Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 5, fol. 21r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 22v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. conatus seucupiditas res tentio cognitionis genere
  2. intelligendi oritur ex secundo non ex primo
  3. quicquid mens sub Hecie aternitatis intelligit, id ex
  4. eo non intelligit quod corporis praesentem actualem
  5. existentiam concipit. sed ex eoque id corporis essentiam
  6. concipit sab specie ae,ternitatis. duobus enim movis resut
  7. actuales concipiuntur, vel cum reratione ad tempus et
  8. locum, vel quatenus eas exnatura divina sequi concipimus.
  9. Mens nostra quatenus se et orpus sub aeternitatis specre
  10. cognoscit dalenus Dei cognitionem necessario habet, scitus
  11. se in Deo esse et per Deum concipi est enim hoc res concipere
  12. quatenus per Dei essentiam involbunt existentiam
  13. Tertium cognitionis genus pendet a Mente tanquam
  14. formali causa quatenus mens ipsa aetema est, nam
  15. quatenus eat corporis essentiam sub aetermitatis specie
  16. concipit, aetema est, et eatenus per Dei essentiam res concipit
  17. Quicquid intelligimus certio cognitionis
  18. genere eo derectamur et quidem concomitante
  19. idea Dei, tanquam causa
  20. intellecdtualis, ideinque aeternus, quanquam hoc loco
  21. concipiatur claritatis ausa quasi principium habuerit
  22. Drus seipsum amore intellectuali infinito habe
  23. amat. gaudect enim infinita perfectione, comitante
  24. srentis amor inteclectualis erga Deum, est ipse dei
  25. amor, quo Deus scipsum amat, non quat infinitus est
  26. sed quatenus per essentiam humanae mentis sub specie
  27. aeternitatis consideratam explicari potest. seu mentis
  28. erga Deum amor est pars in finiti amoris quo deus scipsum
  29. amat Hinc Euqualenus seipsum amat homines
  30. amal, adeoque dei anor erga homnes et mentis amor
  31. intellectualis ergo deum idem sunt. Et in hoc aeterno
  32. erga deum amore et Dei amore erga homines
  33. consistit beatitudo seu libertas. Hinc praestat
  34. ex singularibus agisere ea a deo pendere, agnoscere
  35. intnitive quam ex universalibus ratiocinatioe
  36. quo plura mens secumeo et tertio cognitionis
  37. genere intelligit, eo minus ab affectibus patitur maten
  38. lobiici potest, si anoqe ille aeternus quid opus cum assex
  39. sed dicendum est, unccum quidem aetemum esse, sed tunc
  40. nisi a me actu eliciatur in corpore, non peetinere ad hoc
  41. corpus.
  42. distinctaque cognitio major est. itaque ieri potest ut
  43. quod (sed quid si obtex simus cum corpore perit, exiguum sit
  44. siqui corpus coplurima aptum est maximamentis pars
  45. aetema est. Hinc. in fantes conamur ad plura aptos reddere
  46. quores agit, et minus patitur eo est perfectior.
  47. pars mentis quae post mortem remanet quantula
  48. cunque sit, perfectur est reliqua
  49. quamvis nesciremus mentem nostram aeternam
  50. in Deo necessario datur idea, quae hujus et illiushumn esse, pietatem tamen et religionem, et quaecunque
  51. ad fortitutinem et generositatem referuntur, haberem
  52. Quia eadem demonstrata sunt ex fundamento propriae
  53. utilitatis. Vulgus vero virtutes oneri esse credit
  54. quae post portem deponere et pretium servitatis
  55. obtinere sperant; praeterea n metu poenarum
  56. post mortem coarcentur. Si vero spes ista metusque
  57. abessent omnia ex libidine agerent. Quae non minus
  58. absurda sunt ac si quis proplerea quod non credit se
  59. sorpus in aeternum bonis alimentis nutrire posse, vellet
  60. se letiferis satrare, et quia non semper vivere potest
  61. Beatitudo non est virtutis praemium sed
  62. tertio logitationis genere, procedendo scil ab adaequata ipsa virtus consistit enim in amore Dei intellectuali
  63. idea quorundam Dei attributorum, ad ad aequat cogni, qui est vera hominis potentia seu virtus.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 5, fol. 21r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068649:0041?run=74