Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 6, 12f, fol. 5v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- diversa in ipsis deinde evenri possunt, si anfertio aliquo in pellantar
- ut unum dissiliat in partes, aliud secu. Hoc premit omnes Atomistas et
- cogit sateri dari in materia alequid aliud ab extensione +) Interim habemus
- perfectam ideam corporis inter alio corpora quiescentis se imaginem haberaue
- qud fingamus corpus cieare substantiam extensam de curus natura sit
- moveri fieri tamoolerit ul ut eadem erunt phonontum qua nunc
- et tamam nos fingere poterimus eamquiescere, prorsus hoc imaginatio est,
- ualis dicentiam se concipere vacuum +) Tertrum incommodum est, quod
- hinc sequetur, nullum concipi posse mromentum quo corpus eandem magmtudinem
- et figuram conservare possit cum scilicet corpus a vanis corporibus ex diversis partibus
- pellitur D ividetur enim tot modis quot pelletur, et partis separatae ab versus
- eas quae super sunt repulsae eas ita divident, ut nullus divi sionis limes concipi possit, Et
- corpus quadratum crca proprium centrum moveri supponatur; et lica dicant
- tot partes uniri, quot pereant, fucila est redire incommodum, at idem coriu
- mone non permanea coguatur ipsi inter philosophandum supponere nulta
- rursu
- per ali quod pelupus adtualiter non dividi (e nos uit sule seqt coguntur
- asserere +) Natura autem frrimur ad corpus cudivisibile conerudendum et
- coppus ipsum nostrum ex itinumers comportum ut unum concipimus, quia omnes
- partes ita ut adfinem unum concurrunt at ut dividi nequeunt nisi vioata
- decononia, et jari corpus vocant quiequad sine interitu dvidi nequit f ino
- cx vocant non scorpora sed species +) quantitatem vero renum congeriemm
- quoe a scnvicem independenter subsistunt, ut triticum vinum seum
- scilicet naturali co idea corpus rem indivi sibilem maa divisibilem reprae-
- sentat. Corpus autem non ideo divisibile est, quia de una extremitate missis
- aliis cogitare possumus, sed necesse est corpus eo ipso quia extensum est pluces extre–
- misates habere; mo ec et potius inde concludes esse inseparabires, quia ejusdem
- Ut autem Extensio competit corpori
- (+ quidui detur et quantitas extensionis.
- sunt extensiones extremitates
- Non sonutur corpora on est necesse omniam intertalla esse corporibus plena
- ita quantitasumaa
- Non assentior illis qui putant sublato contento vasis latera Suniri. neque
- enim intelluro quid unum coppund alterius subsistentiam oferat (+ imo omnas
- Distantia se non erit substantrae, sed situs
- (+ nec esse est situm seo relationem in aliquo fundari si dicis in possibile interposi–
- substantiae sibi sunt correquisit
- tione, at 4 dico debere hanc possibitam rursus fundari in aliquo jam tum actuali,
- Amimam introducunt exillo: dispositionem habenti non denegsatur forma
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 6, 12f, fol. 5v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068636:0010?run=74