Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 5, fol. 18v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 17r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. Major amor atque odium erga rem quam ut liberam
  2. cogitamus, quam erga necessarium; quia in re quae non
  3. sponte vel non sola et per se agit, dividitur amoris atque
  4. Omina sunt bona malare vocamus, quae per accidens
  5. boni malive causa sunt F inprimii si quandam habe ut
  6. similitudinem naturae, et s notae memorialis instar, ut hubu
  7. animal triste; imipingere in lanen, dum domo exis. Huc
  8. pertinet oncirocritica. I hinc ortae superstitiones.
  9. Ex definitione horum affectuum patet, non dari spem
  10. Intropidum voco qui malum contomuit quod ego
  11. ere metur, seu qui audet quod ego timeo. Et fusit.
  12. land c cujus copeditas vercetur metu rei quam ego con-
  13. temo Tinicdum qui matum timet quod ego contemno
  14. et si insuper hoc addam quod ejus cupiditas fimore
  15. mali coercetur quod me continere nequit, pusillanimem
  16. uo et si insuper cogrtem quod audet
  17. quod ego
  18. quae eao timeo, id est quod ejus cupiditas bene aut male
  19. faciendi his quos amat aut odit non coercetur timore
  20. mali quo ego contineri soleo Audacem vocabo
  21. Cum ergo saepe c ex imaginariis judiceuus moum
  22. non est hnc oriri po et causa nostri boni malive
  23. simus, patet quid sit Acquiescentia et potintentia
  24. Acquescentra est laetitia comitante idea suitan
  25. quam causa. Poenitentia vero hujusmodi tristitia
  26. (+. Et hi affectus vehementiores sunt, quia hominis
  27. Objectum quod aliquid singulare habet, in es
  28. contemplando dintia moramur. Si vero nihil in eo
  29. nisi commune, et quod antea simul cum aliis vidimus,
  30. non diu in eo horremus: Mentis affectio haec
  31. seu ret simulans maginatio quatenus solan mente
  32. Constervatio est admiratio mali quae hominem ita suspensum
  33. tenet, ut de alis cogitare non valeat, quibus id vitari
  34. expectaremus, quia aliis quas solemus admirari vel
  35. aestimare aliquid simile habebat. Sed ubi re cominus
  36. inspecta, nihil tale in ea deprchendimus, eam contemnio
  37. devotio exveneratione rei quam amamus vel speranus
  38. Irrisio ex oueratio contentu rer quam odmus aut Me-
  39. Uet veperatio ex admoratione vritulis, ita dediguatio ex
  40. Ea tantum imaginari conmuur, quae nostram potentiam ponunt
  41. Lnam quo nos distinctius contem plamur, eo ad majorem per–
  42. fectionem transimus +. Hinc laudes placent, vitus eria displicit
  43. Humilitas est Tristitia conitante idea nostrae imbecillitas
  44. Laetitia ex contemplatione nostri philantia seu aege scentiu
  45. Hinc unus quisque sua fucta narrare et se ostentare gestit.
  46. Esi quis sua non ostentet, alterum sequitur vel humilem esse,
  47. vel stupidum aut in aliis defixum, vel praesentium contenitore
  48. Homines sunt natura invidi (qui eo magis se admirantur, quo
  49. magis bona sua singularia et sibi propria putant Z Accedit educatio
  50. Dissimili non invidemus. (quia non nisi in nostra specie
  51. singulares esse quaerimus. quia ea tantum expetimus quae
  52. ex nostra natura sequantur. Himiarboribus altitudinem
  53. lionibus fortitudinem non invidemus (nec mortuis invidemus alia
  54. excausa quia nostras vortutes non obumbrant alioqui s ipsis
  55. abriositas, Libido, _ et. sunt afecu capdilates
  56. potandi, rei veneriae, ex. Temperantia vero et castitas
  57. non sunt affectus his oppositi, sed indicant potentiam
  58. Omnes affectus reducuntur ad Cupiditatem (Fugum
  59. Proleo Lahitium, et histiti possiones, dantur et
  60. Laetitia et tia actiones. Cum scilicet meus suam
  61. potentiam in templaturinam Nam meus quatenus agit
  62. ideas habet adaequatas, et catenus siam potentiam distin
  63. Fortitudo est status animi quatenus in eo sunt affectus
  64. in quibus anima aMens agit seu potentiam suum
  65. libere exercet. Et hanc distinguo in Animositatem
  66. et Generositatem Animositas est cupiditas conser–
  67. vandi sese ex dictamine rationis. Generositas est cupi–
  68. Admurata excellentiae alienae supra nos, est Deneratio. Malitiae
  69. horror. Veneratio et horror amorem et adium augent
  70. Contemlus plerumque ex tobritur quod in re aliquid
  71. ditas juvandi alios, sibique amicitia jungendi ex eodem
  72. dictamine rationis Temperantia Pobrietas praesen
  73. tia animi, sunt species animositatis, Modestia, e
  74. Cupiditas A Cupiditas potius appetitus) est
  75. ipsa hominis essentia, quatenus ex data quacunque ejus
  76. affectione determinata concistitur ad cogendum.
  77. Laetitia (tristitia est transitus a minore (majore
  78. Admiratio est rei alicujus imaginatio in qua mens
  79. defira proplerea manet, quia haec singularis imiginatio
  80. Num s ex unius contemplatione statimi in aliud incidit ob
  81. Contentus est rei alicujus imaginatio quae mentem adeo
  82. parum tangit, ut ipsa mens ea rei praesontia magis
  83. moveatur ad ea imaginandum quae in ipsa re non sunt
  84. Admitatio et contamtus non sunt affectus (quemad
  85. modum cupiditas laetilia et Tristitia, sed tantum afect
  86. varias uffectuum species producunt quatemis laetitiae
  87. tristitiae cupiditati junguntur. Alias variationes
  88. affectuum ut a verteratiine dedignatione de
  89. qulrs supn hus afferre nil necesse est, nam
  90. Amor est laetitia concomitante idea causae externe.
  91. il
  92. Odium est pisitia
  93. propensio est lresitia comitante idea rei quae per accidem
  94. causa laetitiae est. Aversio tristitia est comitante
  95. idea rei quae per accidens tistitiae causa est
  96. Irrisio est laetitio ex imaginatione alicujus materiae
  97. spes est inconstans letitia, orta ex idea rei futurae vel
  98. praeteritae de cujus eventu aliquatenus dubitamus.
  99. Metus est inconstans tristitia ita exidea rei futurae
  100. vel praeteritae, ide cujus eventu aliquatenus vubitamus.
  101. Ergo non datur spes sine meto, nec metus sine spe.
  102. Securitas Desperatio) est laetitia sita ex idea rei
  103. futurae vel praeterite de qua dubitandi causa sublata est
  104. oritur ergo ex spe seuritas ex metu desperatio: aliud
  105. est esse certum (nam de futuris ninquam revera possumus esse
  106. certi) alind non dubitare, quod fit causi dubilandi

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 5, fol. 18v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068649:0036?run=74