Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C, fol. 104v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 103r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Exculcendum etiam est quomodo Ens per aggregationem, velut exer
- ritus, sit unum, et quomodo ejus unitas atque realitas ab unitate atque
- realuate hominis alicuius differat,
- serim
- sectien exertitus enullo idque potissimum spectandum videtur in
- attributis atque operationibus. Mi estag Attributa
- alia dicuntur aequi de toto ac de partibus, ut quod exercitus in campis
- marathoniis locum cepit, quod verum est tam de singulis militibus, alia
- de solo toto dici possunt, ut quod Exercitus est triginta millium, quod
- est lunari acie dispositus; haec tamen omnia eninitiari atque exprim
- possunt etiamsi multitudo non ut unum spectetur, ita possum dicere
- ad esse triginta mille milites unum militem ita esse situm ad alterum,
- partese lalee cobnitu quemadmodum xforma aciei quam diximus postulat
- ut scilicet quidam ab aliquo puncto fixo tantum alii tantum distent
- Sed quod in homine partes illas unum facit attributa habet, quae sine isto vincu
- lo enuntiani non possunt. facultatem scilicet sentiendi, appetendique. Sed quod
- potissimum est, Exercitus accurate spectatus ne uno quidem momento idem
- est, sed idem nullum enim reale in ipso est, quod non resultet expartium
- unde aggregatur realitate. Qual tea cumque omnis ejus natura in numero
- ludio
- FormdeHumana antura suam propriam habet realitatem, adeo ut ne
- lema
- desinere quidem sublatis mutatis utcunque partibus corporis non possit.
- ue pts
- Res eadem manere potest, licet mutetur si ex ipsa ejus natira sequitum
- idem debere successive diversos status habere. nimirum idem dicor esse
- qui ante, quia substantia mea omnes malationes status meos praeteritos prosen
- tes futurosque involvit, et nec obstat quod ita de me contindictoria dicantur
- haec ipsa enim natura est temporis, ut secundum diversum tempus possint con.
- tradtictoria esse vera de eodem.
- Mutatio est aggregatum duorum statuum, apposibotum contradictoriorum
- Hi status autem sibi necessario immediati intelli st, quia nondatur tertium inte
- Passio est mutatio minuens perfectionem, Actio est mutatio eam
- contra dictoria.
- augens vel conservans
- perfectio autem est realitas pura, seu quod in essentiis est positivum
- atque absolatum. Contra imperfectio consistit in limitatione
- Dubitari potest an Deo attrilimi queat muratio; sed hoc intellius
- de Et quidem mutatio quae imperfectionem involvit, pueicat
- si
- potest, variatio tamens ei non potest negari, seu
- ita utique enim Deus hodie producit, aule mille annos utique non
- moduxit sed producturus erat.
- vemadmodum primipium individuationis est differentia
- specifica ita principium Existentiae est Essentia rerum.
- Nimirum: Omnis ex essentia seu realitas exigit existentiam
- quemadmodum omnis conatus exigit motum vel effectum,
- scilicet nisi quid obstet. Unc Et omne possibil non tantum invol,
- vit Possibilitatem, sed et conatum ct actu existendi, non quasi
- ta quae non sunt conatum habeant, sed quia ita postulantdeae
- essentiarum in DEo actu existentes; postquam Deus ab de-
- elevit eligere quod est perfectissimum. sudtergo Hinc quemad.
- modum in libra unum quodque pondus conatur et pertendit in sua lance
- pro modulo suae gravitatis, vint autem et descensum exigit, nisi impe.
- diatur vincit autem quod est perfecti gravius; ita unaquaeque res ad exi
- existentiam aspirat pro modulosu suae perfectionis vircitaatem quod
- est perfectius obtinet autem quae perfectior est Proinde omne
- possibile existit, nisi impediat existentiam perfectioris. Ex his patet Essen
- tias rerum pendere a natura divina, existentias la voluntate
- divina. neque enim propria vi sed decreto Dei existentiam ootinere
- Causa mali est ab imperfectione rerum originali seu a creaturarum
- possunt
- imitatione, quae talisest ut posset major perfectio obtineretur
- intercedentibu culais et nvenis, quam similit culpa esset admissum. prorsi
- quemadmodum quode obfineri non possunit, nisi un lineae ac motus
- incommensmribiles ad hibeantur. Interea sciendum est paccata non
- as pecrontibus ina esse, auo in neris botum cedere
- tant etam mordinata
- hominum maltitudo
- ut cujus res capaces
- salit non posset
- obtineri hisi
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C, fol. 104v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068652:0212?run=74