Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 4, fol. 22v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 23r); this page is its left half.
The machine reads it as
- tamen sua
- Constat aliquando homines institutionem
- actionis coraquam sibi tribuunt, callide
- differre dum morte peritorum amittantur
- notitiae quibus intentio eorum elidi possit.
- Et actores, etiam qui non malo animo negligentia
- deteriorem reorum conditionem facere potuerunt
- expectando incommodum sentire magis quam facere
- debert. Ut adeo merito vulgus etiam hominum
- ab actor actoribus tardis quaerere soleat, cur tamdiu
- quierint; i naturali lumine percipiens
- nim quod in praescriptione justum est.
- Eam ergo magis ob causam sucapiones
- an natas)
- et praescriptiones utas Legibus pense
- definitas censeo, quam ex praesumta derelique
- et mulo credere segislatres (quo culpam puninent
- differentium, hominesque admonerent ofsicii sui, tempora
- certa praescripsisse
- muncu
- intelligerent, senisi tempestive agant
- se
- pro derelinquentibus habendes, es eo praesumtio
- genere cui nulla potest: opponi potest
- contraria probatio, seu quod a fictione vix distat
- Immo etiam ubi omnis culpa abest, casus
- vel fortunae ipsius rationem (uti saepe alias
- in jure) habendam esse apparet, ut obscuratis
- vetustate rebus actor, etiam cum argumenta
- profert, audiendus simpliciter non sit, ubi
- timeri merito potest, ne reo tempore perierint
- contraria argumenta, quibus exceptiones suas
- cirmaret. Ideo cum res illa perplexae sit
- aestimationis certo constr non male visum est
- juris autoribus, certo constituto limite velut
- per aversionem decidi actione elisa: idemque
- gentibus placuisse Grotius arbitratur, in magna
- vetustate. Ubi vero nec Leges habentur e
- Quod ajunt Legislatoribus planisse remedia
- ufucapionum et praescriptionum placuisse, aut
- finis esset litium neque rerum dominia et jura semper
- essent in incerto, non male dictum est, et nationibus
- nostris conspirat, cum incertitudinem velustas in
- am
- nam si velust antiqua refodi possunt, quibus nihil
- est obscurias, perplexis controversiis inquietam semper
- vitam homines agent nae neci n
- nec mores gentibus recepti, et soli jurisprudentiae
- naturali statur, tunc fateor jus suum cuique sala
- voluntate,
- quae licet viris egregie
- doctis in mentem veneri
- ententia
- ab hominum tamen sensu
- abhorret; et malo credem
- Legislatores dereloctionem hic
- induxisse, quam invenisse
- A est fecisse atque
- laduxisse, quam invenise
Cite
Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 4, fol. 22v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068658:0046?run=74