Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3, fol. 73r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 74v); this page is its right half.
The machine reads it as
- In Gghatum atica ctu Tun de ee quod cnibus ingdis proprimud est
- et u i egri attonibue tam
- Trommaticae duae sunt partes, una de significandis, altera de Signis.
- illa magis philososchica est, et comminis plurium linguarum, haec magis
- histonica e et propria lnpuae dupel gi, et ab usu magis quam ratione pendet profecta
- in illa tractatur de Partium orationis diversitate, flexibus, et constructione seu diversitate comeptuum
- in hac de be sollit literis et syllabis, qae vocabulis, ad vartetates partium flexusque concestuum
- significandos arbituo hominum accommodatis. Itaque Characterem generalem peditans
- non habeo cur de lrosodia et Grammatistia hoc est his quae
- conset, et pinguatur i notionet sedtant
- apud populos pinguntur
- s. Nam (exceptis sinensibus
- non semule constituta
- sequestatis igitur Grammatistica et prosodia persunt Analogia ea Constructo
- tamen semel characteres accodrmodare ilti
- Constructio, quae nostro quoque characteri ia onveniu
- supersunt Etymologia, Analogiaiun. Etumologia est de asit de modo formandi
- no vocabula enarrat, signa simplicia, et exhis formate docet voces
- a sanis independenti eess sunt
- fommare docet Vocabula, nolena scilicaveliba et ladvelbia, Analogia vocabulorum vuriationes
- flexres do seu mutationes et hoc est deri flexus, derivationes et
- atque his inservientes particulas tradit. Syntaxis rationem voces
- volibus conjurgendu praescribit. Quinqua recte constituta Analogia syntaxui
- absorbeat. et Etus mologi a potius ad lexicon, lingur pertineat nova scripturae.
- in receplarumd
- Astole ee dictim smeedo histoteles libro de interpretatione
- vo dictionem definit, quae per se aliquid significat non tamen partes habet
- Separatim aliquid si prificantes. Hoc quidem ecte pro GGraeca dt latina deliusque vulgatis.
- qua recte pro ila quae condi posset et deberet; ubi scitit aede in qua
- sicorent essent significantia partes concestus. quin ea enim
- lartes meremus noit plt
- res esse simplices conceptus quam liberas sequeretur ex hic definitione
- fore voces. itaque non videtur ese quicquio subjectum vel
- certe esaunvene egefiendio imo letiam
- mi reeptis signis linguis non semper docum habet ut adnatus una vor est, et
- in tali lingua, solas litera
- praedicatum esse potest in oratione
- Ni si dicas, separatiu significare sed
- in in compositione, t ad extra compastionem compositionem
- estaralim significant.
- in lingua charactere nostro
- vocem faciuns quicquil potest esse subjectum aut praedicatum ctationis omnia
- Verum tricis ictis missi
- quo scibimus sunt vorabula, nec habemus quae non separatim signifilem
- soppratim sericta quae non separatum significent. Non est tamen megius vocabulum
- sint vocet, ut in Algebra
- stra nota maximum
- ut et pronomina
- Ce tamen totigorad micimum vocabulum
- una quae orationis praedicatum aut subjectum
- sunt notae (b.g. +, = etc.
- patrum nomini essentiale per casus variari, verbi per modos. Negat vossius; quia
- parlicipia omnino sub nominibus comprehendenda sunt
- sed quid ad Dem si in quibusdam repatitur idem in variando
- in plurali vocativus a nominatibo non differt, quod eodem modo
- aliquis alius, reliquus ralis qualis nemo
- Ea vossius vult esse promomina Cb. l. C 2. recte ed et pronomina
- solus tot d nteralter nenter
- Adverbium etiam nomini addist
- sunt nonlinau heo sunt detinitiones: Nomen est vox ex instituto rem primo significans.
- (at doctus non rem significat, sed rei attributum videtur ergo potris fore definitio substantivi.
- eru pobocaina.
- omen respicit secundario rem. (d , cum dico quis, non quaero
- hic ille, utique dem designo primario de nomine ne cogito, quidem
- cum uti possimnomne cum non pronominecum no
- erum imorant. Et vero adhbentur
- vi fecit. itaque pronomen
- cum propria ignoramue vel jam deximus, ne repetere sit opus.
- quem res chose dinque apud eos qui propria nonm
- hominem Demonstro, et areo hec est
- loco prostrioram nominum
- pronomen omne est adjectivum
- Et quidem adjectinum generde. cujus lopecialia onstensione vel
- vertum definit vosins
- demonstratione vel auttecedentious
- assignificat rempus sine
- didmeter circulum bisecat. Es
- e sed non video cur necessario, tempum consignificet vossio, cum nec verbum semper
- aeternis pulla habetur temp
- ficeres sen copulam continere.
- tempus significet: abaque potius rerbum significat, ut amatus quie
- velit ner aeterna smrpors praesentu
- Nerto sindefinte sint accommoatta.
- aspondet. Clalioi verbatia nomina + et possit
- o quis nonissi aut verbo udditur ad erux
- et ipomontus licalem signficandam
- idem vere alias. Et fortasse semper oidverbium non nis
- additaddit participro quod ego nomine comprehendo
- prasentivel subintellecto. ut valde anns; id est quae valde est anu.
- locum tempus aut causam simificans.
- pant ut l egregius in literis
- vossio est vox per quam adjungitur verbo nomen
- est egregius non miprobo, sed
- ujunctio est quae sententiam sententiae conjungit: recte
- quodsi verbum subintelligi villae q
- tum Mentis significans et citra verbi opem sententiam contemplens
- alis est interjectionem esse unam vorem
- que solum sententiam complet. Ut si pet si pueri nugantes unum denundro
- stres asse
- complens. polerat omittere de affectu.
- de suis in specula consituant, qui vocem quandam edere debeat, significatioem
- tra asteti at prane ce sun sagurari et dea sece pa t
- ad eu
- Ad vossii Aristarchum
- quae nn sunt quantitat
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3, fol. 73r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068647:0145?run=74