Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 6, 14, fol. 4r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.88.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. quatuor
  2. Ex hispatet nqu modos primae indirectos, qui revera quattae sunt, oriri ex
  3. n
  4. prima conversione conclusionis, quod in Barbara fieri potest uno modo, quui non allud
  5. produat quam Barbari; in celarent duobus modis quia E potest converti simpliciter
  6. et per accidens, (nec celaro aliquidaddit) in darii uno modo in ferro nullo modo
  7. quia particularis negativa ne per accidens quidem converti potst. Itaqu
  8. hoc mo porre Barbari et cclaro non possunt producere quod non deut Barbara
  9. et celarent. Hoc ergo modo ex primafigura sequentes quartae dedutentur
  10. Barmapi, Calmerens Calmerop, dimarris sed _ Fesapo et resiso alia
  11. Tmsesimo ergo idem est de cudirectis primae
  12. ratione deducendi sunt
  13. t Examinemus primum trisesmo, nam hoc comprobato
  14. nulto magis saccedit Fapesino. tronfflonamus nempe Fresesmo ergo oritur
  15. Tapesmo et Frisesimo.
  16. ex prima, transpositione utriusque praemissae simpliciter et Fet Fapesmo
  17. itaque tesTepigooritur ex felio honspons tanspositione a simpliciter
  18. ex quia transponendo utramque praem
  19. utrusque pae itaque eri Fesiso demonstratur per ferio, dum in Fesiso utraque
  20. praemessa convensitur simpliciter fit ferio et resapo similiter. dum enim
  21. una praemissa in Fesgo demons convertitur per accidens, et altera simplictes
  22. itaque duobus modis ex prima figura colligimus quartam, unus est
  23. dritur ferio.
  24. ut quamlibet praemissam conclasionem primae convertiblem convertamus quantu
  25. canberti potest, et deinde faissas transponamus; alter modus
  26. est ut utramque praemissarum tranesponanus, ita nulla opus trauspo
  27. convertamus
  28. sitione praemissarum. Prior modus dat modos quatuor, secundus.
  29. sMd pro modis quos vocant primae
  30. indrrectos priore modo opus est qu transpositione praeruissarum
  31. in
  32. dat modos duos.
  33. sed posteriore est opus
  34. non est
  35. Ex meris negatiris nil sequitur
  36. e Hnm munum
  37. id est nihil de B et d comparatur ) ponendo
  38. Ex meris particularibus in sequitur
  39. Ex meris negativis mi sequitur
  40. Exmeris particularibus nil equitur
  41. concliisio lequitur pache praemissu detiliorem
  42. Ao propositiones genertas non
  43. Terminus _t velut B, est distributus
  44. qur
  45. animalia dationalia hic tamama
  46. non est necesse vi forme. item dici potest
  47. Termini substituto. Iaque steveratemmmuse distribulus est universalis. n
  48. vi forma eadem est quantitas subjecti et propositionis
  49. negativa quidam homo non est doctus
  50. fustotelem vera manet propositio, quasi diceres Quiosonm
  51. quidam homo omnis homo est sentiens id est quidam homodo
  52. differt a quovis capide
  53. Nullus homo est cts lapis, id est quivis homo
  54. omnis homo est animali i quibis hormo coincidit cum aliquo animali
  55. quidam homo est doctu quidam orno coincidit cum quodam docto
  56. Nullus homo est lapis id est quivis homo differt a quovis lapide
  57. a Contlusio est de camidentia vel differentia content in termino
  58. quidam homo nones it est quidam homo differt
  59. contento termini medii. Nam quae sunt eadem uni tertio sunt eadem inter se quae sunt diversa
  60. majore et minore et majore cum contente
  61. nere
  62. uni tertio sunt diversa inter se. Si mediis in nentra praemissarum est distributus universalis, nun
  63. Ea probatur ex eo quod contenta utroque
  64. coincis
  65. non habet no potest defni contenta mix extremorum conferri eidem contento medii, itaque nec sendiese
  66. conteruntur inter seu habetur ea conferri inter se; itaque nulla labet
  67. s conclusio sit ex meris particularibus
  68. r aer ar s r
  69. emedius
  70. ec
  71. sunt omnia
  72. dicere possim omnia b. v. g.
  73. subjectum quam praedicatam est distribatum. sed hoc
  74. Terminum est distributum si propositio vera manet quocum
  75. on distuibutas est particularis
  76. praedicatum vi forma est unversale
  77. particulare in omni propositione affirmativa, et n universale in oi propositione
  78. substitue quecunque doctum.
  79. in home
  80. e
  81. hom
  82. 1,.9
  83. tert ab
  84. st
  85. eralemus platonem
  86. D0
  87. pod
  88. Zidem
  89. exim aliqur
  90. derm est finae
  91. insatis figuris exponi, possunt
  92. vovis docto
  93. es
  94. majore; an
  95. e
  96. u
  97. Sivestincidunt cum aliquo communi
  98. nclusio
  99. issa sit
  100. utraque
  101. affirmativa

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 6, 14, fol. 4r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068638:0007?run=74