Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C, fol. 104v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 103r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. Exculcendum etiam est quomodo Ens per aggregationem, velut exer
  2. ritus, sit unum, et quomodo ejus unitas atque realitas ab unitate atque
  3. realuate hominis alicuius differat,
  4. serim
  5. sectien exertitus enullo idque potissimum spectandum videtur in
  6. attributis atque operationibus. Mi estag Attributa
  7. alia dicuntur aequi de toto ac de partibus, ut quod exercitus in campis
  8. marathoniis locum cepit, quod verum est tam de singulis militibus, alia
  9. de solo toto dici possunt, ut quod Exercitus est triginta millium, quod
  10. est lunari acie dispositus; haec tamen omnia eninitiari atque exprim
  11. possunt etiamsi multitudo non ut unum spectetur, ita possum dicere
  12. ad esse triginta mille milites unum militem ita esse situm ad alterum,
  13. partese lalee cobnitu quemadmodum xforma aciei quam diximus postulat
  14. ut scilicet quidam ab aliquo puncto fixo tantum alii tantum distent
  15. Sed quod in homine partes illas unum facit attributa habet, quae sine isto vincu
  16. lo enuntiani non possunt. facultatem scilicet sentiendi, appetendique. Sed quod
  17. potissimum est, Exercitus accurate spectatus ne uno quidem momento idem
  18. est, sed idem nullum enim reale in ipso est, quod non resultet expartium
  19. unde aggregatur realitate. Qual tea cumque omnis ejus natura in numero
  20. ludio
  21. FormdeHumana antura suam propriam habet realitatem, adeo ut ne
  22. lema
  23. desinere quidem sublatis mutatis utcunque partibus corporis non possit.
  24. ue pts
  25. Res eadem manere potest, licet mutetur si ex ipsa ejus natira sequitum
  26. idem debere successive diversos status habere. nimirum idem dicor esse
  27. qui ante, quia substantia mea omnes malationes status meos praeteritos prosen
  28. tes futurosque involvit, et nec obstat quod ita de me contindictoria dicantur
  29. haec ipsa enim natura est temporis, ut secundum diversum tempus possint con.
  30. tradtictoria esse vera de eodem.
  31. Mutatio est aggregatum duorum statuum, apposibotum contradictoriorum
  32. Hi status autem sibi necessario immediati intelli st, quia nondatur tertium inte
  33. Passio est mutatio minuens perfectionem, Actio est mutatio eam
  34. contra dictoria.
  35. augens vel conservans
  36. perfectio autem est realitas pura, seu quod in essentiis est positivum
  37. atque absolatum. Contra imperfectio consistit in limitatione
  38. Dubitari potest an Deo attrilimi queat muratio; sed hoc intellius
  39. de Et quidem mutatio quae imperfectionem involvit, pueicat
  40. si
  41. potest, variatio tamens ei non potest negari, seu
  42. ita utique enim Deus hodie producit, aule mille annos utique non
  43. moduxit sed producturus erat.
  44. vemadmodum primipium individuationis est differentia
  45. specifica ita principium Existentiae est Essentia rerum.
  46. Nimirum: Omnis ex essentia seu realitas exigit existentiam
  47. quemadmodum omnis conatus exigit motum vel effectum,
  48. scilicet nisi quid obstet. Unc Et omne possibil non tantum invol,
  49. vit Possibilitatem, sed et conatum ct actu existendi, non quasi
  50. ta quae non sunt conatum habeant, sed quia ita postulantdeae
  51. essentiarum in DEo actu existentes; postquam Deus ab de-
  52. elevit eligere quod est perfectissimum. sudtergo Hinc quemad.
  53. modum in libra unum quodque pondus conatur et pertendit in sua lance
  54. pro modulo suae gravitatis, vint autem et descensum exigit, nisi impe.
  55. diatur vincit autem quod est perfecti gravius; ita unaquaeque res ad exi
  56. existentiam aspirat pro modulosu suae perfectionis vircitaatem quod
  57. est perfectius obtinet autem quae perfectior est Proinde omne
  58. possibile existit, nisi impediat existentiam perfectioris. Ex his patet Essen
  59. tias rerum pendere a natura divina, existentias la voluntate
  60. divina. neque enim propria vi sed decreto Dei existentiam ootinere
  61. Causa mali est ab imperfectione rerum originali seu a creaturarum
  62. possunt
  63. imitatione, quae talisest ut posset major perfectio obtineretur
  64. intercedentibu culais et nvenis, quam similit culpa esset admissum. prorsi
  65. quemadmodum quode obfineri non possunit, nisi un lineae ac motus
  66. incommensmribiles ad hibeantur. Interea sciendum est paccata non
  67. as pecrontibus ina esse, auo in neris botum cedere
  68. tant etam mordinata
  69. hominum maltitudo
  70. ut cujus res capaces
  71. salit non posset
  72. obtineri hisi

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C, fol. 104v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068652:0212?run=74