Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3, fol. 28v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 29r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. +libe syntax.
  2. indersinabile
  3. virgis. Ecloy.
  4. ut nomen impersonate Cautare peritic. id est cantationis.
  5. ita ovid. 1. de
  6. Latini tamen cum
  7. arte Aetas mollis et apta regi, id est rectioni.
  8. infinitivus cum aliquo nomine vel verbo casum requivente construendus est
  9. ad hibent gerundia ut occasio emergendi sed est 78 emergere +Z non sum
  10. plin. lib. 7. cap. 40. vanra mortalitas et ad
  11. silvendo id est aptus. pro solvere.
  12. crcumscribendum se ipsam ingeniosa. Et vigil. Ecl. 9. frigitus in pratuis
  13. re
  14. Cantando rumpitur omnis. investigandum cur dicatur aptus solvere
  15. non recte pantare rumpetur, aut occasio emergere, aut ad circumscribere.
  16. Cempus est numerus motus. Numerque incipit
  17. aliter graecismus est cautare pares.
  18. abi unitate, nempe a praesenti tam antro esum quam retiorsum. praeteritum
  19. tres habet gradus apud latinis, imperfectum perfectum, plusquam perfectum
  20. pronomina Nominibus accenseri possunt si lubet, sed parum refert. Quia res
  21. vel genere aut specie vel numero differunt hinae reperta pronomina, ad
  22. res numero differentes ui dicanda in oratione comprehensps secundum numerum
  23. indicandas. Primae personae pronomen est ego, secundae tu tertia vero iterum suos
  24. prumeros recipit at propiore vel remotiore sumtos. proximum hic remostius iste
  25. sudhac remotius, ille; qua tamen non semper obseruari saturnius annolarit
  26. quis qui detotat individuum vagum, quod per pronomen is determinari soled
  27. Recipiunt et res quae possidentur, numerationem a numere personarum habentiu
  28. sum
  29. ejusdem per pronomina MeysTuus suus noster, vester.
  30. participium participat de nomine et verbo, definiunt nomen adjectivum verbale
  31. sed quia tempus adsignificat adite rectius dafit genus
  32. verbum (di quia non assid c significat praedicationem 1
  33. ad significuns tempus
  34. nam assignificatio temporis est, substantia verbi declnatio accidens nominis. Est
  35. ejus poneretur esse
  36. ergo participium, verbum declinabile per casus instar nominis
  37. Id verbii variae sunt, sigficitiones definitiones apud veteres, sed lana rectissim
  38. est Apollomii discoli quod sit qu adjectivum verbi. Na Verba nominum
  39. eartheta sunt participia. Nomina verborum epicheta sunt adverbia. Itaque definu
  40. adverbium nomen habens figuram eptitheti seu adjectivi ad verbum vel aliud adjectivn
  41. relati quae causa est cur latinis sit immobile, ut scilicet appareat no
  42. referri ad verbum nomen substantivum, sed ad verbum vel adjectivum
  43. idem statuere videtur Scalius. c. 158. de c. l. 1. idem recte notat, non satis
  44. bene dici adject adverbia, nam et nominibus adjectivis adjiciuntur
  45. prepositiones a veleribus sub conjunctionibus comprehensae teste dionysio
  46. et stoicis conjunctiones dictae, priscianus lib. 14 praeposationes vel separi
  47. vites vel in se parabiles separabiles vel accusativum vel ublatioum recipimut
  48. quando autem sine casu ponuntur ad verbiorum naturam induunt, quemadmodi
  49. tet adverbia praesertim a nominibus non descendentia, quando casas ascitunt
  50. praepositionum naturam praese ferunt. sunt ergo revera adverbia, id est
  51. nominum adjectivorum et et verborum epitheta adeoque nominibus indeelinabilibus
  52. oerumeranda. A caeteris autem advereuis diffeunt, quod certam relationem
  53. verborum ad temporis locisitusque substantiam significant hinc cumus accusativo vel
  54. s aervo solum construuntur. Hinc Apollonius Alexandimus lib. 4 de compositione
  55. negat ea in compositione retinere nomen praepositionum. Facillime compo
  56. nuntur cum verbus qualia dixium. itosemovere, cmbulare.
  57. quae movere signi
  58. vel se vel aliud movere de notant. se ut ine ambulare repere, fluere
  59. sedele venire curere fagere. Aliud, vel motum imprimendo vel secum
  60. modendo. Motum imprimendo, id estid est rursus vel trahendo vel pellendo. Adse
  61. ut Trahere capere; a se pellere, dare, quaedam utrumque simul ut volvere
  62. fodere, pugnare, frangere, rumper, scindere, secare Tandere verere.
  63. quae significant movere tenendo aliquid ut unu moveatur, sunt ferra gerere
  64. portares vehere. Quoad situm aliu verba significant situm habere vel
  65. fenere ut pare sedere, sidere, cumbere, vel situm tribuere velut sistere ponere
  66. caudere sternere Aruere, signare, vel situm mutare labi mere, Turbare
  67. vertere. In summa praepositiones videntur esse adverbia relationis
  68. Conjunctio graecis 6ur deoros. Hujus munus est ex pluribus orationibus
  69. facere unam. Interjectio, non videtur esse pars orationis non enim
  70. cum aliis partibus drationis concurrit ad orationem unam constituendam, sed
  71. potius exprimit animi affectus.
  72. Mullatione terminationis eneraliter Aristoteles vocat variationem
  73. casus. Varro eam dividit ln naturalem seu ordinariam, et extra quae est
  74. lexio, et extravidinarium seu voluntariam quae est derivatuo nominis ex
  75. nomine, quae indiget autoritate neque enim pro arbitrios devocabula
  76. t

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3, fol. 28v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068647:0056?run=74