Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 6, 14, fol. 1v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. Exempli causa si dico _Nollus homo est lapis,
  2. Nullus canis est homo sensus est quemlibet
  3. hominem esse diversum a quovis lapide, quemlibet canem
  4. esse diversum a quovis homine, itaque nullum est
  5. hic principium di canem et lapidem et colligendi
  6. quid ibi idem vel diversum. Idem est si dicam
  7. quidam eanis non est quidam canis non est homo,
  8. altem enim dico quendam eanem a quovis homine
  9. (15) Hindee Eodem modo ostendi potest Terminum
  10. Md (16) patet etiam in syllogismo
  11. Calegorico simplice eres esse terminos, dum
  12. tertium aliquid iaveias, quod dum uni pariter
  13. atque alteri extremorum conferimus, modum tentamus
  14. conferendi extrema inter se. Extremorum priorem
  15. a quo propositio universa itaque con pr
  16. (17) Hic propositio quam quaenimus ex duabus
  17. assumtis de ducimus, conclusio appellatur, ejusque
  18. Subjectum solet appellari terminus Minor, praedicatum
  19. Terminus Major. Terbius autem terminus qui ad
  20. exenos hos conferendos inservit, Medius dicitur
  21. (18). Et propositiones duae ex quius tertiam, nempe
  22. Conclusionem conclud inferimus, praemissae
  23. appellantur ex quibus M in quarum una Minor
  24. terminus in altera major, cum medio confertur,
  25. praemissa quae Majrem continet ipsa appella propositio
  26. Major appellatur, quae Minorem propositio Minor
  27. Medius terminus inest utrique
  28. (9) Ex hic inte potest, Maedium Terminum
  29. in utraque propositio prae in alterutra ad minimum
  30. praemissa debere Vuniversalem. Nam adhibemus terminos
  31. non Nam determinata Termini contenta non adhibemus,
  32. sed vel omniu, vel quaedam indeterminate. itaque simedium Tennrrus
  33. sit utrobique s particularis, non est certum contenta quae adhibentur
  34. in una praemissa esse eadem cum contentis medii quae
  35. habentur in altera praemissa, atque ideo nec inde colligi
  36. aliquid potest de identitate et verversitate extremorum
  37. Ex. gr. si quis dicat s homo est anim felix
  38. Omnis doctus est homi
  39. nihil inde inferi potest. Nam idem est ac sidiceret, quidam
  40. homo idem est cum aliquo f quodam felice. e sed omniso
  41. quivid doctus idem est cum udam quodam homine. Hic
  42. cum utrobique occu bis occurrat quidam homo, non potest
  43. alius plane homo intelligi in una graemissa, ab eo
  44. qui in altera praemissa, unde nullum argumentum
  45. ad comparandur ad conferendum doctum et felicem
  46. duci potest ut inde de aliquo vel omni docto colligatur
  47. t an diversus sit vel non dive idem, l
  48. alicui vel omni felici
  49. (20) Facile etiam intelligi potest Term
  50. Terminum particularem in praemissa, non posse
  51. esse universalem inferri universalem in conclusione
  52. neque enim idem aut diversum in conclusione cognoscitur.
  53. nisi de eo quod idem aut diversum medio in praemissa
  54. habitum est itaque si quoddam tantum termini contentum
  55. ti
  56. ex mesus sconticutumbu, it squitur
  57. si dac pramissa sunt particusares,
  58. si alteratra pramisso sibsparticulais, etia cocluso
  59. est particularis. Nam esta majorponticularis, erus
  60. pouteulars siu major partic sit.
  61. oge fiodic. ti manlenier nerem
  62. Esto suinrpror. partic. hro sisib af. et onterm
  63. Heniemissa sit particularis, etiam conctustio
  64. Si alterntia praedisse sit partienlurus
  65. in propositione particulari affirmativa
  66. iterque terminus est particularis. Nam major est
  67. subjectum est particular (prt BI
  68. 26) in propositione affimua universali negativa nterue
  69. particulare (art. ). Coroll. Est
  70. terminus est universalis, subjectum art (11) praebicatum
  71. minus sit partica particularis
  72. etiam parbiculans inc conclusio
  73. conclusio est negaciva affirmativa
  74. nam erit et particularis in conclusione Cart: 20,
  75. ed ibi est praedicatum (art. 17.) ergo pempositio
  76. vel univertalis vel negativa
  77. (29) si conclusio sit negativa major propositio
  78. est vel universalis vel negativa. Nam si conclusa
  79. Et negativa major terminus est universalis ubiue
  80. coroll. art. 28) Ergo et in propositione majore
  81. unde velerit ea universalis si medius in ea
  82. est subjectum (art. 11) vel neque atua si medius in
  83. ea est praedicatim sart. 10) (drol si conclusi
  84. propotitio simegativa
  85. sit Regativa et min
  86. negativae major est
  87. fforma tval arlida
  88. 3+) duae particulares m
  89. Nam semper altera praemissarum est affirmativa (art. 15)
  90. si ergo duae praemisse sunt particulares una, est particulanis
  91. sed ea habet ambos terminos particulares
  92. Cart. 25) er e ediusu temminum i ergo est universalis in
  93. itaque p est regutuia sart et sed alter ex
  94. articula pstiectu Cart. 1)
  95. ergoin ea est praedicatum. itaque Cart. 10) est negativa; et
  96. medius universalis non poter
  97. extremum est subjectum, et cum ipsa sit particularis, erit
  98. et extremum hoc pars
  99. Cart. 21) quod est at dmtia eso et
  100. ve

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 6, 14, fol. 1v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068638:0002?run=74