Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 5, fol. 19r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 20v); this page is its right half.

The machine reads it as

1. Amor et cupiditas excessum habere possunt, quia letitiam
2. ig inclusunt amor laetrtiam includat, quae si titillatio sit
3. Non conveniunt homines natura quatenus passionibus exessum habere potest. Et quia eupiditas nua alia major est hinc
4. Cum homo aliquo objecto ita pertinaciter afficitur ut
5. quamvis abscus coram habere credat delirare dicitur, si vigi
6. Hoc tamen quodammodo accidit amore ardentibus, avaris;
7. odium semper malum est, quia dessimere conamur,
8. itaque invidia, mipo, omentus, ira vindicta quatenus de odio
9. incommodo alterius delectatur, aut lacrimas, singultss
10. metum, virtuti dunt quae animi impotentis sunt virtuti
11. ducit. Sed contra quo majori laetitia afficimur, eo ad
12. majorem perfectionem transimus. Rebus itaque uutiset iis quantu
13. fieri potest delectari non tamen ad nauseam usque (nam hocc dele-
14. dari non est,) viri est sapientis. Veri inquam sapientis
15. est moderato 3 suavi llibo ac potu se reficere, et recreare,
16. et odoribus, plantarum virentium anvenitate, onatu, musica
17. lodis exelcitatoris theatris, et aliis quebus quisque absque alterius
18. damno uti potest itaque et varietate opus est volupta
19. tum. Quiex ratione vivit conatur alterius odium, iram, con-
20. temtum amore et generositate compensare odium enim odio
21. reciproco augetur, amore minuitur. Qui amore certat
22. secare pugnat set unus plurisus cest resistit, et qui odio
23. gaudium affectus sunt laetitiae, sed histitiam praecessisse.
24. supponunt Pimo ma major laetilia post alquam tristitiani
25. rationis est, non duci spe metur, nec ex fortunque sed rave
26. iffectus Existimare et despicere seu plynumnsoe justo
27. eutire simper mala. Quin et illa superbum haec abjectum
28. Commiseratio in homune secundum rationem vivente
29. perse mala et inutilis sinutilsis emintristitia, sufficit conatus
30. jubandi. At favor sin amor ejus qui alteri benefecit
31. Aequiescentaae in seipso summum est, quod quis spera
32. potest hine gloria maxime dlucimur, et vilam cum sirobro
33. Humilitas non est virtus nec ex ratione ditur. qualem
34. humilitas poenitentia spes metus plus ubi atilitatis quam damui
35. afferunt. Itaque in hanc potius partem peccandum est. Hinc
36. prophetae qui communi utilitasi consulunt eas commendant
37. facilius enim ducuntur qui his obnoxii sunt, donec liberri
38. superbi et abejecti se ignarant, ergo et vortitum funda
39. mentum sui conservationem. Hinc maxime affectibusobuoxii
40. facilius tamen abjectio corrigitur, quia tatitia fortior
41. Superbi affectibus oamoris et inseriaendiae minime
42. Ceteecti aliorum malis landantur laetantur, gandent
43. enim alios sibi appropinquari: solamen miseris. Itaque invidi
44. vollur ilaque ex ratione oriri potest sed i eossantealiorum omnio
45. a munes ueg n suitun ca ndenttr
46. pudor ita bonus est, quemadmodum bonum est partem aefa
47. nondum esse pulrefactam aut seusus expertem. Estque in pudente
48. fectus quatenus passio est imperfectus est. Et quae cunue hoc
49. affectu determinamur ad ea si utile est possumus et ratione
50. determinari. Eadem scilice ractio tam claris et distincto
51. quam confusis imaginibus jungi potest. Imo ex adae qua
52. Cupiditas quae oritur ex laetitia vel histitia quae ad
53. partes hominis non ad omnes refertur rationem utilitatis totius
54. hominis non habet. po test entia fieri ut una pars praevaleat, quae
55. sese in ea potentia conservat, et si caeterae coehierentur; unde
56. saepent voluptati obsequamur valetudinem negligimus, et
57. cupditates quibus movime tevemur, presentis temporis nou
58. Qua Mens ducente ratione concipit, ea concipit sub spciie
59. necessitatis seu aetemitatis, itaque sine Eclatione ad tempus, adeoque
60. illis aeque afficitur praesentibus praeteritis vel futuris. Si
61. de rerum duratione ad aequatas cognition est haberemus eodem
62. docent, hominesque potius metuquam amore virtutis ducunt
63. ut eos aeque miseros faciant, ac ipsti sunt;i deo plerumque mrotesti
64. et odiosi sumreit ipiditate vero quae ex ratione du
65. fugimus. Spemadmodum aeger comedit quod aversatur
66. ofiniore mortis, ab samus cibo gandet vitaque fruitur meliue quam
67. si mortem timeret, eamque dilecte vitare cuperet. Sic
68. Omnis cognitio maliinadae quata est, nam perissam
69. hominis essentiam intelligi nequit, sed per causes externas
70. eam superantes Hinc homines liverisi liberi essent seu
71. sola ratione agerent, ncum nullas nisi adaequatas
72. habituri essent ideas nullum mali haberent comm conceptur
73. aodeoque cum hae correlata sint nec boni. Liber homo
74. de vita potius quam morte cogitat, et sapientia vitae
75. superandis periculis namaequalis animi vortuse ad metum
76. Atudefi quia ignarus ex sio ingenio alios aestimans si beneficium colia
77. tum minoris quam ipse putat fieri vvideat, contristabitur. Unde
78. offensa. Cavendum tamen pe in eonimii sunque, nam saepe alcorum
79. ope indigemus et sope si beneficia rejiciamus sie ex avarito
80. fecisse videbimur, ne remunerari cogamur, sive ex contentio
81. vulgus apud alios c mercatura notius quam gratia
82. side. Quid si do perfidia quis. a praescum morois
83. ubi ex communi decreto vivit, quam in solitudine liber est
84. Adiiciantur hic subjecta huic parti summa apita
85. qui falso religionis zeloac nim animi impotentia
86. inter brata quam homines vivere malunt similes sunt
87. adolescentibust, qui quod parentum jurga aequo animo ferre nolant
88. militatum confugiunt, et incommodaballi et imperium tyram
89. nidisprae domesticis commodis et paternis admonitionibus
90. eliquat, et quidvis oneris sibi imponi patiuatur, dum ptarent
91. Capiat in admnrationem sui, ne sectae nomen s dabire
92. ipso habeat, nec invidia causas dabit. Idem de sumanaio
93. superante, ea si conscri simus nos ifficio functos fuisse aequo ammifere
94. desiri iides u leto, pars nosi qua melior quae interligenta

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 5, fol. 19r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068649:0037?run=74