Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4b, fol. 16v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 17r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Dotes quibus ingenium praestantius redditur, non alias novi quam
- cogitandi celeritatem, distincte imaginande, facilitatem, memoriae capa–
- citatem atque usum. Cartes method. artic. 1
- Nihil expetimus nisi ut possibile. Cartes. method. artic. 3.
- si ea quae non evenore impossibilia fuisse cogitemus non dolebimus
- Certum esse subi nulla dubitandi causa fingi potest; cares judicavi certum
- habendum esse hoc: Cogito ergo sum Cartes. artic. 4 methodi
- Regula generalis cirtitudinis: quod valde dilucide et distincte concipitur
- causa erroris ex nihilo, id est ex defectu naturae meae
- Non e magis potest porfectius a minus perfecto procedere, quam ex
- verum esse.
- si independens fuissem, et perfectiones quas habeo mihi dedissem, otiam
- nihilo aliquid fleri
- reliqua quae mihi deesse sentiebam per me acquirere potuissem.
- Deus est Ens quod omnes continet perfectiones.
- corpus continuum seu spatium indefinite longum latum et profundum divisibit
- In omni compositione totum pendet a partibus.
- in partes tum magnitudine tum figma omnimode diveras, et quae moveri
- Nec imaginatio nec sensus ullius rei nos certos redere possunt
- Ex eo quod Deus est sequitur quod clare et distincte percipimus ese verum
- transponi possunt omnibus modis
- nam quicquid entis in nobis est procedit a Deo. jam ideae nostrae in quan
- tum claret et distinctae sunt entia sunt, ergo procedunt quatenus clarae
- et distinctae sunt procedunt a DE0. falsitas autem defectus seu imperfectio
- est ergo non procedit a Deo. ergo quaeclave et distincte percipimus non
- Hao
- Hactenus ex Methodo:
- sunt falsa
- sequentia ex Meditationibus.
- Cogito ergo sum, et quidem res cogitans.
- quia dubitare possum an sint corpora quae sentio, non veco dubitare
- possum an ego sim, utique non sum re crulla ex illis corporibus.
- Res cogitans, id est dubitans intelligens affirmans negans, volens
- p notens sentiens, imaginans
- scio me esse eundem qui dubitat, intelligit, etc.
- Haec omnia vera unt sive dormiam sive vigilem.
- si verum est me nunc esse n potest aliquando esse verum
- cum ceram video et tango primum duram, deinde igne liquentem,
- video ad ejus naturam nihil pertinere ex illis quae mutata sunt, sed
- me nunquam fuisse
- aliquid quod permionet, hoc unum autem animadverto remanere
- quod sit corpus, flexile seu mutabile. Flexile autem intelligo quod
- est innumerabitium mutationum figuramii capax, non possum tamen
- innumerabi les figuras mente percurrere imaginando, non ergo com–
- prehensio haec ab imaginandi facultate profficiscitur. Video etiam
- quoad extensionem posse ceram plures admuttere varietates quam
- unquam imaginando fui complexus dico igitur me non imaginari,
- sed sola mente percipere quid sit haec vera.
- Faddendum hoc: ut argumentatio fiat accurata: Etiam et si cogitation
- etiam percurrere non possim omnes varietates possibiles, tamen
- cogitatione possum consequi plures ceram capere figuras quam
- ego possum cogitando percurrere. Quod sola imaginatione judicam
- non possum 7
- Med. 2.
- medi
- med. 3
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4b, fol. 16v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068695:0032?run=74