo explicabasi, ut
  43. infinitam, et cum tandem caudide faterentur esse in ea re quae captum hominum
  44. superent, nec esse famen ajebant, ut res se ita haberet, in nostra abtem sententia
  45. endem obscinitas esse non videtur. Alterum in contraria opinione incommodum est
  46. quod corporis separati non comepto motu conceptum formare non possunt, nec
  47. secundum eorum doctrinam concipi possit corpus quiescens inter alia corpora,
  48. nam si ab aliis tannitur, eo ipso in unum idemque corpus cum ipsis conflatur (+ nisi
  49. contuctus sit in puncto. eunt quae ipsum cordemojum premant, ponamuse duas atomos
  50. priangulares se tangere et componere quadmtum perfectua, et ita juxtta se quiescere detur
  51. alia substantia corporea sed Aetomus aequatis, quaorata aequalis composito ex his duabus
  52. quaero in quo differant haec duo extensa; certie nulla in ipsis ut nunc sunt concipi potest
  53. diversitas, nisi nonamus aliquid in corporibus praeter extensionem. sed sola membra
  54. pristianom diseiruantur qualis in corporibus nulla est, quodmado
  55. corpora
  56. organtea
  57. sunt animat
  58. et omnia
  59. corpora aet

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 6, 12f, fol. 5r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068636:0009?run=74