Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8, fol. 5v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half.

The machine reads it as

1. erit, ubi frustra ratione erga quemadmodum
2. bestiis feroeibus, quando rationibus et officis vinci
3. Hic magnae quaestiones oriuntur, au praestet
4. cad cedere quam aliorum exitio superiorem
5. esse, an satius in tranquillo degere se
6. terum adminitrationi misceret, denique an
7. leves licet suspiciones sufficiant, ut prevemendo
8. nobis salutem aliorum exitio servemus, hoste
9. Hic multum interest quid
10. sentiamus de futura vita. Nam qui hac contentus
11. est nactus bunde vilam, toleret. Nam si nulla alia
12. speranda est hanc defendemus velut bonorum summum
13. defendemus velut. bonorum summum;
14. itaque si aliis parcemus hoc idem fiet ut vicissim eaque
15. nobis quovis pretio servabimus aliem omnia
16. alia etiam suspicioni nostrae sacrificaturi, modo
17. vindictae periculum absit. De caetero feliciorescrimus
18. in tranguillo, paulis indigi expositique
19. iranemque alienae potentiae strepitum spenentes.
20. si alia futura vita est si Deus
21. esse, id est Mens sapientissima ac potentissima
22. multa aliter aremus; nam aru
23. aliquando ut alios ad deuem
24. vise nostiae commoddumque causa
25. revocemus aliquando pi
26. fulnia susquedeque vertemus et tam tinquillum
27. fium, quaeamus, u nostrum publicae intilitati
28. allu posit ubi semel concessum erit mundum
29. esse optimam e Rempublicam sive
30. seu qui Deum maxime
31. a sapientissimo Monalcha regi constat eum
32. maxime felicem esse qui huit amicus sit (qui deam magime imitetur imitetur
33. id est qui maxime sapiat prositque. Ita unim efficitur
34. ut prge non alieum bonum quaerere ut amo atterius
35. ut alium non minus ac nos ipsos amare debeamus.
36. quia uiquantum homo est et unpnquemque in
37. primum sut omnes homines in qualenus homines sunt
38. n aequaliter amemus et quem praeferimus alteri
39. praeferimus alteri non nisi sapientia et virtutis
40. causa n nec nisi proportione sapientiae virtutis et communisubilitatis eos
41. et efficaciae in publigum bonum homines distinguamus.
42. ne nos quidem ipsos aliis, nisi ubi bmum publicum bonum publicum postulat,
43. Ulnum hoc erit quo
44. ita postulat praeferentes
45. nobis icet magis favere fas est ut scilicet
46. pmum nostrae sapientiae et virtutie dema.
47. prius pottiusque quam alienae operam demus id est
48. ut nbis ante somnia OElesm amicum reddere studeamus.
49. quae via ad felicitatem unica certaque est
50. His ita constitutis sequitur: justum esse
51. quod publice utile est, quae propositio non potest accurate
52. demonstrari, nisi supposito Deo.
53. Regula autem in summahur redire videtur
54. Conabimur ergo in aliis excitare quoad licet sapientiam
55. et virtutem; deinde quoad bonu fortunae ita distinguamus
56. am bondrum distribntionem non licet, non licet adeoque nec evertere eam fas est
57. ut quanto sine magnis rerum motibus evertere praessentem net everiere ampas s
58. nec eocrtae fas est conservemus aequalitatem inter os homines, (cudius consilia arcanca nobisignota sunt
59. id est unumquemque in re quo sua sid est quam ei casus
60. fortuna, vel industria id est uno verbo D Eu dedit tueamur nulla virtutis ejus mentorumque achoc loco ratione
61. d srget, e et cmmode obtineri potest,
62. qualis sit non quaeritur.
63. taeamur, nisiquando magna publicareis
64. inget Unde jam omnis dodima possessionum, propie–
65. Quando autem distribitionem insttndam DEu
66. tatum, conventionum, descendit ubi saonaiie
67. quatis eam ista polisto te est, pro vitte ut mentis instituamus, quantum a nobis judicri potest institua
68. jusaere habons petendi ab alio, id quo nostro dumno
69. restitutionem damni quod robis dedit volens. Nam
70. nobis abstulit primum, eoque ipso factus locupletior vid
71. quod rem nobis ablatam nae potustati subjecit
72. tametsi mx e id angmentum non fut durabile
73. quia rem statio destruxit, itac id vero remiu
74. mii quaesitum meum non tollit
75. Quid si is qui nostraent nostro damno factus est locuplet
76. idem rursus ameferit? nis intantum vusgo sit
77. poupinior factus, int refert, modo non hanc ipsam
78. rem amiserit. Aut hac ipsa res amistionis sist
79. causa et si equu noster quid si equus noste
80. occiderit calcitratione) udve magnum
81. danm dent an eatam reddere

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8, fol. 5v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068703:0010?run=74